tag:blogger.com,1999:blog-43194060792983884512012-01-26T06:21:46.171+04:00xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.comBlogger951100tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-15730376218232168492011-12-26T17:24:00.001+04:002011-12-26T17:25:32.723+04:00არამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელი&nbsp;არამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელი&nbsp;არამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელი<br />&nbsp;არამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელიარამზადაადამიანისწელი&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-1573037621823216849?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-38314786903189868092011-11-04T22:58:00.002+04:002011-11-04T22:58:30.467+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><object width="320" height="266" class="BLOGGER-youtube-video" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0" data-thumbnail-src="http://1.gvt0.com/vi/eNGtBWVgBd0/0.jpg"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/eNGtBWVgBd0&fs=1&source=uds" /><param name="bgcolor" value="#FFFFFF" /><embed width="320" height="266" src="http://www.youtube.com/v/eNGtBWVgBd0&fs=1&source=uds" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><br /><br /><br />მიყვარს<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-3831478690318986809?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-40784241234135651892011-10-03T01:56:00.000+04:002011-10-03T02:00:51.664+04:00დედას პირადად მივულოცე და შენ ასე მოგილოცავ მამი ჩემო განსაკუთრებულო და თბილო ჩემს დაბადებას. ვიცი რო სულ გახსოვარ და მეც მახსოვხარ. ზუსტად მახსოვს რა ემოციით ყვებოდი ჩემი შობის ამბებს და რა ვარსკვლავები გიჩნდებოდა თვალებში.<br />ზუსტად ვიცი როგორ დამიძახებდი და ჩამიხუტებდი ეხლა<br />ზუსტად ვიცი როგორ გიყვარდი<br />ზუსტად ვიცი როგორ მიყვარხარ<br />მადლობთ და მეც გილოცავ ჩემს 24 წლისთავს<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-4078424123413565189?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-70876966832192508732011-09-20T23:25:00.001+04:002011-10-03T02:01:04.477+04:00&nbsp; &nbsp; &nbsp;შეიძლება სირცხვილიც არის, რომ არ მახსოვს რომელი ავტორის იყო ზღაპარი ასეთი შინაარსით: იყოდაარაიყორა. იყო ერთი ბიჭუნა რომელსაც დედა ძალიან უყვარდა. ისინი სულ ჩხუბობდნენ შვილი ეუბნებოდა დედას,რომ ძალიან უყვარდა, დედა უმტკიცებდა რომ მას უფრო უყვარდა. მიდიოდა დავა ამ საკითხზე. ზღაპარი დაწვრილებით კარგად არ, მაგრამ ბოლოს რომ თეთრწვერა მოხუცთან მივიდა ეს ბიჭუნა და იმან დაადგინა სიმართლე და დაეხმარა მას ამის გარკვევაში ნამდვილად მახსოვს. <br />&nbsp; არც ის მახსოვს პირველი თავისუფალი თემა იყო თუ არა, რაც მასწავლებელმა მომცა სათაურით ''ჩემი საუკეთესო მეგობარი" მაგრამ ზუსტად მახსოვს პირველი წინადადება "ჩემი საუკეთესოზე საუკეთესო და ყველაზე საუკეთესო მეგობარი არის დედაჩემი"<br />&nbsp; მე უფრო მიყვარხარ მეთქი ვუთხარი დედას და მან ის ზღაპარი მიამბო. მე მახსოვს სიზმარი ხან წითელკაბიან ქალს ვეკითხებოდი დედას უფრო უყვარს შვილები თუ შვილებს დედა მეთქი და ხან შავკაბიან ქალს. სიზმარში თეთრწვერა მოხუცთან შეხვედრა შემეშინდა ალბათ.<br />&nbsp; დილით საშინელ ხასიათზე გავიღვიძე და დედამ მითხრა, რომ სულერთია სანამ არ მეყოლება შვილი ვერ გავიგებ რომელი უფრო ძვირფასია.<br />&nbsp; &nbsp;შვილი ჯერ არ მყავს და დღემდე უფრო ძვირფასი დედაჩემია.<br /><br />როგორია?<br />"როგორ განა არ იცით დედაჩემი ის არის ვინც ყველაზე ლამაზია."<br />&nbsp; &nbsp; იტყვიან ხოლმე უსასრულოდ შემიძლია ლაპარაკიო, როცა ადამიანი ძალიან კარგია.<br />&nbsp; &nbsp;მე ვიტყვი რომ ძალიან მიჭირს დედაჩემზე ლაპარაკი იმდენად მიყვარს.<br />&nbsp; &nbsp; ბავშვობაში ისე არასდროს ვიძინებდი თუ ხელზე ხელს არ მოვკიდებდი. ახლა ძალიან იშვიათად ვეუბნები საალერსო სიტყვებს და მითუმეტეს ძალიან იშვიათად ვეფერები. დედაჩემი ერთადერთი ადამიანია, ვინც არასდროს არ აპროტესტებს ჩემს ცივ დამოკიდებულებას მის მიმართ. დედაჩემი ერთადერთი ადამიანია ვინც ზუსტად იცის რომ "სიჩუმეა ჩემი საშინაო დავალება როცა მიყვარს"<br />&nbsp; &nbsp; მე არ ვთვლი, რომ ეს სწორი მოვლენაა.<br />&nbsp; &nbsp; მე ვიცი, რომ არავის უხარია ის რაც მიხარია– <b>დედაჩემივით.</b><br />&nbsp; &nbsp; მე ვიცი, რომ არავინ განიცდის ისე როგორც ის, ჩემს ცუდად ყოფნას.<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/-e-NWtH948hc/TnjoZLdlDDI/AAAAAAAAAdQ/AEjuw64vr0w/s1600/mother-bear-s-love-i.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-e-NWtH948hc/TnjoZLdlDDI/AAAAAAAAAdQ/AEjuw64vr0w/s320/mother-bear-s-love-i.jpg" width="319" /></a>&nbsp; &nbsp; დედაჩემს არ უყვარს ბევრი ლაპარაკი.<br />&nbsp; &nbsp; დედაჩემს არასდროს ურჩევია ჩემთვის რომელიმე გზით წასვლა. ის ალტერნატივებს მისახელებდა დადებითი და უარყოფითი მხარეებით და არჩევანის საშუალებას მიტოვებდა.<br />&nbsp; &nbsp;დედაჩემს არასდროს წაუკითხავს &nbsp;მორალი და არასდროს უთქვამს კონკრეტულზე რომ ცუდი ან კარგია. ამის განსაზღვრის უფლებასაც თავად მაძლევდა.<br />&nbsp; &nbsp;მე არასდროს ვყოფილვარ მასზე მიჯაჭვული, მე არასდროს ვყოფილვარ მასზე დამოკიდებული.<br />&nbsp; &nbsp;ბრძენია დედაჩემი.<br />&nbsp; &nbsp;დღემდე მამშვიდებს, როცა მისი ხელს ვეხები და ვფიქრობ ხოლმე ნეტავ ყველა დედას აქვს ზებუნებრივი ძალა შეგეხოს და ყველაფერი დალაგდეს იმ წამს?<br />&nbsp; &nbsp; ტრადიციაა ყოველ დილით გადმომხედავს ფანჯრიდან სამსახურში მიმავალს და ზუსტად ვიცი რას ფიქრობს ხოლმე. როცა არ მიყურებს ის დღე არ არის სრულყოფილი.<br />&nbsp; &nbsp;ვამბობ თანდაყოლია მეთქი ეს სიყვარული.<br />&nbsp; &nbsp; მე არ ვიცი რა უნდა მეწყინოს დედისგან, რა უნდა მეტკინოს ისე, რომ აღარ მიყვარდეს.<br />&nbsp; &nbsp;მე ვერ ვიტან როცა ის ტირის. ამ დროს მინდება დავიმალო სადმე, რომ არასდროს გავიგო. არადა სჭირდება თორემ რა გაუძლებს ამდენ დარდს.<br />&nbsp; &nbsp;დედაჩემს უყვარს ტკბილეული და მე არცერთი ნამცხვრის გამოცხობა არ ვიცი.<br />&nbsp; &nbsp; დედაჩემს უყვარს ჩემთან საუბარი, მე კიდევ სახლში მოსვლისთანავე ჩემს ოთახში ვიკეტები და კომპიუტერს ვუზივარ, ან ვმუშაობ ან ვერთობი.<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-XtRET2t0w2w/TnjolrJ1WiI/AAAAAAAAAdU/dmJZvxICnXA/s1600/Mother-Child_face_to_face.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="281" src="http://2.bp.blogspot.com/-XtRET2t0w2w/TnjolrJ1WiI/AAAAAAAAAdU/dmJZvxICnXA/s320/Mother-Child_face_to_face.jpg" width="320" /></a>&nbsp; &nbsp;დედაჩემმა იცის რომ არ მიყვარს როცა ჩემს სივრცეს არღვევენ და არ მისვამს ზედმეტ კითხვებს. ზის და მელოდება როდის დავამთავრებ გართობას, რომ მომიყვეს დღის ამბები.<br /><br />დედა არის ჩემი შალის თბილი კაშნე, ჩემი &nbsp;ჩაის ჭიქა, ჩემი ყურსასმენი, ჩემი დღიური, ჩემი საყვარელი კაბა, ჩემი ლეკვი, ჩემი თმისსამაგრი, ჩემი ძალაა დედაჩემი<br />დედაჩემი წითელია, მერე რა რომ მე ლურჯი ვარ<br />წვიმაა.<br />დედაჩემი ყველაფერია.<br />როგორ გამიმართლა დე.<br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-7087696683219250873?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-35158076834273446832011-07-28T21:36:00.023+04:002011-10-03T02:01:14.355+04:00დედაჩემმა 34345 ჯერ მაინც მკითხა ხომ არ ვნერვიულობდი.<a href="http://1.bp.blogspot.com/-XkZc15Rf-d4/TjHHX9LSbcI/AAAAAAAAAcI/gJGRdHs3ATA/s1600/IMG_0333.jpg"><br /></a><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5634488397234051666" src="http://2.bp.blogspot.com/-lePfa6qGcs8/TjG5WDAyGlI/AAAAAAAAAb4/pQKXYUD4aFA/s400/IMG_0256%2B%2528Small%2529.jpg" style="cursor: hand; float: right; height: 300px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 400px;" /><br /><div><div><div><div>სულ მაინტერესებდა რას ვიგრძნობდი, მაშინ როცა საქართველოს საზღვრებს პირველად გავცდებოდი.</div>ფრენა დილის 7 სთ ზე იყო.დედაჩემს ვპასუხობდი, რომ სანერვიულო არაფერი იყო სინამდვილეში კი:<br /><br /><div>თავში ირეოდა რა უნდა წამეღო, რამდენი უნდა წამეღო, როგორ უნდა წამეღო, სად უნდა წამეღო, რატომ უნდა წამეღო..</div><br /><div><br /></div>დილის 4 სთ–ზე სარკესთან რომ დავდექი, საკუთარ თავს ვუთხარი:მაგარი გოგო ვარ_მეთქი და მეყო პანიკა.</div><br /><div>მითუმეტეს რომ დასასვენებლად მივდიოდი.<br /><br /><div>მაცაცომ მომწერა საცურაო კოსტუმი ჩაიცვი, ფოტოაპარატი გულზე ჩამოიკიდე, პასპორტი და ბილეთი შეამოწმე ჩანთაში თუ გიდევს და დანარჩენი მოგვარდებაო.გადავამოწმე და გავაგორე ჩემი ახალი ჩემოდანი.</div><div>თვითმფრინავს რომ შევხედე, მაშინ მივხვდი დედაჩემი რატომ ნერვიულობდა.</div><div>ჩვენი ჩასხდომა გამოაცხადეს და</div><div>ფანჯრის მხარეს დაჯდომა თავიდან ვერ გავბედე.ჩემი და სიმაღლის ამბავი რომ ვიცი. </div><br /><div>მერე ვერ მოვითმინე და თიკოს ისეთი საწყალი თვალებით ვუყურებდი დავითანხმე ადგილის გაცვლაზე.</div><div>ჰოდა სულ მეგონა, რომ შეგრძნება ფრენის დროს ემსგავსებოდა შეგრძნებას როცა გიყვარს.</div><div>აღმოჩნდა: ვიჯექი ჩემს საყვარელ მეგადროფზე ძალიან ბევრჯერ და იმდენჯერ რომ მომბეზრდა კიდეც.</div><div>იქ მივხვდი რომ არ არსებობს ყველაზე მაღალი წერტილი და რომ ყველაზე მაღალ წერტილზე,მაღალი წერტილიც არსებობს.ამასობაში ღვედები უნდა შეგვეკრა დასხდომა იწყებოდა. თვითმფრინავს ვაკვირდები და გეზი ზღვისკენ აიღო. მივხვდი რომ</div><div>სიმაღლესაც და სიჩქარესაც თანდათან აგდებდა.</div><div>თავიდან ვიფიქრე რამე ხომ არ შეგვეშალა და სხვა რეისში ხომ არ ჩავჯექით_მეთქი</div><div>ის კი თურმე უხვევდა.</div><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-eNc3YGMtRgM/TjGl2eHfDkI/AAAAAAAAAbY/epjo1milv_s/s1600/IMG_0279%2B%2528Medium%2529.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5634466964033179202" src="http://4.bp.blogspot.com/-eNc3YGMtRgM/TjGl2eHfDkI/AAAAAAAAAbY/epjo1milv_s/s400/IMG_0279%2B%2528Medium%2529.jpg" style="cursor: hand; float: right; height: 300px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 400px;" /></a>თვითმფრინავი დაჯდა. </div><br /><div>მგზავრებმა ტაში დაუკრეს და ჩვენ აღმოვჩნდით უჩვეულო გარემოში, როცა ირგვლივ მშობლიური ენა აღარ ისმის.</div><div>როცა შეკითხვებზე ჯერ ისევ ქართულად პასუხობ.</div><div>მე გამიჭირდა ცოტა აღქმა იმისა, რომ სხვაგან ვიყავი.</div><br /><div>დილის 9 სთ. ტემპერატურა 32 გრადუსი.</div><div><br /></div><br /><div>ერთი სული გვაქვს ჩვენს ქალაქამდე ჩავიდეთ.</div><div><br /></div><div>არც ჩვენი ოთახის კედლების ფერის გამო, არც მყრალი საჭმელების გამო, არც ძალიან სიცხის გამო, არც უინტერნეტობის, უტელეფონობის გამო არ შევიქმენით მე და გოგოებმა ცუდი განწყობა და გადავწყვიტეთ, რადაც არ უნდა დაგვჯდომოდა ძალიან მაგარი არდადეგები მოგვეწყო ერთმანეთისთვისაც და საკუთარი თავებისთვისაც.</div><br /><div>გოგას რომ შევხვდით, ის გვირჩევდა სად წავსულიყავით და მე ვფიქრობდი, ცოტა ძნელია ენდო ქართველს და მითუმეტეს უცხო ქვეყანაში.</div><br /><div>ახლა მრცხვენია.</div><br /><div>გოგა რომ არა, არ გვექნებოდა ნანახი ასპენდოსის ამფითეატრი, არ გვექნებოდა ნანახი ალანიის ციხესიმაგრე, არ გვექნებოდა ნანახი პირსთან დიდი ბრტყელი ქვების გროვა და არც ღამეს გავათენებდით წყნარად საუბარში და წყლის მოსმენაში რომელიც ისე მშვიდად ეხეთქებოდა ქვებს, თითქოს ეშინია რაიმე არ ატკინოსო.</div><br /><div>გოგა რომ არა არ ვნახავდი კლდეზე აშენებული ციხიდან როგორ ანათებს ხმელთაშუა ზღვას მთვარე .</div><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-JErlS8dxXUI/TjGpNI9d9SI/AAAAAAAAAbg/meJ2dU6xA4E/s1600/IMG_0242%2B%2528Small%2529.jpg"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-JErlS8dxXUI/TjGpNI9d9SI/AAAAAAAAAbg/meJ2dU6xA4E/s1600/IMG_0242%2B%2528Small%2529.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5634470652025894178" src="http://1.bp.blogspot.com/-JErlS8dxXUI/TjGpNI9d9SI/AAAAAAAAAbg/meJ2dU6xA4E/s400/IMG_0242%2B%2528Small%2529.jpg" style="cursor: hand; float: left; height: 400px; margin: 0px 10px 10px 0px; width: 300px;" /></a>სამაგიეროდ, ჩვენ რომ არა გოგას არავინ გააწნიდა დილის 5 სთზე სამჯერ სახეში სილას. გვეგონა გვატყუებდა და სახლთან შემოვლითი გზებით მიგვიყვანდა.</div><br /><div>ჩვენ, რომ არა ჯერ კიდევ არ ექნებოდა ნანახი ის ჩანჩქერი, არც ასპენდოსი, არც სიდე, კიდევ დიდხანს ექნებოდა მობილურში შენახული თავის გათხოვილი შეყვარებულის ფოტო. არ დაკარგავდა იმ დღეების ანაზღაურებას რომელიც ჩვენ დაგვითმო.<br />ის რომ არა, დილით "მოლას გალობა"–ს ვერც გავიგონებდით და არც ასეთი სხვანაირი რუჯი მექნებოდა დღეს. </div><br /><br /><br /><div>ჩვენი თურქეთში მოგზაურობა უდრიდა ჩვენს მოგზაურობას ანტიკურ ისტორიაში. დავაბიჯებდით ამფითეატრის კიბეებზე და მესმოდა როგორ უყვიროდა ხალხი გლდიატორს მოკალი, მოკალი .</div><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-U_SPvsPYNaY/TjGrYiJ-tNI/AAAAAAAAAbo/ZVEreERrLcM/s1600/IMG_0269%2B%2528Small%2529.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5634473046791075026" src="http://4.bp.blogspot.com/-U_SPvsPYNaY/TjGrYiJ-tNI/AAAAAAAAAbo/ZVEreERrLcM/s400/IMG_0269%2B%2528Small%2529.jpg" style="cursor: hand; float: right; height: 300px; margin: 0px 0px 10px 10px; width: 400px;" /></a>იმან არ მოკლა.