ახლა მივხვდი მეთქი ვერ ვიტყვი, მაგრამ ეგოისტი რომ ვარ ამ პროექტმა კიდევ ერთხელ დამიმტკიცა.
კიდევ დამანახა რომ საკუთარი თავის მოფერება მიყვარს,როცა ცუდად ვარ ვუყვავებ და ვეფერები.
მარაზმია. არ მომწონს.
კიდევ ის, რომ ცუდის დანახვა უფრო მოგვწონს ვიდრე კარგის.
დავინახე რომ ის რაც ჩემთვის ცუდია, შეიძლება სხვისთვის კარგი იყოს და საერთოდაc
კარგი და ცუდი ძალიან პირობითი ცნებებია ეს ძალიან დიდი ხანია ვიცი.
სამაგიეროდ ჩემი მზე მხოლოდ ყვითელი არ არის და..
სამაგიეროდ ნამდვილი მზე მყავს. მზე მწველიძე, რომელიც ყოველ დილით მეუბნება თუ როგორ ვუყვარვარ.
რომელმაც მასწავლა,რომ გული ზურგთან უფრო ახლოს არის და მეც მივხვდი რატომ მირჩევნია ზურგიდან მეხუტებოდნენ.
კარგი იყო სხვისი მზეების კითხვა,თორემ დავიღალე კიდეც ამდენი უსიამოვნო ინფორმაციის კითხვითა და მოსმენით. დავიზაფრე კიდეც.
კიდევ მივხვდი ძალიან კარგად მეგობრებთან ვარ.
კარგად ვარ როცა ბევრი მძინავს.
მიყვარს სახლში.
მიყვარს როცა საკუთარი თავით კმაყოფილი ვარ.
როცა მყუდროდ ვარ.
როცა არ მცივა.
როცა ჩუმად ვარ.
მაადლობა ტომას, რომ ეს პროექტი წამოიწყო.
თუ ის იდო რასაც მე ვფიქრობდი თავისი დანიშნულება ნამდვილად შეასრულა.
მაჩვენა უბრალო მოვლენებში როგორ დავინახო პოზიტივი.
და საღამოობიით ახლა მხოლოდ ცუდ ფაქტებზე არ ვიფიქრებ და ვინერვიულებ.