</div>უცნაური სუნი იყო. ქვებს ასდიოდა სიცხისგან, მართლა ისტორიიდან მოდიოდა, თუ ეს უბრალოდ ჩემი მდიდარი ფანტაზიის ნაყოფი იყო არ ვიცი.<br /><br /><div>ფაქტი ის არის, რომ სწორედ ის იყო რაც ნამდვილად უნდა მენახა.</div><br /><div><br /></div><div>ჩანჩქერთან მისვლამდე გზაში ვფიქრობდით სად უნდა ყოფილიყო ამ ხრიოკ ადგილას მწვანე და ჯანდაბას მწვანე თუ არ იქნებოდა, სად უნდა ყოფილიყო ულამაზესი ჩანჩქერი, რომელსაც გვიხატავდნენ გიდები</div><br /><div>და ჰა: თიკომ რომ დაინახა და წინ გაიწია, მოაჯირთან დადგა და ჩუმად უყურებდა, როგორ ეცემოდა წყალი ბრტყელ ზედაპირს და ჩვენი ძახილი არ ესმოდა, მივხვდი რაღაც არაჩვეულებრივი ხდებოდა.</div><br /><div>ჰოოოოდა</div><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5634477778828930306" src="http://1.bp.blogspot.com/-XSrFjJg3kjY/TjGvr-XuLQI/AAAAAAAAAbw/POma_x6Lokw/s400/IMG_0365%2B%2528Small%2529.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 300px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" />აქ პირველად ვნახე ჩანჩქერი უკნიდან თუ შიგნიდან და პირველად ჩავიფიქრე მატერიალური სურვილი.</div>მერე იყო კლეოპატრას ქალაქი, რომელიც კეისარმა აჩუქა.<br />1 სთ რომელიც თითქმის სირბილში გავატარეთ ამ ქალაქის დასათვალიერებლად. გიდებზე ვიწუწუნეთ, ვიჩხუბეთ.გავწიწმატდით, მაგრამ საბოლოო ჯამში ძალიან კარგი დღე იყო და ერთმანეთს ვამშვიდებდით.<br /><br /><br /><br /><div>ეგ იყო ყველაზე მაგარი. ადამიანები რომელებიც არ გგრუზავენ და პირიქით ცდილობენ გამოგიყვანონ. ადამიანები რომლებიც თავისი ხასიათითაც არ გაწუხებენ.</div>უკან რომ ვბრუნდებოდი მივხვდი რომ არცერთ შანსს აღარ დავკარგავ, მათთან ერთად მოგზაურობის.<br /><br /><br /><div>ზღვა იყო მწვანე და წკრიალა</div>ნაპირი იყო ოქროსფერი და ცხელი<br /><br /><div>ხალხი იყო სულ გაღიმებული და კეთილი<img src="http://1.bp.blogspot.com/-XkZc15Rf-d4/TjHHX9LSbcI/AAAAAAAAAcI/gJGRdHs3ATA/s400/IMG_0333.jpg" /></div><br /><br /><div></div><br />ახლა მაქვს მოკლე თმა<br />კარამელისფერი სხეული<br />და ჯერ კიდევ იქაური განწყობა</div><br /><div><br /></div><div>პ.ს ჩვენი<a href="http://www.youtube.com/watch?v=Ai2VnZc1ZnY"> summer song</a><br /><br /><div><br /></div><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-3515807683427344683?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-34397384727817307582011-07-05T00:37:00.004+04:002011-07-05T01:11:49.978+04:00<em><span style="font-size:85%;color:#999999;"><strong>ადრე</strong></span></em><br /><br /><div>ბიბლიოთეკაში გავიცანი გრძელსახელოებიანი,ზოლიანი მაიკა ეცვა, გამხდარი გამხდარი გამხდარი. წვერიანი და გაბურძგნული. იჯდა და კაფკას "პროცეს"–ს კითხულობდა.</div><br /><div>ავდექი და საჩუქარი მივუტანე. დაბადების დღე ჰქონდა იმ დღეს.</div><br /><div>არ ვიცი ის საჩუქარი შენახული აქვს თუ არა, მაგრამ ასე მგონია "პროცეს"–მა მის ცნობიერებაში "გადატრიალება" მოაწყო.</div><br /><br /><br /><div><em><span style="font-size:85%;color:#999999;"><strong>ცოტა მერე</strong></span></em></div><br /><br /><div><span style="color:#000000;">საავადმყოფოს ეზოში რომ ეკლესიაა, სანთლები ავანთე. დავიჩოქე და ვჩურჩულებდი. უკან მოვიხედე და ეს და ნატა. მეთქი ეეე ბავშვებო და მერე გარეთ გამოვედით.</span></div><br /><div>წასვლის წინ რო ჩამიკრა და თავზე მაკოცა.</div><br /><div>რო წავიდა ვიტირე.<br /><br /></div><br /><div><strong><em><span style="font-size:85%;color:#999999;">კიდევ მერე</span></em></strong></div><br /><br /><div>"ტკივილი"–ს სინონიმი მითხარი–მეთქი და დღემდე ფიქრობს პასუხზე.</div><br /><br /><br /><div><strong><em><span style="font-size:85%;color:#999999;">ახლა</span></em></strong></div><br /><div><span style="font-size:85%;color:#000000;"><br /><br /><p><span style="font-size:85%;color:#000000;"><strong>„ტკბილი სახლი“ – დათა ფირცხალავამ საკუთარი პიესის მიხედვით დადგა. მშობლებგარდაცვლილი ორი ძმის ამბავი, აბაზანაში რომ სხედან და იქვე ცხოვრობენ, ესაა მათი ერთადერთი საარსებო სივრცე. ერთი ძმა მეორეს აიძულებს, თავი მოიკლას და ამ გზით ხელში <a href="http://2.bp.blogspot.com/-e-CnXCwV3qA/ThIrNYXEUiI/AAAAAAAAAZk/nZqmEsydFGo/s1600/IMG_0203%2B%2528Large%2529.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5625606393416667682" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-e-CnXCwV3qA/ThIrNYXEUiI/AAAAAAAAAZk/nZqmEsydFGo/s400/IMG_0203%2B%2528Large%2529.jpg" border="0" /></a>ჩაიგდებს მთელ ავლა–დიდებას. ფირცხალავას დრამატურგია სხარტი და შავი იუმორით გაჯერებულია. ავტორი მშვენივრად ახერხებს პათეტიკური სცენების განმუხტვას მოულოდნელი და გაბედული იუმორით. როგორც ჩანს, ოჯახის, როგორც ერთ–ერთი უპირველესი ქართული ტრადიციული ღირებულების ხელმეორედ გააზრება ავტორის მთავარი ამოცანა იყო და მან ეს თითქმის ძალდაუტანებლად მოახერხა. შეიძლება ითქვას, კონკურსში მონაწილე ქართულ პიესებს შორის „ტკბილი სახლი“ უდავო ფავორიტია." </strong></span><span style="font-size:100%;">ამონარიდია ნეტგაზეთი–დან.</span></p><br /><br /><br /><p><span style="font-size:100%;">ჰოდა გაიმარჯვა.</span><br /><br /></p><br /><br /><p><span style="font-size:100%;">ჰოდა, ახლა თუნდაც ჩამითვალოთ გადაჭარბებად მაინც ბევრჯერ ვიტყვი, რომ მყავს გენიალური მეგობარი. ძალიან ნიჭიერი მეგობარი, რომელიც აუცილებლად მიაღწევს იმას რაც უნდა, რაც გვინდა.</span><br /><br /></p><br /><br /><p><span style="color:#999999;"><em><strong>კიდევ უფრო მერე</strong></em></span><br /></p><br /><br /><p><span style="font-size:100%;">ის მთელს მსოფლიოს ეცოდინება.</span></p><br /><br /><br /><br /><p><span style="font-size:100%;"></span></p>პ.ს ეძღნება...ვისაც ეძღვნება<br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-fs45sQZf_O4/ThIsGfGW7GI/AAAAAAAAAZs/PoLgloRyeDw/s1600/26176_1287501996361_1494521811_30809311_7606624_n.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5625607374478175330" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-fs45sQZf_O4/ThIsGfGW7GI/AAAAAAAAAZs/PoLgloRyeDw/s400/26176_1287501996361_1494521811_30809311_7606624_n.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><blockquote></blockquote><strong><span style="font-size:100%;color:#000000;"></span></strong></span></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><strong><em><span style="font-size:85%;color:#999999;"></span></em></strong></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><span style="color:#999999;"></span></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><strong><em><span style="font-size:85%;color:#999999;"></span></em></strong></div><br /><br /><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-3439738472781730758?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-29037846475881724832011-06-30T21:56:00.004+04:002011-06-30T23:15:49.040+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-5Tm1ATf06ew/TgzE6jE12LI/AAAAAAAAAX4/Z9scFvip2O4/s1600/tumblr_lkbv7lRXxN1qhpnxjo1_1280.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5624086544805910706" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 267px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-5Tm1ATf06ew/TgzE6jE12LI/AAAAAAAAAX4/Z9scFvip2O4/s400/tumblr_lkbv7lRXxN1qhpnxjo1_1280.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><em><span style="color:#999999;"><span style="font-size:85%;">,,ჩუმად ყოფნაა ჩემი საშინაო დავალება როცა მიყვარს"</span></span></em><br /><span style="font-size:85%;color:#999999;"><em>/ნათია ნაცვლიშვილი/</em></span><br /><br />ისეთი კი არაფერი<br />ის შემხვდა იმ დღეს, იმასთან მისულა და თუ ძმა ხარ მითხარიო როგორ მივუდგეო, რა გავაკეთოო.<br />იმან:– მაგასო? ეგ ალქაჯიაო, თავი გაანებეო,იცი რა მიქნაო? ჯერ მიყვარდაო, მერე არ მიყვარდაო, მიყვარდაო, არ მიყვარდაო. თვითონ სულ მშვიდად იყოო, სულ იღიმოდაო. სულ ჩუმად იყოო.<br />ერთხელ მითხრაო იცოდეო შენ მარტო მე გჭირდებიო. არც ეჭვიანობდაო, არც რამეს მიკრძალავდაო, გოგოებზე რო ვუყვებოდი გამიღიმებდა და თავზე ხელს გადამისვამდაო, თითქოს მისი გაზრდილი ვყოფილიყავიო, მაგიჟებდაო. ერთ დღეს სიგიჟე უელავდა თვალებში,მეც ამაჩემებდაო, მეორე დღეს ისეთი მშვიდი და მომნუსხველი იყო ჭკუიდან გადავყავდიო.ალქაჯია რო გეუბნებიო, სანამ დროა შეეშვიო.<br />მერეო? იცი რა მიქნაო? ავდექი და წამოვედიო. ვერ გავიგე მიყვარდა თუ არაო, გაქცევა მინდოდაო. არაფერს მიშლიდა,არაფერში მზღუდავდა, არაფერზე მიწესებდა ჩარჩოებს, მაგრამ მაინც გაქცევა მინდოდაო. წამოვედიო და მაშინვე მომენატრაო. მაგან მე ბოლო მომიღო, ეხლაც რომ დამიძახოს,ცოლ–შვილიანი რო ვიყო , ოღონდ დამიძახოსო.<br />აი ხო მიყვარდაო, თავისი სიჩუმით იმდენ ხანს მეჯიბრა წასვლა მაიძულაო, მერე მე დამბრალდაო. ეს ყველაფერი ხო ვიცი, მარა მაინც მენატრებაო. რა ვქნაო.<br />რამდენჯერმე ვცადეო მარა, არ მიშვებსო. აღარ ვიციი როგორო.<br />და სანამ ჭკუიდან არ გადასულხარ თავი გაანებეო. არ მოგატყუებსო, სულ გულახდილიაო, მიზეზს ვერ უპოვნიო რო რაიმე დააბრალოო, ვერ შეეწინააღმდეგებიო, არასწორი წესებით არ გეთამაშება და ამიტომ სულ მოგებულიაო, არასდროს ყალთაბანდობსო.ათიანში არტყამს ზუსტად გამოგიცნობს და მერე შენს სისუსტეებზე გელაპარაკებაო. უნდაო რო გადალახოო, გეხმარებაო, ან გგონია რო გეხმარებაო. მოკლედ ხანდახან ვფიქრობდი ჯადოქარიაო, ხანდახან დაბნეულიაო. რომ მიყურებდა მეგონა შიგნეულობას მითვალიერებდაო, სიღრმეებში მწვდებოდა და გული მისკდებოდაო.ამ დროს მინდებოდა თვალები ამომეჩიჩქნაო, მერე გაიღიმებდაო და თვალს სხვა საგანზე გადაიტანდაო, ისევ ჩუმად იყო ოდნავ გაღიმებულიო, ველოდებოდიო, ბოლოს ავდგებოდი და მივდიოდიო.იჯდაო, ვბრუნდებოდიო და ისევ იქ იჯდაო. ამაყი არ იყოო, არც თავმომწონეო, პირიქითო, წითლდებოდაო, თუ შეაქებდი,არ იცოდა სად დაემალა თვალებიო.<br />ბევრს ფიქრობსო, ყველაფერს ხარშავსო, ყველაფერი შიგნით ჩააქვსო და მერე სახეშეცვილილი ამოაქვსო. შენთან არასდროს იქნებაო და თუ იქნება სულ გექნება შეგრძნება, რომ სტუმარი გყავს სახლშიო. სულ სხვადასხვანაირიაო, დაჟე ჩაცმულობაცო, დღეს რო სათვალეებიანი მკაცრი ქალბატონი იყო, ხვალ ჭრელი ზღვის ქალაქში მცხოვრები გოგონაო, ზეგ იფიქრებდი ნეტა ასეთი სპორტული როდის იყოო, მაზეგ ისე გამომწვევად ეცვა ჭკუიდან გადაგიყვანდაო. მე ვერაფერი გავუგეო, მგონი თვითონაც არ იცის რა უნდაო.დავიღალე და წამოვედიო. <strong>როგორც გინდაო</strong> და ეგ იყო ბოლოს რაც თქვაო. მეტს არ გეტყვისო.<br />მაინც მიყვარსო და თუ გეუბნები რო შეეშვი კარგი მინდა შენთვისო, ძმურად დამიჯერეო.<br /><br /><br />ისეთი მართლა არაფერი. მალე დიდი დასვენება მოდის.<br />მალე 14 დღიანი დასვენება მოდის, მალე ნადვილი დასვენება მოდის.<br />ჯერ ხმელთაშუა ზღვა, მერე მთა–1520 მ ზღვის დონიდან, მერე ჩემი ყველაზე სწრაფები, ჩემი ყველაზე ენამოსწრებულები, ჩემი ყველაზე საკვიმატეთი.<br />მალემალემალემალე</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-2903784647588172483?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-29971147822924715832011-06-25T13:49:00.009+04:002011-06-29T00:39:04.482+04:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px; ">ჩამბო ჩემი მეგობრის საუკეთესო მეგობარი იყო.<br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px; ">როცა მას იხსენებს, ჩემს მეგობარს ხმა ეხლიჩება და მისი გული ძალიან დიდი სიხშირით იწყებს ცემას.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px; "><i>–"</i><span class="Apple-style-span"><i>ის ძალიან კარგია, წყნარია და ხუმარა და ერთგული. პატარა ბავშვებთან ტოვებენ მარტო. პატარებს რომ ხედავს გიჟდება, მისდევს და ლოკავს. </i></span></span></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 14px; "><i><b>წყალი უყვარს ძაან.ზამთარში შეუძლია მდინარეში იცურაოს.მერე ფეხები ეყინება,</b></i></span></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 14px; "><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="1f77cd1f99854f38ac4bab3469a5331c" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; display: inline !important; "><i><b>მარა როგორც კი წამოდგება ისევ გარბის."</b></i></div></li></ul></span></span></div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: block; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><span class="Apple-style-span"><div class="content" id="873b83d715244943a310cc4005dda8b6" style="text-align: left;line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; "> სახლიდან რომ მიდიოდა ზურა, ჩამბოს სახლში კეტავდნენ.თავის ეზო–კარს</div><div class="content" id="873b83d715244943a310cc4005dda8b6" style="text-align: left;line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; "> 500 მეტრით რომ</div><div class="content" id="873b83d715244943a310cc4005dda8b6" style="text-align: left;line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; "> მიუახლოვდებოდა , ჭიშკართან დახვდებოდა, ოჯახის წევრები კი იგებდნენ, ზურა სახლში ბრუნდებოდა. </div><div class="content" id="873b83d715244943a310cc4005dda8b6" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; ">როცა ქალაქში იყო,ჩამბო მის ოთახში ადიოდა ყოველ დილით,ლოგინს ყნოსავდა.</div><div class="content" id="873b83d715244943a310cc4005dda8b6" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; "><i><b>–"მანქანა რო დაეჯახა,მითხრეს სუსტადააო და მალე მომკვდარა.მე სექტემბერში ჩავედი და ეგ გაზაფხულზე</b></i></div><div class="content" id="873b83d715244943a310cc4005dda8b6" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; "><i><b> მოხდა.ამდენი ხანი ვიცოდი რო კარგად იყო. </b></i><i><b>ხოდა ჭიშკართან რო არ დამხვდა,</b></i><i><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="d3dfce88fb174b9e852130566b820e5f" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; display: inline !important; ">მივხვდი.</div></li></ul></span></b></i></div><div class="content" id="873b83d715244943a310cc4005dda8b6" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; "><i><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="99afb3efc6b2480793bae8ffe44246c7" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; display: inline !important; ">მერე ისე ვიკითხე </div></li></ul></span></b></i><i><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="69a332532a684da3ac3e68bd50bed19f" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; display: inline !important; ">სადაა მეთქი.</div></li></ul></span></b></i></div><div class="content" id="873b83d715244943a310cc4005dda8b6" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; "><b><i>მახსოვს მამაჩემმა მითხრა. ვერ გეუბნებოდიო.</i></b></div><div class="content" id="873b83d715244943a310cc4005dda8b6" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; "><i><b><i><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: block; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="1f77cd1f99854f38ac4bab3469a5331c" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; ">ჩვენც ძან განვიცადეთო.</div><div class="content" id="1f77cd1f99854f38ac4bab3469a5331c" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; "><i><b><i><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="aca38712f1fb4875961027925ef7a13b" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; display: inline !important; "><i><b><i><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="ebc154497f5344a4a300a556cbf2bd9b" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; display: inline !important; ">ყანაში ან სადმე თუ მიდიოდა,</div></li></ul></span></b></i></b></i></div></li></ul></span></b></i></b></i><i><b><i><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="730b72788c2b4adea1d25363ada6d532" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; display: inline !important; ">მარტო ეგ დაყვებოდა.</div></li></ul></span></b></i></b></i><i><b><i><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="750d6b2cc7ef403aa9d849bab59b8725" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; display: inline !important; ">სიმინდს წამოაქცევდა და ხრავდა.</div></li></ul></li></ul></span></b></i></b></i></div></li><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: block; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: block; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="5d79c99cac6d4a5a8737b143b9fa7432" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; "><i><b><i><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="4dd5c4b8f38a427fa46be65203acca81" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; display: inline !important; ">ისევ რო გავჩითო,</div></li></ul></li></ul></span></b></i></b></i><i><b><i><b><span class="Apple-style-span" style="line-height: normal; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><ul class="uiList body contentListWidth" style="list-style-type: none; margin-top: 2px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; display: inline !important; "><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: inline !important; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="f924a9f60cfd40d2a3c933ed9fcdbe3d" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; display: inline !important; ">ავიყვან</div></li></ul></li></ul></span></b></i></b></i></div></li><li class="uiListItem uiListVerticalItemBorder" style="display: block; border-top-width: 1px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; "><div class="content" id="6aadd5fbdbae48bd86f169e86a687c18" style="line-height: 14px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden; padding-top: 2px; padding-right: 0px; padding-bottom: 1px; padding-left: 0px; width: 350px; word-wrap: break-word; ">მარტო ამ მოგონებების გამოც</div></li></ul></li></ul></span></b></i>"</b></i></div></span></li></ul></span><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;"><br /></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;">მე და ზურა იმაზეც შევთანხმდით, რომ ხშირად ცხოველებს მეტად უყვარდები, ვიდრე ადამიანებს და ბევრ ადამიანს ჯობია ცხოველი. რაოდენ ცუდი ფაქტიც არ უნდა იყოს ეს და მითუმეტეს ცუდი ასაღიარებელი.</span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;">ჩამბოზე მე ჯერ კიდევ ბევრი რამ არ ვი</span></span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 14px; font-size: medium; ">ცი. კიდევ მინდოდა რაიმე მოეყოლა, მაგრამ შევატყვე უჭირდა ამ თემაზე საუბარი და გავჩუმდი.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;">მერე ვფიქრობდი რა მაგარია ასეთი მეგობარი. უყურებ თვალებში.ესაუბრები და ზუსტად იცი რომ გისმენს, ზუსტად იცი რომ შენზე გიჟდება და ერთი სული აქვს როდის გადაუსვამ თავზე ხელს, ყურებქვეშ შეუუცურებ და გაიტრუნება.</span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;">ზუსტად იცი რაც არ უნდა მოხდეს, არასდროს გატკენს გულს,არასდროს გიღალატებს. სულ მოგისმენს და თვალებით გელაპარაკება.</span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;">მერე მე ჩემი ბაბუს პატარა ძაღლი გამახსენდა. ჩაპა ერქვა. ბაბუ ამბობდა, ეს რომ მისმენს და</span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"> ესმის ჩემი, ნეტა თქვენ მიგონებდეთ მასეო და გჯეროდეთო.</span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;">მეც ვიჯექი ჰამაკში ხოლმე და ჩაპას ჩემს ი</span></span><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px; ">სტორიებზე და საიდუმლოებზე ვუყვებოდი. იჯდა წინა ორფეხზე და მისმენდა.ერთი სული მქონდა ჩავსულიყავი და მთელი წლის ნაგროვები ამბები მომეყოლა. ბაბუს გარდაცვალების მერე, ჩაპა მის ლოგინს არ მოშორებია.ბოლოს გადაწყვიტა სახლიდან წასულიყო. მინდა მქონდეს დიდი <b>ხისსუნიანისახლი</b> და მყავდეს ასეთი<b> საუკეთესო მეგობარი.</b></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><b><img src="http://3.bp.blogspot.com/-xTayQkao5C0/TgW4LjFhtJI/AAAAAAAAAXw/KxtvNszLrjY/s400/39655_1251640550581_1816546468_495988_3248793_n.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 355px; height: 400px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5622102218378425490" /></b></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 14px; "><i><span class="Apple-style-span">p.s ერდელტერიერი ესეც ჩვენი ჭკკვიანი ჩამბო</span></i></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"><b><br /></b></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-2997114782292471583?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-91616446177893646562011-04-17T23:58:00.008+04:002011-04-23T02:20:05.075+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-Lhge60BaUgI/TbH6jgIBO4I/AAAAAAAAAXc/zEHVdc5RQQw/s1600/tumblr_ldgduwOs1P1qztsrto1_500.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Lhge60BaUgI/TbH6jgIBO4I/AAAAAAAAAXc/zEHVdc5RQQw/s400/tumblr_ldgduwOs1P1qztsrto1_500.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598531299624172418" /></a><br /><br /><br />სალუტ.<div>წერილს იმიტომ გწერ, რომ ვფიქრობ დაგეხმარება მერე იმის ცოდნა როგორი იყავი 23 წლის ასაკში.</div><div>ცოტა რთულია საკუთარ თავს მისწერო წერილი, თითქოს უცხო პიროვნება იყო.</div><div>მითუმეტეს მე ვისაც მაქვს უდიდესი ამბიცია, რომ საკუთარი თავის 80 %–ს კარგად ვიცნობ.</div><div>წეღან სამსახურში თანამშრომელმა რაღაც სიმღერა ჩართო, რომელსაც</div><div> მე–7 კლასში ვუსმენდი ყურებამდე შეყვარებული. აღარც კი მახსოვდა ის სიმღერა და იგივე განწყობა მოიტანა, იგივე ღელვა. მერე დავფიქრდი რო ახლაც იგივენაირად ვფიქრობ, უბრალოდ ცოტა შეხედულებები შეიცვალა. იგივე სიმძაფრით აღვიქვამ ყველაფერს. </div><div>უბრალოდ მეტ დროს ვუთმობ ამ აღქმებს და სხვადასხვანაირ კონტექსტში განვიხილავ. </div><div><ul><li>ცოტა მეტი ვიცი, ვიდრე მაშინ. </li><li>ცოტა უფრო ნაკლებად ვენდობი.</li><li>ცოტა უფრო ბევრს ვფიქრობ საკუთარ თავზე.<img src="http://4.bp.blogspot.com/-S3lmKgieCZQ/TbH6VNCAizI/AAAAAAAAAXU/jzngB4IK8t8/s400/tumblr_ld6gvdm6IF1qb2ly4o1_500.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598531053980519218" /></li><li>ცოტა უფრო გართულდა რიგი საკითხები</li><li>ვარდისფერი ფერი თითქმის აღარ მიყვარს</li><li>მყავს ძალიან ბევრი მეგობარი</li><li>რამოდენიმე საუკეთესო</li></ul><div>ესეც შენი ნაივური სუპერი.</div>მაქვს ნორმალურად ანაზღაურებადი სამსახური და ძალიან ცოტა თავისუფალი დრო.</div><div>რას ვაკეთებ ამ ყველაფრის შეცვლისთვის? არაფერს თამთ.</div><div>უდარდელობა კი არ მენატრება, ხალისი მენატრება.</div><div>კიდევ მენატრება ცოტა ზარმაცობა, ბევრძილიანი დილები, მეგობრებიანი საღამოები, ჩაბჟირებამდე სიცილიანი, მთიანი, ზღვიანი ზაფხულები .</div><div> შენ უკვე დიდი გოგო ხხარ და ახლა ალბათ გეცინება შენს ასეთ თავზე ახალგაზრდობაში. </div><div>ალბათ გენატრება.ფიქრობ, დრო რომ დაგებრუნებინა ბევრი რამე შეიცვლებოდა.</div><div>ამ წერილს გწერ მანამდე სანამ რევოლუციას მოვუწყობ თავს. </div><div>მომბეზრდა მშვიდად ყოფნა. არეულობა უნდა შემოვიტანო.</div><div>უნდა დავუმტკიცო, რომ ომი მარტო ხმადაბლა კი არა ხმამაღლაც შემიძლია.</div><div>და დღეს შენ თუ ხარ საკუთარ თავში, ძალებში დარწმუნებული, თუ იცი რა გინდა და როგორ გინდა, რატომ გინდა და რა შეგიძლია ამისთვის გააკეთო არის ამ პერესტროიკის დამსახურება.</div><div>უნდა ვცადო როგორია ცხოვრება პრინციპების გარეშე.</div><div>არა კი არ უნდა ვცადო. ასე უნდა ვიცხოვრო. ასეთი ჩემი თავიც მაინტერესებს. </div><div>კიდევ შენ მაინტერესებ.</div><div>ბავშვობაში მეც მიოცნებია დროის მანქანის არსებობა, მაგრამ მომავალში წამოსვლა არა. წარსული უფრო.</div><div>კიდევ მინდა იცოდე, რომ ძალიან მიყვარს ჩემი ოჯახი და მგონია რომ მათზე ახლობელი ადამიანები არ არსებობენ</div><div>ვამბობ_თანდაყოლილია ეს სიყვარული.</div><div>კიდევ მინდა გთხოვო რომ არ დაეცე არასდროს. არ გაიტეხო გული და იცოდე უკუსვლა არ გაბედო. </div><div>მე და შენ მაგარი გოგოები ვართ.</div><div>ერთდროულად ნევერლენდშიც ვმოგზაურობთ, კარლსონსაც ვემეგობრებით, მწვანე საბარგო მანქანაზეც ვზივართ და ადამიანები ხელში აყვანილიც დაგვყავს.</div><div><br /></div><div><br /></div><div><img src="http://2.bp.blogspot.com/-DsP9ceXIvsY/TbH6FZT9V3I/AAAAAAAAAXM/UWioadcERX8/s400/tumblr_l8ngib5f5T1qda0iuo1_500.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5598530782399125362" /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-9161644617789364656?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-3967345087354793452011-02-14T01:35:00.005+04:002011-02-14T02:13:28.221+04:00<div style="text-align: center;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-sDzL9W9dWTQ/TVhWxBiOAHI/AAAAAAAAAXE/pYiRUwR4eLQ/s400/tumblr_lfu9kaMmEN1qzdiqvo1_500.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 225px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573299939096526962" /></div>რაძნელიყოფილა<div>ახლა მივხვდი მეთქი ვერ ვიტყვი, მაგრამ ეგოისტი რომ ვარ ამ პროექტმა კიდევ ერთხელ დამიმტკიცა.</div><div>კიდევ დამანახა რომ საკუთარი თავის მოფერება მიყვარს,როცა ცუდად ვარ ვუყვავებ და ვეფერები.</div><div>მარაზმია. არ მომწონს.</div><div>კიდევ ის, რომ ცუდის დანახვა უფრო მოგვწონს ვიდრე კარგის.</div><div>დავინახე რომ ის რაც ჩემთვის ცუდია, შეიძლება სხვისთვის კარგი იყოს და საერთოდაc</div><div>კარგი და ცუდი ძალიან პირობითი ცნებებია ეს ძალიან დიდი ხანია ვიცი.</div><div>სამაგიეროდ ჩემი მზე მხოლოდ ყვითელი არ არის და..</div><div>სამაგიეროდ ნამდვილი მზე მყავს. მზე მწველიძე, რომელიც ყოველ დილით მეუბნება თუ როგორ ვუყვარვარ.</div><div>რომელმაც მასწავლა,რომ გული ზურგთან უფრო ახლოს არის და მეც მივხვდი რატომ მირჩევნია ზურგიდან მეხუტებოდნენ.</div><div>კარგი იყო სხვისი მზეების კითხვა,თორემ დავიღალე კიდეც ამდენი უსიამოვნო ინფორმაციის კითხვითა და მოსმენით. დავიზაფრე კიდეც.</div><div>კიდევ მივხვდი ძალიან კარგად მეგობრებთან ვარ.</div><div>კარგად ვარ როცა ბევრი მძინავს.</div><div>მიყვარს სახლში.</div><div>მიყვარს როცა საკუთარი თავით კმაყოფილი ვარ.</div><div>როცა მყუდროდ ვარ.</div><div>როცა არ მცივა.</div><div>როცა ჩუმად ვარ.</div><div>მაადლობა ტომას, რომ ეს პროექტი წამოიწყო.</div><div>თუ ის იდო რასაც მე ვფიქრობდი თავისი დანიშნულება ნამდვილად შეასრულა.</div><div>მაჩვენა უბრალო მოვლენებში როგორ დავინახო პოზიტივი.</div><div>და საღამოობიით ახლა მხოლოდ ცუდ ფაქტებზე არ ვიფიქრებ და ვინერვიულებ.</div><div><br /></div><div><img src="http://2.bp.blogspot.com/-sWiq_Y7ZhWw/TVhWHlEh2JI/AAAAAAAAAW8/twheT3D4wyg/s400/tumblr_lg7fx1K5Jx1qzrkblo1_500.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573299227081169042" /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-396734508735479345?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-80755532003715382862011-02-06T00:49:00.004+04:002011-02-06T01:16:07.356+04:00გამარჯობა მზეო<div>ხანდახან ვფიქრობ სულ ჩვენზე რომ ფიქრობ, ნეტავ შენზე თუ ფიქრობს ვინმე</div><div>არა, როგორ არ ფიქრობენ მაგრამ როგორც წესი ან ამოსვლას გთხოვენ ან გამოსვლას, ან ჩასვლას.</div><div><blockquote></blockquote><ul><li>მეგობარს საჩუქარი გავუკეთე მწვანე კოპლებიანი ქოლგა, მგონი ზუსტად ისეთია როგორიც უნდოდა.</li><li>ხელფასი ადრე ჩაირიცხა.</li><li>ჩემი პატარა მაიმუნი,რომლის მზეობაზე უკვე მოგიყევით 2 წლის გახდა დღეს და არასდროს დამავიწყდება მისი თბილი თითები სახეზე, რომ მეფერებოდა.</li></ul></div><div>აი ასე ჩამოვთვლი მომავალ მზეებსაც</div><div><ul><li>ხვალ თამაშია. ის არა რასაც ველოდი, მაგრამ მაინც საინტერესო იქნება.</li></ul></div><div>ერთხელ სანდრომ მითხრა მაყურებლობა კარგია უფრო ბევრს სწავლობო, როცა ვუთხარი თამაშის ყურება მირჩევნია მეთქი. მერე დავფიქრდი და სამაგიეროდ არასდროს მეცოდინებოდა რას ნიშნავს მოგება. ვითამაშე და ინფიცირებული ვარ. </div><div>მენატრება წამყვანის ხმა და შეგრძნება სანამ სწორ პასუხს დაასახელებენ.</div><div><ul><li>პარანოიდმა წიგნი უნდა მომიტანოს. სისქეს გააჩნია და დაახლოებით 7 საინტერესო მგზავრობა მელის სახლიდან–სამსახურამდე.</li><li>კიდევ ერთი საღამო MC–ში ძალიან საინტერესო ადამიანთან ერთად.</li></ul></div><div>დანარჩენს შემდეგ პოსტში გიამბობთ</div><div>მგონი დასასრულს ვუახლოვდებით</div><div><br /></div><div>to be continued</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-8075553200371538286?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-60544554560212275362011-01-31T19:03:00.006+04:002011-01-31T19:24:04.370+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TUbTXeHj_nI/AAAAAAAAAWs/KUV_zThzs04/s1600/chemi%2Bmatxovari.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TUbTXeHj_nI/AAAAAAAAAWs/KUV_zThzs04/s400/chemi%2Bmatxovari.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5568370389465431666" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TUbS3HNctEI/AAAAAAAAAWk/KUoxzcEKCBI/s1600/mcdonalds.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 298px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TUbS3HNctEI/AAAAAAAAAWk/KUoxzcEKCBI/s400/mcdonalds.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5568369833560290370" /></a><br />რაც ცუდად ვარ და ვწევარ<div>ერთადერთი რაც მენატრებოდა და მელანდებოდა და მინდებოდა და არ მქონდა იყო MC –ს ჩიზბურგერ–ჰამბურგერი, კარტოფილი და კოკა–კოლა.</div><div>ორჯერ ვნახე სიზმარში ვიჯექი და ძალიან ბევრს ვჭამდი და ვერ ვკმაყოფილდებოდი.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>ხოდა დღეს აახალ ჩაძინებულმა კარის ხმაზე შევიშმუშნე და ვხედავ თავზე MC– ცელოფანს ხელი ჩავყავი მძინარემ, რა დევს მეთქი და კარტოფილს რო შეეხო ჩემი თითები ისეთი წამოვფრინდი დედაჩემმა რა გჭირსო შეშინებული შემოვარდა.</div><div><br /></div><div>მოკლედ საშნლად მიყვარს ჩემი ძმა, რომელმაც ასე ჩუმად მომიტანა ჩემი მზე.</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-6054455456021227536?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-89110461502649762022011-01-29T00:13:00.005+04:002011-01-29T00:49:46.005+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TUMrUbNYU9I/AAAAAAAAAWU/YG1QOD8e4xs/s1600/tumblr_lfqzzbpjXE1qzrkblo1_500.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TUMrUbNYU9I/AAAAAAAAAWU/YG1QOD8e4xs/s400/tumblr_lfqzzbpjXE1qzrkblo1_500.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567341194261320658" /></a><br />ავად ყოფნა როგორ უნდა ინატროოო. სულ მაგაზე მეჩხუბებოდნენ.<div>ვპასუხობდი:</div><div> –მერე რა მოხდა.ვიძინებ გვიანობამდე,</div><div><br /></div><div>იქნებიან ბევრად უფრო მზრუნველნი.</div><div>დათოს ვეტყვი უფრო ხშირად "ნუ მაბრაზებ სიცხე მაქვს".</div><div>არადა სიცხეს მინდოდა მხოლოდ იმიტომ რომ რამოდენიმე დღე დამესვენა საქმისგან.</div><div>მოვიტყუებოდი მაგრამ</div><div>1) მაქვს ძალიან დიდი პასუხისმგებლობა, რომელიც არაფრის დიდებით არ გამაჩერებდა სახლში ტყუილად.</div><div>2) მაქვს სინდისი, რომელიც ასევე არ მომასვენებდა.</div><div>3) მრცხვენია თანამშრომლების, რომელთა სამუშაო დრო კიდევ ორი საათით უნდა გადაწეულიყო ჩემი ტყუილის გამო.</div><div><br /></div><div>მოკლედ ვერ მოვიტყუე</div><div>და სადა არის მზე?</div><div> არ დამჭირდა ტყუილი.</div><div>ვზივარ ახლა პლედში გახვეული, ოდნავ თავბრუ მეხვევა.</div><div>მიდგას ცხელი ჩაი მალინის მურაბით.</div><div>ცოტა მცივა და ტემპერატურა კიდევ მაღლა მიდის.</div><div>სავარაუდოდ წინ მელის 2–3 დღე სახლში ყოფნა. ბევრი ძილი. მეგობრების შეშინებული ზარები: </div><div>–ძონძღო მე და შენ ისევ ერთად ვდებით ცუდად.</div><div>–თამ ხომ კარგად ხარ?</div><div>–აბდალ, გაცივდი?</div><div><br /></div><div><br /></div><div>მოკლედ </div><div>ჩემს პასუხისმგებლობას ჩაეძინა.</div><div>ჩემი სინდისი მშვიდად არის.</div><div>თანამშრომლებს ალბათ ახლა ჩემი არ მისვლა ურჩევნიათ. ეშინიათ.</div><div><br /></div><div>მართლა სიცხე მაქვს </div><div>და რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს ეს ჩემი ბოლო დღეების ერთ–ერთი მნიშვნელოვანი მზეა.</div><div>ვიტყუები უფრო სიცხე არა, უფრო ის რომ როცა რაღაცა ძალიან გინდა მართლა ხდება.</div><div>ასე რომ სურვილებთან ფრთხილად.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>პ/ს. როცა ავად ვარ. ორმაგად ეგოისტი ვარ.</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-8911046150264976202?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-68669480258156660032011-01-26T23:14:00.009+04:002011-01-28T01:14:37.941+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TUB65EGsyWI/AAAAAAAAAWM/4jZwGFiTzLE/s1600/tumblr_l6sa7eetmm1qa4xrfo1_500.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 270px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TUB65EGsyWI/AAAAAAAAAWM/4jZwGFiTzLE/s400/tumblr_l6sa7eetmm1qa4xrfo1_500.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566584260202908002" /></a><br /><div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><b>"<i>გეცნობი? ვერა?</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><b><i>არადა გავხდი ზუსტად ისეთი როგორიც გსურდა"</i></b></span></span></div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div>მეორედ გწერ წერილს ცხოვრებაში.<div>პირველად რომ მოგწერე იტირე.</div><div>ახლა იმ იმედით, რომ შეიძლება აქ ოდესმე როგორმე რაიმე თამაშებით და მანქანებით მოხვდე</div><div>გწერ:</div><div>არასდროს გჯეროდა ჩემი პრინციპულობის.</div><div>არასდროს გჯეროდა რომ შემეძლო შენს გარეშე კარგად ვყოფილიყავი.</div><div>არასდროს გჯეროდა ჩემი სიგიჟეეების. არადა ზუსტად ეგ გაკლდა.</div><div>მაწუხებს რომ პატიება არ შემიძლია, ოღონდ ის კი არ მაწუხებს შენ რომ ვერ გპატიობ. მე რომ არ შემიძლია ის.</div><div>მინდა</div><div>მორჩე ყველაფერს. </div><div>მინდა აღარ მოხვიდე არანაირი გზით მითუმეტეს ამ ბლაბლაბლა სტატუსით</div><div>" მაპატიედებილივიყავი"</div><div>არ ვაპირებ შენ შეცოდებას.</div><div>არ მიყვარს როცა ვინმე მეცოდება.</div><div>ყველაფერი დამთავრდა.</div><div>დ ა მ თ ა ვ რ დ ა.</div><div>არცთუ ისე ცოტა ხნის წინ.</div><div>და შენ იცოდი, რომ ჩემთვის თუ მთავრდება მხოლოდ ერთხელ მთავრდება.</div><div>"წავედი"ს არასდროს ვამბობ იმისთვის, რომ მითხრან "დარჩი".</div><div>დრო მთხოვე და თავზესაყრელად გაქვს.</div><div>ბუნებაში ყველაფერი ჩვენს საკეთილდღეოდ ხდება.</div><div>ვარ მშვიდი და ძნელია იპოვნო მიზეზები რომლებსაც შეუძლიათ გამხადოს ცუდად.</div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><span class="Apple-style-span">თუ ეს ყველაფერი ისევ შენი გამოხტომებია<br />თუ დგახარ და ყველაზე დაბალი დონის , ყველაზე შეუგნებელი კაცივით იქცევი,<br />იცოდე ეს უკვე არ არის არც ჩემი გამწარება,<br />არც ჩემი სიყვარული.<br />ამით კიდევ მილიონჯერ გადამახდევინებ საკუთარი თავისთვის მადლობას.<br />და ვეტყვი: " რა ჭკვიანი ხარ"<br />ეს ყველაფერი აღარ მართობს<br />და აღარც მაღელვებს.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><span class="Apple-style-span"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-6866948025815666003?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-34649824354415924712011-01-23T22:00:00.003+04:002011-01-27T02:04:55.777+04:00როგორც უნიქარდის ქულები ისეთ აკვიატებად მექცა. <div>ვაკვირდები დღის ბოლოს აბა რამდენი მზე მაქვს.</div><div>ვთვლი</div><div><b><i>ერთი</i></b>–დილის უფროსწორედ შუადღის 2 სთ მდე მეძინა.</div><div><b><i>ორი</i></b>– მეგონა ყოველდღე იქ ვიქნებოდი. ამ ბოლო დროს სულ უფრო იშვიათად. არ მინდოდა მოვალეობად გამხდარიყო. როცა მიხარია მაშინ მივდივარ. </div><div><i style="font-weight: bold; ">სამი– </i>მეგობარი რომელიც ყველაზე მნიშვნელოვან მომენტებში ჩემთან არის. მისი ცხოვრებისაც და ჩემი ცხოვრებისაც.</div><div><b style="font-style: italic; ">ოთხი–</b>როგორც იქნა ვიპოვნე საჩუქარი ჩემი მეორე მეგობრისთვის</div><div><b><i>ხუთი–</i></b><i> "</i><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(51, 51, 51); ">მაგრად გამეხარდა, შენი "რიქვესტი" რომ დავინახე. :)"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(51, 51, 51); "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(51, 51, 51); ">რა ვქნა ეს დათვლა ვერ მოვიშალე</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(51, 51, 51); "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(51, 51, 51); "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(51, 51, 51); "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; color: rgb(51, 51, 51); "><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-3464982435441592471?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-49725953814742156322011-01-21T00:27:00.003+04:002011-01-21T00:39:37.708+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TTidf3nG-qI/AAAAAAAAAWE/-h3ELFWBnG8/s1600/167131_176668762370887_100000832925819_347068_85933_n.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TTidf3nG-qI/AAAAAAAAAWE/-h3ELFWBnG8/s400/167131_176668762370887_100000832925819_347068_85933_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564370510445738658" /></a><br />მიყვარს– მეთქი ვერ ვიტყვი.<div>საქველმოქმედო საღამო როგორ უნდა გიყვარდეს.</div><div>მაგრამ ის მიყვარს რომ მყავს ისეთი მეგობრები რომლებიც ხშირად ახერხებენ საქველმოქმედო საღამოების ორგანიზებას.</div><div>მიყვარს და მიხარია.</div><div>პირველად რომ ვიყავი როკ–კლუბში ვთქვი რა უნდა მოხდეს, იქ რომ მეორედ მივიდე მეთქი.</div><div>მესამედ ვიყავი.</div><div>ვნახე ძალიან ბევრი კარგი ადამიანი. </div><div>მოვუსმინე კარგ მუსიკას.</div><div>კარგ ლექსებს. </div><div>მოკლედ იმ ბავშვს ვისთვისაც გაიმართა საღამო ყვველა სტუმარი რაღაცით დავეხმარეთ.</div><div>სახლში კარგი განწყობით დავბრუნდი.</div><div>თეატრში წასვლას ყოველთვის მოვახერხებ. ახლა სხვას ვჭირდებოდი.</div><div>ასეთი ბევრახლობლიანიდაბევრდადებითემოციებიანიდღეებიმიყვარს.</div><div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-4972595381474215632?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-1388616784126654532011-01-18T21:20:00.004+04:002011-01-18T21:30:01.224+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TTXMLFHrncI/AAAAAAAAAV8/jpVKzENOmr0/s1600/P1060098.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TTXMLFHrncI/AAAAAAAAAV8/jpVKzENOmr0/s400/P1060098.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563577405411139010" /></a><br />ამაზე მეტად დადებითი და ამაზე მეტად დიდი სიხარული თუ მინდოდეს.<div>კარი რომ გავაღე ხელში ნამცხვრის ნაჭერი მეჭირა თეფშით და ხელიდან გამივარდა.</div><div>დილით ველაპარაკე და ვერ მოვიცლითო და საღამოს უკვე ჩემს კლავიატურაზე ღილაკების დაძრობას ცდილობდა.</div><div><br /></div><div>–ათლი ესა ლა ალის?</div><div>–ჭაღი</div><div>–აღი?</div><div>–ხო ჭაღი</div><div>–უსტლა?</div><div><br /></div><div>მოდი და ნუ გეყვარება</div><div>მოდი და ნუ გაგიხარდება</div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-138861678412665453?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-12162155051419950182011-01-16T20:31:00.006+04:002011-01-16T23:22:46.484+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TTMq6XulF8I/AAAAAAAAAV0/YZUcOKCj690/s1600/74051_1656931259135_1112719203_31891521_7035922_n.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TTMq6XulF8I/AAAAAAAAAV0/YZUcOKCj690/s400/74051_1656931259135_1112719203_31891521_7035922_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5562837147022858178" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /></div>მზემ დამინახა აბა რა!<div>როცა გყავს ისეთი მეგობარი როგორიც არის <a href="http://rtv.ge/index.php?m=738&amp;newsid=5425">სანდრო ლორთქიფანიძე</a>.</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /><div><div>ჯერ კიდევ მაშინ ვგულშემატკივრობდი, სანამ გავიცნობდი.</div><div>როგორც ბავშვები ოცნებობენ საყვარელი მსახიობის ან მომღერლის გაცნობაზე დაახლოებით ისეთი შეგრძნება მქონდა ამ ავტორისადმი.</div><div>ვკითხულობდი მის ლექსებს და ყოველთვის იყო მის ლექსში ის რაც მზრდიდა.</div><div>სანდრო არის ძალიან ნამდვილი.</div><div>შეუძლებელია იცნობდე და არ გიყვარდეს.</div><div>თუ არ გეყვარება როგორც <a href="http://femaleee.blogspot.com/2009/04/blog-post_6601.html">პოეტი</a>, აუცილებლად გეყვარება როგორც მსახიობი.</div><div>თუ არ გეყვარება როგორც მსახიობი, გეყვარება როგორც ჟურნალისტი.</div><div>თუ არ გეყვარება როგორც ჟურნალისტი, მაშინ როგორც სცენარისტი.</div><div>ნიჭიერია სანდრო.</div><div>და ჩემი მეგობარია.</div><div><br /></div><div>და ბოლოსდაბოლოს</div><div> მისი წიგნი უკვე ჩემს მაგიდაზეა.</div><div><img src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TTMpif7x5zI/AAAAAAAAAVg/jtBDFfZ3H84/s400/ca12848ea964.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 310px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5562835637397219122" /></div><div>თავისი ავტოგრაფით და წარწერით </div><div>და მე მჯერა რომ აუცილებლად გახდება იგი ჩემი ნობელიანტი და ოსკაროსანი მეგობარი.</div><div>მე ვხედავ მზეს.</div><div><br /></div><div>პ.ს სიჩუმეშიც ხომ არის ძალიან დიდი ამბოხი</div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-1216215505141995018?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-48144642107953626152011-01-14T23:50:00.002+04:002011-01-14T23:58:00.783+04:00კიდევ უფრო რთულდება <div><br /></div><div><br /><div>08.45_დილით იმაზე ადრე გამეღვიძა ვიდრე მეგონა.</div><div>09.00_სახლიდან იმაზე ადრე გავედი ვიდრე მეგონა.</div><div>10.00_სამსახურში არ დამაგვიანდა.</div><div>20.00_ძვლივს ნორმალურ დროს დავბრუნდი.</div><div>20.05_ჩემი საყვარელი მანდარინის ნამცვხარი.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>და კინაღამ დამავიწყდა. აღმოვაჩინე ადამიანი ვისაც სმაილი თვალის ჩაკვრა ჩემსავით აღიზიანებს.</div><div>გამიხარდა რომ კიდევ არსებობს ვიღაც ასეთი ახირებით.</div><div><br /><div><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-4814464210795362615?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-43640305754077770802011-01-13T22:06:00.004+04:002011-01-13T22:48:13.204+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TS9Eges7QfI/AAAAAAAAAVI/wCdd81TYhQA/s1600/2bb706063c37.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TS9Eges7QfI/AAAAAAAAAVI/wCdd81TYhQA/s400/2bb706063c37.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5561739389613851122" /></a><div><br /><div> ბავშვობაში, როდესაც საწოლში გემრიელად და კომფორტულად მოვთავსდებოდი, ვიწყებდი ფიქრს განვლილ დღეზე. თითოეულ ქმედებას, აზრს, სიტყვას ვაანალიზებდი. </div><div>მომეწონა, როცა ტომუშკამ ეს იდეა დღის სინათლეზე გამოიყვანა.</div><div>მართალია ცოტა რთული აღმოჩნდა, მაგრამ აი მე ჩვეულ მდგომარეობაში ვარ.</div><div>მუხლები ზევით,ნიკაპი მუხლებთან, მშვიდი მუსიკა და ვიწყებ:</div><div><br /></div><div><br /></div><div><ul><li><b>სიზმარი. ის ვინც მიყვარს</b></li><li><b>სახლში მშვიდად დავბრუნდი. ყველაფერი გეგმის მიხედვით წავიდა</b>.საქმე ისეთი სწრაფი ტემპებით გავაკეთე, სარკე სადმე ახლოს რომ მქონოდა აუცილებლად დავათლიერებდი გაოგნებული საკუთარ თავს. ახლაც ვერ ვხვდები რა ჩავიდინე, რომ ყველაფერი მოვასწარი.</li><li><b>კედის საღამო და ამ საღამოზე მოულოდნელად ჩემი მეგობართან გადაყრა</b></li><li><b>ასკლიპიოდოტას პოსტი</b></li><li><b>აბრა, რომელიც აქამდე არასდროს შემიმჩნევია</b></li><li><b>წყვილი ქუჩაში და იმ გოგოს სახეზე ნაცნობი ემოცია. (რაღაცნაირად)</b></li></ul></div><div><blockquote></blockquote><br /></div><div> <b> <span class="Apple-style-span" >და დღის ყველაზე დადებითი მოვლენა</span></b></div><div><b><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br /></span></span></b></div><div><b><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br /></span></span></b></div><div><b><span class="Apple-style-span" ></span></b><b><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" > </span></span></b></div><div><b><span class="Apple-style-span" > კ ა ლ ა ნ დ ა</span></b></div><div><b><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br /></span></span></b></div><div><span class="Apple-style-span" ><b>ჩემი ახალი წელიც მოდის</b></span></div><div><b><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br /></span></span></b></div><div><b><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" ><br /></span></span></b></div><div><br /></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-4364030575407777080?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-13512995988814688272011-01-05T21:47:00.006+04:002011-01-10T00:32:08.166+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TSTFz__4SFI/AAAAAAAAAVA/EkPbh37PXBo/s1600/locva.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 396px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TSTFz__4SFI/AAAAAAAAAVA/EkPbh37PXBo/s400/locva.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5558785337225398354" /></a><br />გამარჯობა ღმერთო!<div>როცა თავჩაქინდრული კედელს მიყრდნობილი გულში ჩუმად ვამბობ "მამაო ჩვენო"–ს ვფიქრობ, რომ გატყუებ.</div><div>რომ ვერ აღგიქვამ მამაჩემად.</div><div>რომ შენთან უფრო მოკრძალებული ვარ, ვიდრე მამასთან ვიყავი. უფრო "თქვენობით" ვარ და მირჩევნია აღატაცებული გიყურებდე ეკლესიის გუმბათის შიგნითა მხარეს და მრცხვენოდეს "შენ"–ობით საუბარი.</div><div>მე არ მახსოვს როდის მოგმართე </div><div>არ მახსოვს რა გთხოვე პირველად. ალბათ რომელიმე სათამაშო ან ლურჯი თვალები ან რომელიმე სიმპატიური ბიჭუნას სიყვარული, მაგრამ მახსოვს როდის ამისრულე პირველად ნატვრა.</div><div>მახსოვს როგორი მონდომებით გთხოვდი და როგორ წუთებში შემისრულდა ყველაფერი.</div><div>ბავშვობაში წარმომედგინე დიდი თეთრწვერა მოხუცი ხელჯოხით და თეთრი სამოსით.</div><div>ახლაც კი ხანდახან ასეთი მახსოვხარ.</div><div>მერე ცოტა დიდი რომ გავიზარდე და და იმ ცოტაზე კიდევ უფრო დიდი მივხვდი: არ აქვს მნიშვნელობა თეთრი წვერი გაქვს თუ წითელი, შავი ანაფორა გაცვია თუ თეთრი ახალუხი,</div><div>მთავარია შიგნით ვგრძნობ შენს არსებობას.</div><div>მთავარია შემიძლია გესაუბრო ყველაფერზე.</div><div>კიდევ როგორი მგონიხარ?</div><div>აივანზე დგახარ(მამასავით), რომელსაც ორნამენტებიანი მოაჯირი აქვს და გადმოგვყურებ "შვილებს" ჩვენ აქ ვბჭობთ, ვბჭობთ, ვბჭობთ..კიდევ ვბჭობთ და შენ გეღიმება.</div><div> ცინიკურად კი არა, მზრუნველურად.</div><div>ისე როგორც მამას ჩაეღიმებოდა, როცა ვუმტკიცებდი რომ მთვარეს თვალები ჰქონდა გვაკვირდებოდა.</div><div>მე ვიცი, რომ ყველა იმ კითხვაზე რაც მაწუხებს სწორი პასუხები მხოლოდ შენ გაქვს.</div><div>მაგრამ მე შენთანაც მაქვს კითხვები.</div><div>ღმერთო, საიდან გაქვს ამდენი სიყვარული ?</div><div>ღმერთო შენი შიში თუ მექნება და ისე ვიწამებ შენს არსებობას გამოდის იძულებული ვარ მწამდე და ასეთი რწმენა რაში გჭირდება?</div><div>ღმერთო ნიშანს რისთვის მაძლევ თუ მისი გამოყენების გზას არ მასწავლი?</div><div>შენს გარშემო ყველაფერი მართლა თეთრია და თუ თეთრია მაშინ ასეთი ცივი ფერი რატომ აირჩიე?</div><div>ყვითელიც ხომ შეიძლება იყოს სპეტაკი?</div><div>ღმერთო რატომ უკრძალავ ადამიანებს რაღაც–რაღაცეებზე რაღაცნაირი შეფასებების გაკეთებას? ან რაღაცეების არ წაკითხვას? შენ ხომ მომეცი თავისუფალი ნება?</div><div>შეიძლება მე შენი ერთ–ერთი ყველაზე აუტანელი და დაუჯერებელი "შვილი" ვარ მაგრამ დარწმუნებით შემიძლია ვთქვა რომ აქამდე ვერცერთმა აკრძალულმა ფილმმა, ვერცერთმა აკრძალულმა მოძღვრებამ, ვერცერთმა აკრძალულმა წიგნმა ვერ შეძლო შენი თავი დაევიწყებინა ჩემთვის. პირიქით კიდევ ბერჯერ მიმახვედრა რა დიდი ხარ.</div><div>ღმერთო ჩემი ერთი მეგობარი გეძებს, გეძებს ყველას ეკითხება სად ხარ.</div><div>დამეხმარე ვაპოვნინო შენი თავი.</div><div>ვუთხარი რომ თვითონ მიხვალ.</div><div>ჩემი მეორე მეგობარი ამბობს რომ შენ მისი ძმაკაცი ხარ.</div><div>მესამე ათეისტია და არაფრის არ წამს</div><div>მეოთხე ამბობს რომ არ უნდა დადიოდნენ მღვდლები ჯიპებით და ამ დროს ვიღაცები შიმშილით არ უნდა იხოცებოდნენ და მეკითხება სად არის ამ დროს ჩემი ღმერთი</div><div>მე ვიბნევი და ვპასუხობ, რომ მხოლოდ მღვდლები არ დადიან ჯიპებით და მშიერ სიკვდილზე მხოლოდ ისინი არ არიან პასუხისმგებელნი.</div><div>არვიცი რამდენად სწორი პასუხია, მაგრამ ლოგიკური უნდა იყოს მგონი.</div><div>მას არ აკმაყოფილებს ჩემი პასუხი, არც მე მაკმაყოფილებს.</div><div>მაგრამ მე მიმაჩნია რომ წყალი არ ხდება უწმინდური თუ მას ჭუჭყიანი პეშვებით შევსვამთ.</div><div>ხვალ ღამით შენ თავიდან დაიბადები ღმერთო.</div><div>ჩემი ფანჯარასთან ისევ 4 სანთელი ენთება.</div><div>ჩემს სახლში ისევ ოთხი შობის კვერი გამოცხვება.</div><div>12 სთზე ისევ ვიმღერებთ ჩუმად ალილოს და შენს დაბადებას მივულოცავთ ერთმანეთს.</div><div>მიყვარხარ ღმერთო</div><div>და გმადლობთ რომ მანამდე მოხვედი ვიდრე დამჭირდებოდი</div><div>და გპირდები აუცილებლად წავიკითხავ ბიბლიას</div><div>მამაო ჩემო!</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-1351299598881468827?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-70545182298993759792010-12-26T00:43:00.007+04:002010-12-26T01:53:44.051+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TRZnRnIz6ZI/AAAAAAAAAU4/l9vWZHLCZH4/s1600/536bbe8a147d.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TRZnRnIz6ZI/AAAAAAAAAU4/l9vWZHLCZH4/s400/536bbe8a147d.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5554740742669461906" /></a><br /><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"> 2010 წელი</span></span><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><i>იანვარი</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ვდგავარ–ეს ნიშნავს რომ გიყურებ,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">რაც თავისთავად, </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">იმას ნიშნავს</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">რომ დანახვისთვის მზერა მომწიფდა</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">და სხვისი ომი–ჩემი ომი</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">და ჩემი ომიც–ჩემი ომია,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">სხვისი ომი_ჩემი ქორწილი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"რომ შენი ხელი კიდევ ერთხელ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">რომ შენთან ყოფნა კიდევ დიდხანს</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">სხვა არაფერი მეტი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ყოველთვის როცა </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მე ვყვირი შენს სახელს</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">შენ სულ სხვა მხარეს იხედები"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"დღე მეორმოცე</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">სადარბაზოში გადგმულ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ჩემოდანს აწვიმს"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><i>თებერვალი</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"სიჩუმე,</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">თითქოს ასპარეზი </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">და ყველა ფაზა მარტო ყოფნისამ გავიარე</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">(რაღა მაჩერებს?!)</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">შენ შეგიძლია გადამასხა სხეულზე კაბა,</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">მაგრამ ამ ლაქამ ჩენი ყოფნა ვერ დაგაჯეროს"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">"გამოუტყდი,</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "> რომ სხვებზე კარგი კი არა</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">უბრალოდ_სხვაა"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">"ლოცვის შემდეგ </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">უნებურად </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">ვკლავ ჭიანჭველას"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">"თვითმფრინავი,</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "> რა ნელა ვცხოვრობ </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">აქ მიწაზე"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">"ზამთარი.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">კარის ღრიჭოში გაჩრილი ქვითარი</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">ვიხდი, ვიხდი"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">"ეს სულერთია </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">დასავლეთი თუ აღმოსავლეთი</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">ყველგან თანაბარი ცივი ქარია"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">"და სულერთია, </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">სად და რამდენ ხანს გავჩუმდებით,</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">ან ჩვენს მოპარულ სიჩუმეში, რამდენი შიში გამოიზამთრებს</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">მთავარია რომ შიგნით ითქვა, შიგნით ჩაიქცა"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><b><i>მარტი</i></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><b><br /></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><b><br /></b></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ქარი უფრიალებს კაშნეს</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მარტო არ ჰგონია თავი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"გზა</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">სწორი</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მოსაწყენია"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"შიშით ველი ჟამს,"მომენატრე"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">რომ მომენატრო"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ერთხელაც გეტყვი_ეშმაკსაც წაუღიხარ"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"მე მიყვარს მე"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><i>აპრილი</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ღმერთო დაიფარე ღმერთი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ჩვენ ცას ვხედავდით</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მე მახსოვდა მამაჩემი</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ვინაიდან ჩვენ ცას ვხედავდით"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"როცა კაცი წერს,მან ყოველთვის ზედმეტი იცის"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ჩაინიშნე</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მალე გაღვიძების დღე დადგება</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ორშაბათი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><i>მაისი</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">"სულ ვჩქარობთ, ვჩქარობთ</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">და ვეღარ ვასწრებთ ქვეყნად ერთ–ერთ უმთავრეს საქმეს</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">სახით მშვიდით და ბედნიერით </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">აყვავებული ატმის წინ დგომას...."</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">"მოიგებს"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">"ისე ჩემი ხარ </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">ასე მგონია</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">რომ გაჩუმდე_გაგახმოვანებ"</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><b><i>ივნისი</i></b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><b><br /></b></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ყველაზე მეტად ის კარია დაკეტილი</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">რომლის ღიად დატოვებაც შეიძლება"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ხომ არის ხოლმე, რაღაც ისე ჩვეულებრივი,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">როგორც სიმშვიდე გაზაფხულის წვიმების პირას_</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ზურგსუკან მხოლოდ მიხურული კარის სითეთრე_</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ფანჯრის რაფაზე იმედებით სავსე ქოთანი_</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">თუ დაივიწყებ სამუდამოდ გეცოდინება</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">რომ არის რაღაც_უმიზეზოდ შეუძლებებლი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ურფინ ჯუსი და მისი ხის ჯარისკაცები"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"რაც წვიმს ტკბილია და რაც თოვს ნაყინი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"როგორი ცაა ამბობ.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მინდა დაგამშვიდო_</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">როგორიცაა ისეთს გახვედრებ"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"შენ ჩამჩურჩულე– "ღამდება"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">და ჭიანჭველებმა სხეული</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">შტურმით აიღეს"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ნუ დამაჯერებ რომ გზა ყოველთვის _ჯვარედინია</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">და გაქცევა_ოცნებების დასასრული"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><i>ივლისი</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ვნერვიულობ"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ცუდად რომ იქნები მოვალო"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"რა ხანია ერთად არ დასცემია მიწას</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ჩემი და შენი ჩრდილი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"მინდოდა მეთქვა </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">არ გახედო ჰორიზონტს მაშინ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">რო</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">ცა არავინ იყურება შენს გარდა იქეთ</span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">როცა არავინ იყურება იქედან შენკენ"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"სიყვარული_ ტკბილი ნამცხვარი, რომელსაც ზუსტად ერთ წამში ყლაპავ და მერე ნამცეცებს წლობით აგროვებ"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"მე გავიღიმებ და გეტყვი</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">გაქცევაში დაგეხმარე </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ისე მიყვარდი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><i>აგვისტო</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"მამა_ის ვინც ჩემზე დიდი იქნება ყოველთვის"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ვერ გიტან"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ანტარქტიდა"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ვერ ვხდები რატომ არის სიყვარული და ბოზობა ორივე წითელი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"რადგან დედამიწა ისევ წყლით და მიწით იზომება და არა ადამიანებით"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"მივხვდი რატომ მაქვს გულისრევა</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ხმაა ამო ოთახში რადიოაქტიული და</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მით უფრო მეტია რადიაცია რაც უფრო ვდუმვართ"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"გურიაში რა გინდოდა უსიყვარულოდ"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"გეცნობი?</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ვერა?</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">არადა გავხდი ზუსტად ისეთ_როგორიც გსურდა"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><i>სექტემბერი</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"წელს ამ ქალაქში მინუს ერთი ზღვის რომანია"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ჩემი წესია_ყველაფერი შევატრიალო"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"იქნება მა კაცმა მითხრას:–თვალის ფსკერზე გიკანკალებს მოთმინება</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მე ვუპასუხებ: –"ვერც შენ დამძარი"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"მე შემიძლია შემოდგომის დღე იყოს გარეთ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მე შემიძლია გარეთ თბილოდეს"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><i>ოქტომბერი</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"რომ სულ ესაა სილამაზე</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">რამდენიმე თბილი ფერის იღბლიანი შეხამება, სხვა არაფერი.."</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"დაე </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">იყოს ნება შენი</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მე ვყრი იარაღს"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ნაბიჯის გადადგმის ლოცვა</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">შემდეგიც და მერე ვისვენებ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">შემდეგიც და მერე ვისვენებ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ერთი ნაბიჯიც"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"თუ მე ვირჩევ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">მირჩევნია გავტყდე</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ვიდრე_გავიბზარო"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><i>ნოემბერი</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"აკვარიუმი მინდა"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ძნელი ყოფილა სიბნელის სიყვარული"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ყველა თავის ეზოში ბარავს"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><i>დეკემბერი</i></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><br /></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"ისეთი ჩერჩეტია როგორც მე"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">"მე არაფერს გთხოვს</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">შენ თავადაც კარგად იცი_ჩემი ვალი გაქვს"</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">პ.ს</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">არადა შობაზე ვაპირებდი დაწერას</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-7054518229899375979?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-76224546352435945882010-12-02T00:23:00.006+04:002010-12-02T02:06:32.956+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TPa45JB0GjI/AAAAAAAAAUs/i5UCLcXdpJE/s1600/56e6c1c27a60.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TPa45JB0GjI/AAAAAAAAAUs/i5UCLcXdpJE/s400/56e6c1c27a60.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545823282968926770" /></a><br />ვბედავ და ვწერ<div>ჩემი დეიდა ნატო ჩუმია და დიდი</div><div>ლამაზია და მშვიდი.</div><div>ჯერ მარტო მისი ხმის გაგონება რად ღირს.</div><div>დეიდა ნატოს არ უყვარს როცა ბევრს აქებენ.</div><div>არც მე მიყვარს, როცა ის თავს ამის გამო უხერხულად გრძნობს.</div><div><br /></div><div>აქ იყო პაუზა ცოტა დიდი.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>ვიფიქრე მეც ხომ არ გამეხმო.</div><div>გადავიფიქრე.</div><div>მირჩევნია ნედლად თორემ გამხმარი შეიძლება საერთოდ ვეღარ გადმოვიტანო</div><div>არადა რატომაც არ უნდა იცოდეს</div><div>რატომაც არ უნდა იცოდე რამდენი რამე წამოვიღე შენგან </div><div>ამბობდი _თამ სირთულეები გვზრდიან.</div><div>შევინახე.</div><div>–თამ გულახდილობა ხანდახან პოზაც არის, მაგრამ ეს ყველაფერი მაინც ჩაკეცილი გვერდებია და მთავარია უკან ჩაბრუნებული მზერა არ გვაფრთხობდეს და შიგნით ვიყოთ გულწრფელები.</div><div>ესეც შევინახე.</div><div>–ყველა შენი კითხვის პასუხი შენშია და იქ მოძებნე</div><div>ესეც.</div><div>–არაფერმა შეგაშინოს შენზე დიდმა, სიყვარულიც კი შენხელაა.</div><div><br /></div><div>როცა ვხედავ. ბევრს ვერაფერს ვეუბნები.</div><div>მოკრძალებაც არის და მოკრძალებაც. </div><div>და თუ ვხედავ მგონია რომ ჩუმად უნდა ვიყო, რომ შეიძლება თუ ბევრ თბილ სიტყვას ვეტყვი გაწითლდეს, ან ეუხერხულოს, ან გაჩუმდეს.</div><div>მე კიდე მიყვარს, როცა ზურგიდან მომეპარება და ჩამეხუტება და იტყვის მიყვარს ეს სულშესაბერავი ბავშვიო.</div><div><br /></div><div><b>დეიდა ნატო?</b></div><div><br /></div><div><i><span class="Apple-style-span">"<span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">მოდის ადამინის ხმით,</span></span></i></div><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><i><span class="Apple-style-span">ძალდაუტანებლად და ბუნებრივად,<br /><br />მოდის და ამბობს:<br /><br />ვარ შენთან."</span></i></span><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; line-height: normal; -webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; font-size: 16px; "><div style="color: rgb(0, 0, 0); ">ფერები–წითელი და შავი</div><div style="color: rgb(0, 0, 0); ">თვალები–სხივებით</div><div style="color: rgb(0, 0, 0); ">ფრინველი–ჭიამაია</div><div style="color: rgb(0, 0, 0); ">სეზონი–ზაფხული,შემოდგომა,ზამთარი,გაზაფხული</div><div style="color: rgb(0, 0, 0); ">ხელები–რბილი და თბილი</div><div style="color: rgb(0, 0, 0); "><br /></div><div><span class="Apple-style-span"><i>"<span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; ">ხდება ასე_ სიზმარში,</span></i></span></div></span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><span class="Apple-style-span"><i>იჯერებ რომ იწყებ _ თავიდან,<br />მუჭა-მუჭა გაგაქვს სიზმარი<br />და გეჩვენება _ ცხადში გაიტან"</i></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Georgia, serif; line-height: normal; -webkit-border-horizontal-spacing: 0px; -webkit-border-vertical-spacing: 0px; font-size: 16px; "><div>ვფიქრობ ახლა რა მოვიტანო</div><div>რომელი მოვიტანო</div><div>ვერ ვირჩევ და ვერც ვ ა რ ჩ ე ვ</div></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span><div><br /></div><div><div>ჩემი დეიდა ნატო ჩუმია და დიდი</div><div>ლამაზია და მშვიდი.</div></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-7622454635243594588?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-15385459429322150782010-11-06T00:33:00.000+04:002010-11-06T00:35:03.294+04:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: sylfaen; font-size: 12px; color: rgb(85, 91, 114); -webkit-border-horizontal-spacing: 10px; -webkit-border-vertical-spacing: 10px; "><table width="100%" height="100%" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" style="font-size: 12px; font-family: sylfaen; color: rgb(85, 91, 114); text-decoration: none; "><tbody><tr><td><p><span ><b><br /> </b></span></p></td></tr><tr><td valign="top"><span > ანის, რომელმაც მასწავლა, რომ როდესაც ყველა მწვანე რვეულში წერს, შენც მწვანე რვეულში უნდა წერო.<br /><br /><br /> გოგოებიდან მხოლოდ მე ვომობდი. როგორც კი ზარი დაირეკებოდა, ბიჭებთან ერთად დერეფანში გავრბოდი. ორად გავიყოფოდით და უმოწყალოდ ვურტყამდით ერთმანეთს წიხლებს. მნიშვნელობა არ ჰქონდა, ვინ რომელ ჯგუფში მოხვდებოდა - შეიძლებოდა ერთ დღეს შენი თანამებრძოლი მეორე დღეს შენი მტერი გამხდარიყო, მაინც არავის ვინდობდით. დანარჩენი გოგოები საკლასო ოთახში ისხდნენ და ყვავილებს ხატავდნენ ან თოჯინებით თამაშობდნენ. მათ ვერ ვიტანდი. ბიჭებიც არ მყვარებია. უბრალოდ, მათთან თითქოს საიდუმლო კავშირი მქონდა. ნელი მასწავლებელი ჩხუბისთვის მხოლოდ ბიჭებს სჯიდა, მე - არა. ყოველთვის, როცა დაფასთან ჩაამწკრივებდა და ისინიც თავდახრილები ცდილობდნენ გამოეხატათ, რომ საკუთარ დანაშაულს გრძნობდნენ, რაც სინამდვილეში ასე არ იყო, კლასის დამრიგებელი ამბობდა: "მარის ცელქობის უფლება აქვს, იმიტომ, რომ საუკეთესო მოსწავლეა." მერე ისინი მიყურებდნენ მე და იმ მომენტში თითოეულ მათგანს დედამიწის ზურგზე ყველაზე მეტად ვძულდი. მეც მძულდა ისინი, რადგან ამ დროს ყველანი ჩემი მტრები ხდებოდნენ და მათ წინაშე მარტო ვრჩებოდი. მაგრამ არ მშინებია. პირიქით, ეს სიძულვილი მაძლევდა ძალას და მზად ვიყავი, სათითაოდ შეუბრალებლად წამეხრჩო...<br /> სკოლასთან ხევი იყო და გაკვეთილების შემდეგ ყველანი იქ მივდიოდით, რა თქმა უნდა, გოგოების გარდა. ბაყაყებს ვიჭერდით და ვაწამებდით. ვინც უფრო მეტ ბაყაყს მოკლავდა, ის უფრო მაგარი იქნებოდა. ნადავლს ერთმანეთს ვადარებდით. თითქმის ყოველთვის გამარჯვებული ვრჩებოდი და მაშინ დგებოდა მეორე წუთი, როცა ისევ ყველანი ერთნაირად მიყურებდნენ და მე ვიცოდი, რომ არ შეიძლება შიში, რომ შიში მიუტევებელი დანაშაულია… სახლისაკენ მიმავალი ჩუმად ვიყრიდი ჩანთაში ყველაფერს, რასაც გზაში ვიპოვიდი და რისი დაწვაც შეიძლებოდა. რადგან სახლში გვქონდა ღუმელი, რომლის გვერდზეც არასოდეს ეწყო შეშა და რომელთანაც იჯდა დედა ჩაწითლებული თვალებით. მამას იშვიათად ვხედავდი. მამა მყავდა მხოლოდ ღამით და იგი იყო მძიმე ნაბიჯების ხმა კიბეებზე და კიდევ ყვირილის ხმა მეორე ოთახიდან.<br /> ნელი მასწავლებელს გაკვეთილებს ყოველდღე ვაბარებდი და ისიც ამბობდა, რომ კლასში ყველაზე გონიერი ვარ, რომ ჩემნაირი მოსწავლე არასოდეს ჰყოლია, რომ ფიზკულტურაშიც კი ვჯობივარ სხვებს. სიხარულს ან აღტაცებას ვერ ვგრძნობდი. დარწმუნებული ვიყავი, რომ ეს ასეც უნდა ყოფილიყო.<br /> მასწავლებლის ძალიან მშურდა, რადგან მეგონა, რომ საპირფარეშოში შესვლის უფლება მხოლოდ პედაგოგებს ჰქონდათ. საპირფარეშო კი წარმომედგინა დიდ და ლამაზ ოთახად, სადაც უამრავი სათამაშო ეწყო, ოღონდ არა - თოჯინები. საპირფარეშოს დანიშნულებაში მხოლოდ მაშინ გავერკვიე, როცა ერთმა ჩემმა კლასელმა, ლაშამ, დამცინავად მითხრა: "შენ ის არა გაქვს, რაც ბიჭებს აქვთო."<br />-რა? - გავიოცე.<br />-გინდა გაჩვენო? - მკითხა.<br />თავი დავუქნიე.<br />-ახლა არა, შესვენებაზე, ოღონდ საპირფარეშოში. ისე სირცხვილია.<br />-კი მაგრამ, ჩვენ ხომ არ გვაქვს იქ შესვლის უფლება? - კიდევ უფრო გამაოცა მისმა ნათქვამმა.<br />-რა დებილი ხარ! იქ ყველა დადის...<br /> გაკვეთილის დამთავრებას მოუთმენლად ველოდი. მიხაროდა, რომ მეც მომეცემოდა იმ დიდ და ფერად ოთახში სტუმრობის საშუალება. როგორც კი ზარი დაირეკა, ხელი ჩავკიდე და დერეფანში გავიქეცით. ლაშამ მითხრა "თვალები დახუჭეო". გავიგონე, როგორ გაიჭრიალა კარმა და რაღაც დიდის მოლოდინში თვალები გავახილე. ბინძურ, ჭუჭყიან კედლებს დიდხანს მივაკარი მზერა და ვიგრძენი, თითქოს შიგნით რაღაც დამემსხვრა.<br />-ეს რა არის? მე სხვა რამე მეგონა.<br />-რა? - ჩემკენ შემობრუნდა. იცინოდა.<br />-არაფერი.<br />-რა არაფერი? რა?<br />-არაფერი და მორჩა.<br />-კარგი... იქით შევიდეთ.<br />-იქ რაღაა?<br />-რა სულელი ხარ, რა იქნება? მოსაფსმელი! - უფრო ხმამაღლა გაიცინია.<br />-სულელი თავი გაბია, გაიგე? - შევუღრინე.<br />-ხო, კარგი. წამოდი.<br /> ხელი მომკიდა და შემიყვანა. კინაღამ ცუდად გავხდი, ისე ყარდა იქაურობა. ცხვირზე ხელი მოვიჭირე და ვუთხარი, "წავიდეთ"-მეთქი.<br />-ხომ გინდოდა, მენახებინა. - მომიგო.<br />-აააა. მაშინ მალე მანახე, თორემ აქ საშინელი სუნებია.<br />თავი დამიქნია. მერე კი შარვალი ჩაიხადა.<br />-აი, შეხედე. შენ გაქვს ეს?<br />გაოგნებული ვუყურებდი და ხმას არ ვცემდი.<br />-ჰა? გაქვს?<br />-ფუ, რა სიმახინჯეა! - ვთქვი ბოლოს.<br />-შენიც მანახე.<br />-მე არაფერი მაქვს.<br />-როგორ არა, გაქვს! ოღონდ სხვანაირი.<br />-არ მაქვს.<br />-ვიცი, რომ გაქვს.<br />-კარგი, განახებ. ოღონდ ეს ჩვენი საიდუმლო იქნება. - გავაფრთხილე.<br /> თავი დამიქნია. აღარ იცინოდა. მერე მეც ჩავიძრე შარვალი და ვუყურებდი, როგორ ინტერესით მაცქერდებოდა ფეხებს შუა.<br />-გოგოები როგორ ფსამთ?<br />-ჩვეულებრივად.<br />-საიდან ფსამთ, ვერ ვხვდები.<br />-წავიდეთ. - ვუთხარი და შარვალი ავიწიე. დაეჭვებული გამომტყველება ჰქონდა. ისევ დამიქნია თავი და შარვალი თვითონაც აიწია.<br />იმ დღეს შესვენებებზე ომობანა არცერთს აღარ გვითამაშია.<br />იმ დღეს საერთოდ არ ამოგვიღია ხმა.<br />იმ დღეს ფიზკულტურაზე შეჯიბრში მონაწილეობაზე უარი ვთქვი.<br />იმ დღეს ბაყაყებზე სანადიროდ აღარ წავსულვართ.<br /> გაკვეთილების დამთავრებისთანავე სახლში გავიქეცი და სიჩქარეში "შეშის" მოგროვებაც კი გადამავიწყდა.<br /> მეორე დილას სკოლაში რომ მივედი, ლაშა შესასვლელთან დამხვდა, მაგრად ჩამბღუჯა და კუთხესთან მიმათრია. "ჩემი შეყვარებული იქნები?" - მკითხა. გავწითლდი, მაგრამ თავი დავუქნიე. ხელები ჩავკიდეთ და საკლასო ოთახში ერთად ავედით. იქიდან მოყოლებული ყოველთვის ერთ მხარეს ვომობდით. მნიშვნელობა არ ჰქონდა, ვინ იყო მტერი... <br /><br /> ერთხელ ნელი მასწავლებელი უცნობ ბავშვთან ერთად შემოვიდა. დაფასთან, ცენტრში გაჩერდა და გვითხრა: "ბავშვებო, ეს თქვენი ახალი კლასელია, ანი." ჩუმად ვისხედით. "დღეიდან ჩვენს კლასში ივლის და იმედი მაქვს, ყველანი დაუმეგობრდებით. კარგი?" "დიიიიააახ!" - ამოიკმინეს გოგოებმა ერთხმად. დანარჩენები ვდუმდით. მერე ჩვენს ახალ თანაკლასელს მიუბრუნდა და უთხრა: "წადი, ბოლო მერხზე, მარისთან დაჯექი." - ღიმილით მიუთითა ჩემზე. თითქოს მეწყინა. გოგო მომიახლოვდა, თავისი უზარმაზარი ჩანთა მერხზე დადო და გვერდზე მომისკუპდა. მერე ჩანთიდან ნახატებიანი რვეული და ფერადი ფანქრები ამოალაგა. თვალი გამექცა და შემშურდა, რომ მას ლამაზყდიანი რვეული ჰქონდა. გაკვეთილებზე ერთმანეთისთვის ხმა არ გაგვიცია. არც შეგვიხედავს. მაგრამ როცა სახლში წასვლის დრო მოვიდა, გოგონამ მკითხა:<br />-გინდა ერთად წავიდეთ?<br />ცოტა დავიბენი. მაგრამ უცებ ძალიან გავბრაზდი და თავი გავაქნიე.<br />-რატომ? - ჩამეძია.<br />-არ მცალია, ბაყაყებზე სანადიროდ მივდივარ.<br />-სად?<br />-ბაყაყებზე სანადიროდ.<br />-მეც წამოვალ.<br />-არ შეიძლება. - მივუგე მკაცრად და წამოვედი.<br />იმ დღეს ყველაზე მეტი ბაყაყი ტატომ მოკლა და ყველაზე მაგარი ტიპიც ის გახდა.<br /><br /> ანის თოჯინები არასოდეს მოუტანია სკოლაში. ამიტომ გადავწყვიტე, რომ ის სხვა გოგოებზე უკეთესი იყო. მაგრამ მაინც არ მიმდიოდა გული. მიუხედავად იმისა, რომ ერთ მერხს ვუსხედით, ძალიან იშვიათად ვამბობდით რამეს და ისიც ძირითადად ანი ლაპარაკობდა. ერთადერთი, რაც მასში მომწონდა, სიცილი გახლდათ. ისე იცინოდა, რომ ძალაუნებურად მეც მეცინებოდა. და კიდევ - ფერადყდიანი რვეულები. ყოველ შემთხვევაში, ანი პირველი გოგო იყო კლასში, რომელთანაც ურთიერთობა მქონდა. თუმცა შესვენებებზე მე, ჩვეულად, ფრონტზე გავრბოდი და საერთოდ აღარ მაინტერესებდა ჩემი მდედრობითი სქესის მეგობარი. ბრძოლის ველზე კი რაღაც-რაღაცები შეცვლილიყო. მალე მივხვდი, რომ მოწინააღმდეგეებად დაყოფა თანაბრად აღარ ხდებოდა და ჩემი და ლაშას მხარეს გაცილებით ნაკლები მებრძოლი ომობდა, ვიდრე ჩვენი მტრების ჯგუფში. ბოლოს კი მხოლოდ მე და ჩემი შეყვარებული დავრჩით. არცერთ ბიჭს აღარ სურდა ჩვენს მხარეს ყოფნა. ჩვენც ვომობდით. ვიქნევდით მუშტებს და წიხლებს, მაგრამ გაცილებით მეტი გვხვდებოდა. თუმცა ერთმანეთთანაც კი არ ვაღიარებდით, რატომ გვცემდნენ.<br /> ერთხელ, როცა დამარცხებული დავბრუნდი საკლასო ოთახში და გაკვეთილზე მთელი ძალით ვცდილობდი ტკივილი ჩამეყლაპა, ანიმ ჩანთიდან ფერადყდიანი რვეული ამოიღო და ჩემკენ გამოაცურა. "შენი იყოს" - მიჩურჩულა ღიმილით. ძალიან მინდოდა, გამომერთმია, მაგრამ არც შემიხედავს, ისე გავწიე რვეული მისკენ. "რატომ?" - მკითხა ანიმ. არ განვძრეულვარ. მას მერე ანის აღარასოდეს მოუტანა სკოლაში ფერადი რვეული და როგორც ყველას, მასაც მწვანეყდიანი რვეულები დაჰქონდა…<br /><br /> "ეს არის მარი." - გავიგონე როგორ უთხრა ნელი მასწავლებელმა ვიღაც ქალს და მერე ორივემ მე შემომხედა. ქალმა, რომელიც აქამდე არასოდეს მენახა, თბილად გამიღიმა და ჩემკენ წამოვიდა. თვალს არ ვაცილებდი. "გამარჯობა." - მითხრა, როცა მომიახლოვდა.<br />-მე ანის დედა ვარ.<br />-გამარჯობა. - მივუგე.<br />-დღეს ჩვენთან რომ წამოხვიდე, შეიძლება? - მკითხა. ისევ მიღიმოდა.<br />მხრები ავიჩეჩე.<br />-ძალიან კარგი. მაშინ წავიდეთ და გემრიელი ნამცხვრები ვჭამოთ... ანის ძალიან უყვარხარ. სულ შენზე ლაპარაკობს. - ხელი მომკიდა და ოთახიდან გამიყვანა. კართან ანი იდგა. გამიხარდა, რომ ამ ქალს თავს დავაღწევდი და მისკენ გავიქეცი.<br />-სახლში უნდა დავბრუნდე. - ვუჩურჩულე.<br />-ძალიან გთხოვ, ცოტა ხნით. - გული დასწყდა.<br /> მამამისს ლამაზი მანქანა ჰყავდა. ჩვენ უკან ჩავსხედით და გზაში ხმა არ ამოგვიღია. ანის სახლიც ლამაზი ჰქონდა - ფერადი ოთახებით და უამრავი სათამაშოთი. ზუსტად ისეთი, როგორიც საპირფარეშო წარმომედგინა. ეს იყო ჩემი პირველი თამაში, რომელიც ომობანა არ იყო. სახლში ანის მამამ წამიყვანა და შოკოლადებიც მაჩუქა. შოკოლადები ჩანთაში დავმალე, თავად კი ოთახიდან საღამომდე არ გამოვსულვარ. რაღაც მღრღნიდა და ვერ ვიგებდი, რატომ ვწითლდებოდი მაინც, როცა ოთახში ჩემ გარდა არავინ იყო. მერე შოკოლადები ამოვიღე და აივანზე გავედი. ძალიან მენანებოდა, მაგრამ მაინც გადავყარე.<br /> საღამოს დედას ვუთხარი, რომ მამას აუცილებლად უნდა წავეყვანეთ ცირკში მე და ანი. "ანი ვინაა?" - მკითხა დედამ. "ჩემი მეგობარი." - პირველად ვთქვი ასე.<br /><br /> ანის მამას ლამაზად ეცვა. მამაჩემს - ცუდად. ანის მამამ მანქანით წაგვიყვანა. მამაჩემმა - ავტობუსით. ანის მამა სულ იცინოდა, მამაჩემს არ გაუღიმია. ანის მამამ შოკოლადები მიყიდა, მამაჩემს დედაჩემმა მისცა ფული. ცირკთან ვიდექით. მამაჩემი ჯიბეებში იქექებოდა. დიდხანს გაგრძელდა. ხალხი შევიდა. ჩვენ კი ვიდექით და მამაჩემს ვუცდიდით. მამამ თქვა "ფული დავკარგეო" და სახლში გამოვბრუნდით. სადარბაზოსთან დაგვტოვა. მე მაშინ ვერ მივხვდი, რა მოხდა. ვერც მაშინ მივხვდი, როცა ეს ამბავი დედამ გაიგო და იტირა. მხოლოდ მაშინ მივხვდი, როცა ღამე ისევ მომესმა მამაჩემი ანუ მძიმე ნაბიჯების ხმა კიბეებზე და ყვირილი მეორე ოთახიდან. მანამდე კი მე და ანი დაბნეულები ვიდექით სადარბაზოსთან. "არა უშავს, მე ისედაც არ მიყვარს ჯამბაზები." - თქვა ანიმ. არაფერი მიპასუხია. ცირკში პირველად ვიყავი. მერე ანიმ ლოყაზე მაკოცა, გამიღიმა და წავიდა.<br /> რამდენიმე დღის შემდეგ ნელი მასწავლებელმა დამიძახა და გარეთ გამიყვანა. კართან ანის დედა იცდიდა. გამიკვირდა. ჩამეხუტა და თავზე მომეფერა.<br />-შენთან ერთი სათხოვარი მაქვს.<br />მხრები ავიჩეჩე, როგორც მასთან დიალოგში მჩვეოდა.<br />-მისმინე, მარი... ანის სათვალე სჭირდება. ექიმთან გვყავდა და ექიმმა თქვა, რომ თუ სათვალეს არ ატარებს, დაბრმავდება. გასაგებია?<br />-დიახ.<br />-მაგრამ ანი ამბობს, რომ რადგან შენ სათვალე არ გიკეთია, არც თვითონ გაიკეთებს. ხოდა ძალიან გთხოვ, უთხარი, რომ სათვალე ატაროს. კარგი?<br />-დიახ.<br />-დიდი მადლობა... ახლა დაბრუნდი გაკვეთილზე. ხომ ეტყვი?<br />-დიახ.<br />-ძალიან კარგი.<br />-და მართლა დაბრმავდება, სათვალე რომ არ გაიკეთოს?<br />-კი.<br />-აააააა. გავიგე.<br />ისევ მომეფერა თავზე და წავიდა. საკლასო ოთახში შევედი და ჩემი ადგილი დავიკავე ბოლო მერხზე.<br />-ანი, სათვალე კარგია. - ვუთხარი ანის, როცა გაკვეთილი დამთავრდა. ანი დაფიქრდა.<br />-მართლა?<br />-კი.<br />და ანიმ სათვალე გაიკეთა.<br /><br /> ანიმ სათვალე გაიკეთა და მომეწონა წითელი ჩარჩო, რომლის იქითაც ანის დიდი თვალები კიდევ უფრო დიდები ჩანდნენ. "აჩკარიკა! აჩკარიკა!" - ეძახდნენ ბავშვები და ენას უყოფდნენ. თავიდან ყურადღება არ მიმიქცევია, მაგრამ როდესაც ტატომ დაფაზე დაწერა "აჩკარიკა", რაზეც მთელ კლასს გაეცინა, დავინახე, რომ ანის თავის აწევის ეშინოდა და ძალიან გავბრაზდი.<br />-მეორედ აღარ გაბედო, გაიგე?! - ვუღრიალე.<br />-შენ რა, მაგისკენ ხარ? - მომიბრუნდა ტატო. მისმა ღიმილმა უარესად გამაღიზიანა.<br />-ხო. მეორედ აღარ გაბედო!<br />-კარგი ერთი.<br />ფეხზე ავდექი.<br />-გაიგონეთ ყველამ! ვინც ანის კიდევ დაუძახებს "აჩკარიკას", იმას ბაყაყივით გავჭყლიტავ. გესმით?<br />-შენ რა გიხარია? მამაშენი ნარკომანია. - სახეზე მომაშტერდა.<br />-რა?!<br />-რაც გაიგე!<br /> ტატო იცინოდა. სხვებიც იცინოდნენ. მე არ ვიცოდი, რა იყო "ნარკომანი", მაგრამ მივხვდი, რომ ეს იყო მძიმე ნაბიჯები კიბეებზე და ყვირილი მეორე ოთახიდან. სკამიდან წამოვხტი და მისკენ გავიქეცი. წიხლი მუცელში ჩავაზილე. წაიქცა. დანარჩენი არ მახსოვს. მარტო ის მახსოვს, რომ მთელი ძალით ვურტყამდი, ვიდრე ნელი მასწავლებელმა გარეთ არ გამათრია. ანიც გამოჰყვა. ტიროდა. "ნუ ტირიხარ-მეთქი!" - ვუყვირე. ხელები აიფარა სახეზე. მაგრამ ამან უფრო გამამწარა. "არ უნდა იტირო. არასოდეს. გესმის?!" - ვყვიროდი, სანამ დაბლა არ ჩამიყვანეს... მერე დამრიგებელმა ნება დამრთო, სახლში წავსულიყავი. მე კიდე მთელი სამყარო მძულდა და მინდოდა, ყველა დამეხოცა…<br /> მეორე დილას სკოლაში რომ მივედი, მაშინვე ვიგრძენი, რომ რაღაც ისე ვერ იყო. ბიჭები უცნაურად იქცეოდნენ. რამდენჯერმე იმასაც მოვკარი თვალი, როგორ ჩურჩულებდნენ და თან ჩემკენ იყურებოდნენ. იმ დღეს აღარავის წამოსცდენია ომობანა ვითამაშოთო და დასვენებებზე საკლასო ოთახში ვისხედით. ალბათ ბაყაყებზეც აღარ ვინადირებდით. ამიტომ გაკვეთილების შემდეგ პირდაპირ სახლში წავედი. როცა ხევს გავცდი და უკვე გზაზე უნდა ჩამეხვია, ბიჭები დავინახე. ჩუმად იდგნენ და უმეტყველო მზერით მომჩერებოდნენ. "გაჩერდი!" - დამიძახა ტატომ. "რა გინდა?" - არ გავჩერებულვარ. "გაჩერდი-მეთქი!" - გამიმეორა. უკვე ზუსტად ვიცოდი, რაც მოხდებოდა, მაგრამ მაინც არ გავჩერდი. თითქოს მინდოდა, სიტუაცია გამემძაფრებინა, რათა ბოლომდე შემეჭამა მათი სიძულვილი. მერე აღარაფერი უთქვამთ. ხელების სახეზე დაფარება მოვასწარი. ეს უკანასკნელი ომობანა იყო. არა, უფრო - ომი. რადგან უკვე რეალურად დავრჩი მარტო მათ წინაშე. ლაშაც იმათთან იყო. არავისთვის გამიმხელია. ჩავყლაპე...<br /><br />-ჩემი ბრალი არ იყო. იმათ მაიძულეს. მითხრეს, რომ თუ მათთან არ ვიქნებოდი, არ დამინდობდნენ.<br />-შეგეშინდა.<br />-არა, უბრალოდ...<br />-კი, შეგეშინდა.<br />-ხო, შემეშინდა.<br />-არ უნდა შეგშინებოდა.<br />შევაფურთხე. სილა გამილაწუნა. ისევ შევაფურთხე.<br />მას მერე აღარასდროს მინახავს.<br />სკოლიდან გადაიყვანეს.<br /><br /> ანიმ ოთხი დღე ზედიზედ გააცდინა და ნელი მასწავლებელმა გვითხრა, რომ ანის სახლში ხანძარი გაჩნდა და ანი საავადმყოფოში წევს, რომ ანის მალე ამერიკაში წაიყვანენ, ოპერაციას გაუკეთებენ და მორჩება. მაგრამ ანი აღარ მორჩება. იმიტომ, რომ ანი ორ დღეში მოკვდა. ესეც ნელი მასწავლებელმა გვითხრა. ოღონდ სხვანაირად, რომ ანი ცაში გაფრინდა და ახლა ღმერთთან ცხოვრობს, რომ ღმერთი წყალს ასმევს, აჭმევს და აბანავებს და რომ ჩვენ უნდა წავიდეთ და ვნახოთ ანი, სანამ მიწას გათხრიან და ყუთში ჩადებულ ანის მიწაში დაფლავენ. ჩვენც მივდივართ ყუთში ჩადებული ანის სანახავად და მე ვერ ვიგებ, რა ატირებს ხალხს, რომელიც ანის ყუთთან ზის...<br /><br /> უანობა ჩემს მერხთან მდგარი ცარიელი სკამით ვიგრძენი და მალე უანობა გახდა ჩემი დუმილი გაკვეთილებზე, გაკვეთილებს შორის - შესვენებებზე და გაკვეთილების ბოლოს - პირდაპირ სახლისკენ. უანობის მეორე დღიდან ნელი მასწავლებლისთვის გაკვეთილი აღარ ჩამიბარებია და ბაყაყებზე სანადიროდაც აღარ წავსულვარ. ბიჭები ზოგჯერ ისევ თამაშობდნენ ომობანას, მაგრამ რაც დრო გადიოდა, ეს სულ უფრო იშვიათად ხდებოდა. მათ თითქმის არასდროს ვცემდი ხმას ანუ ხმას თითქმის არასდროს ვიღებდი. ვიცოდი, რომ მოკავშირე არ მყავდა და მხოლოდ ბოლო მერხთან მჯდომი რიგითი მოსწავლე ვიყავი. მეტი არაფერი…<br /> ერთხელ ნელი მასწავლებელმა გაგვაფრთხილა, რომ ანის დედა სკოლაში მოვიდოდა, რადგან ანის დაბადების დღე იყო.<br /> ანის დედას შავები ეცვა და დუმდა. ტორტი მოიტანა. თითო ნაჭერი ყველას გვერგო. პატარა ნაჭრები იყო. გემრიელი. კიდევ მინდოდა, მაგრამ მოთხოვნა შემრცხვა. ნელი მასწავლებელმა გვითხრა,"ფეხზე ადექით და ანისთვის ილოცეთო." ჩვენც ავდექით. როდესაც თავი ავწიე, დავინახე, რომ ყველა მე მიყურებდა. ოღონდ ეს არ იყო ისეთი ყურება, როგორიც იცოდნენ, როცა ვძულდი და მათ წინაშე მარტო ვრჩებოდი. ეს სხვანაირი ყურება იყო, რომელსაც ვერ მივხვდი - დღემდე.<br /> მერე ანის დედამ ეკლესიაში წამიყვანა, სანთელი მომცა და მთხოვა, “ანის რამე უთხარიო”. სანთელი ხატის წინ ჩავარჭე. არ ვიცოდი, რა მეთქვა ანისთვის. არაფერი მქონდა სათქმელი. ბოლოს ძლივს გამახსენდა. "ჰო, ანი, უნდა გაგიმხილო. მაშინ ის რვეული ძალიან მინდოდა. არ გეწყინოს, უკან რომ დაგიბრუნე." - ვუთხარი ჩუმად და დავიჯერე, რომ ანიმ ნამდვილად გაიგონა ჩემი ნათქვამი…<br /><br /> ნელი მასწავლებელმა ყველა საგანში ორიანი გამომაყოლა. ნელი მასწავლებელმა თქვა, რომ მე საშინელი გოგო ვარ, რადგან არაფერს ვსწავლობ და მას იმედები გავუცრუე, რომ უნდა მრცხვენოდეს, ძალიან უნდა მრცხვენოდეს ჩემი საქციელის, რომ არცერთ მოსწავლეს არ უნდა ჩემთან მეგობრობა და ამის ღირსიც ვარ. მე არ მესმოდა, რატომ გაბრაზდა ნელი მასწავლებელი, რადგან მეგონა, რომ სწორად მოვიქცი და ჩემი მიზანიც, სრულიად უჩინარი გავმხდრიყავი, სწორი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ საშემოდგომოები წარმატებით ჩავაბარე და მეხუთე კლასში მაინც გადავედი, ნელი მასწავლებელს მას მერე ჩემს მისალმებაზე არასოდეს უპასუხია და ყოველთვის, როცა მხედავდა, თავს გვერდზე სწევდა. მეც ნელნელა შევეჩვიე იმას, რომ უკვე ახალი დამრიგებლის კლასში გადასულს, აღარ უნდა გამევლო ნელი მასწავლებლის ოთახთან.<br /> ახალი დამრიგებელი კი პირველივე დღეს ძალიან მომეწონა. ახალგაზრდა, ლამაზი ქალი იყო და ხშირად იღიმებოდა. ჩვენთვის გაუგებარ საგნებზე გვესაუბრა და გვაცნობა, რომ ამიერიდან თავად ვივლიდით სხვა ოთახებში სხვა მასწავლებლებთან. ამ ყველაფრის ახსნა რომ დაასრულა, გვთხოვა, კლასის ორგანიზატორი აგვერჩია. ფურცლები დაგვირიგა და გაგვაფრთხილა, “ვინმეს რომ არ ეწყინოს, არჩევა ფარული იქნებაო”. ქაღალდი დავკუჭე და ჯიბეში ჩავიდე.<br /> მალე მასწავლებლის მაგიდაზე ფურცლების გორა დადგა. ის კი ამ გორის გვერდზე მეორე გორის აშენებას შეუდგა. ფურცლებს სათითაოდ იღებდა, ხმამაღლა კითხულობდა და გვერდზე დებდა. "მარი", "მარი", "მარი" და კიდევ ოცდათექვსმეტი "მარი". "ვინაა მარი?" - იკითხა და ისევ გაიღიმა. ფეხზე ავდექი. ბურთი კი არა, ბურთები მქონდა ყელში გაჩხერილი. "აჰ, ესე იგი, შენ ხარ მარი?" - განაგრძო. მე კი ვიდექი და ვგრძნობდი, რომ ყელში ბურთები უსასრულოდ მრავლდებოდნენ და ბოლოს ისე გამრავლდნენ, რომ ძალიან შემეშინდა და კლასიდან გამოვვარდი. საპირფარეშოსკენ გავიქეცი, რომელიც ორი წლით ადრე სათამაშოების ოთახი მეგონა. კედელთან ჩავიკუზე და თვალები მაგრად დავხუჭე. მალევე წამოვხტი, სარკეს მივუახლოვდი და ჩავიხედე. ცოტა ხანს საკუთარ თავს ვაკვირდებოდი. მერე კი მარჯვენა მთელი ძალით ჩავარტყი. დაიმსხვრა. საშინელი ხმა ჰქონდა. თითები გადამეჭრა. გავიფიქრე, რომ თუ სასწრაფოდ საკლასო ოთახში არ დავბრუნდებოდი, ყველა იყნოსავდა, რისიც შემეშინდა. ხელი ჯიბეში ჩავიყავი, რათა სისხლი არავის შეემჩნია და უკან დავბრუნდი. კარი რომ შევაღე, მაშინვე ის ვთქვი ხმამაღლა: "ბოდიშს ვიხდი, საპირფარეშოში მინდოდა-მეთქი" და დაბნეულმა გადავხედე ბავშვებს. არავინ მიყურებდა. ვნატრობდი, რომელიმეს შემოეხედა, მაგრამ არ მიყურებდნენ და მივხვდი, რომ ისინი ყველაფერს მიხვდნენ...<br /> თხელი ქურთუკის ჯიბიდან სისხლმა გამოჟონა. თუმცა არავის შეუნიშნავს. ისე ჩაშტერებოდნენ თავიანთ მერხებს, გეგონება, იქ ჯადოსნური სიტყვები წერებულიყო.<br /><br /><br /><br />მარიამ ბექაური<br /><br /><b>წეროს კონკურსის გამარჯვებული მოთხრობა</b><br /></span></td></tr></tbody></table></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-1538545942932215078?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-87363428700810153752010-11-01T23:59:00.003+04:002010-11-02T00:04:46.945+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TM8ceBvRToI/AAAAAAAAAUY/-5TdL7jB9vk/s1600/Picture+175.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 224px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TM8ceBvRToI/AAAAAAAAAUY/-5TdL7jB9vk/s400/Picture+175.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5534673769249984130" /></a><br /><b><br /></b><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif; font-size: 11px; color: rgb(34, 34, 34); line-height: 14px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><div class="postcolor" id="post-171726" style="font-size: 12px; line-height: 19px; "><b>გათვლა</b><br /><br /><b style="font-weight: normal; "><i>არჩევანი მე, არადანი შენ</i></b><br /><br /><br />თუ მე ვირჩევ<br />მირჩევნია გავტყდე<br />ვიდრე _გავიბზარო.<br /><br />თუ შენ ირჩევ<br />დგომას, თან ერთ ადგილზე,<br />ვერ გავჩერდები,<br /><br />გზაში ვარ და მივდივარ.<br /><br />თუ მე ვირჩევ<br />მირჩევნია გადავწყვტო,<br />თუნდაც დამთავრდეს,<br /><br />რადგან მომავალი<br />თავს არ იკლავს წარსულით.<br /><br />და თუ ვირჩევ<br /><br />ვამბობ:<br /><br />მე_ სახლი,<br />შენ _სახურავი.<br /><br />შენი არჩევანი _წოლა კედლისკენ,<br />ჩემი _შენ კედელი.<br /><br />იყოს<br />არჩევანი ჩემი არ აგიხსნა<br />იყოს<br />არჩევანი შენი მაჩვენო,<br /><br />რომ მე ვარ წისქვილი,<br />შენ _წყალი.<br /><br />და იყოს ისევ<br /><br />ქატო იქა,<br />ფქვილი აქა<br /><br />გადავაგდე სავარცხელი.<br /></div><div style="font-weight: normal; "><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-8736342870081015375?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-20403720043213268682010-10-03T16:12:00.002+04:002010-10-03T16:19:36.933+04:00დეეე, გილოცავ ჩემს დაბადებას<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TKh0fTDrIBI/AAAAAAAAAUI/eHBODRCFarE/s1600/07-10-06_1719.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TKh0fTDrIBI/AAAAAAAAAUI/eHBODRCFarE/s400/07-10-06_1719.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523793024010362898" /></a><br /><br />ყველაზეეეეე მაგარი დედიკო<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-2040372004321326868?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-7386706687585396542010-09-16T00:06:00.000+04:002010-09-16T00:07:21.081+04:00ნეტა ერთხელ არაფერი მოხდებოდეს.<br /><br />პოპულის და იუნიქარდის დაგროვების ბარათებმა<br />ფრთები გამოისხან, მიმატოვონ.<br />საბანკო ანგარიშებმა ჩათვლიმონ,<br />საკრედიტო ბარათები გაიცრიცონ,<br />ძველ წიგნებში ჩარჩენილი ფოთლებივით დაიმსხვრნენ,<br />ქუჩის კუთხეში აყუდებულ ფულის მანქანას როცა გავუწვდი.<br /><br />ხანდახან მინდა,<br />აღარ იყოს:<br />თქვენ გაქვთ სამოცდაათი შეტყობინება,<br />Elis Kuper likes your photo,<br />ორი გამოტოვებული ზარი.<br />დავალიანების გამო გაგეთიშებათ სმენა და ყნოსვა და მხედველობა...<br />გადასასვლელი მეორე ხაზზე.<br />მატარებელი მიდის გურამიშვილამდე.<br />ხუთი თეთრით დამეხმარეთ, <br />დედა მიკვდება.<br /><br />მოხდეს რამე ძველებური,<br />მაგალითად,დიდჩანთიანი ფოსტალიონი.<br />მელნის სუნი ჰქონდეს წერილებს.<br />შემოდგომის ქარი აღწევდეს ხის დარაბებში, <br />ასე კი არა, <br />ორმაგი მინით და მეტალოპლასტმასებით<br />ჰაერი რომ ამოვიჭედეთ.<br /><br />ასე არა, <br />ელექტრონული სივრცის ჭიები,<br />ვსხედვართ ცარიელ ოთახებში - მოციმციმე ეკრანებთან,<br />სხვის ცხოვრებებს უგემურად ვღეჭავთ და ვღეჭავთ<br />და არაფერი ხდება ნამდვილი.<br /><br />მოხდეს აი, მაგალითად<br />ჰამაკი, ეზო, ცვივა თუთა, ვაშლი ვარდება.<br />მოხდეს სოფელი, მეხი - ცაზე, მოხდეს ქალაქი, წყვილი - გამზირზე.<br />ხელი ჩაჰკიდეს ერთმანეთს და ქუჩა გადაჭრეს.<br />მოხდეს ზამთარი, ჭრელი პლედი. თოვლი, საღამო, <br />ჩაი და ძველი გაზეთები. <br /><br />მცივა. ახლოს ხარ.<br /><br /><br />ეკა ქევანიშვილი<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-738670668758539654?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-63210384577319616972010-09-06T00:25:00.011+04:002010-09-06T19:16:35.907+04:00იმდენი ტანსაცმელი ჩავყარე ჩანთაში,თითქოს ზაფხული უსასრულოდ გაგრძელდებოდა.<br />ზაფხული-მეთქი, თორემ არდადეგები 7 დღეს მოიცავდა.<br />გზაზე წითელი ჰამაკი ვიყიდე, შაბიამნისფერში არ იყო.<br />რაც უფრო მოკლდებოდა მანძილი დანიშნულების ადგილამდე, გულისცემაც მით უფრო გახშირებული ხდებოდა.<br />გვირაბს იქეთ თავი სახლში მგონია და გზაც უფრო მოკლე მეჩვენება.<br />მეჩვენება, რომ იქეთ ხეები სხვანაირი მწვანეა,<br />რომ ყველა მდინარე გაცილებით ნელა და მძიმედ მიედინება, თითქოს ბევრი საფიქრალი აქვს.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TIQRmIPUh2I/AAAAAAAAATg/cH8Pct5pqXs/s1600/tumblr_l77ilbWvCd1qzr6ooo1_500.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 270px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TIQRmIPUh2I/AAAAAAAAATg/cH8Pct5pqXs/s400/tumblr_l77ilbWvCd1qzr6ooo1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513551190552774498" /></a><br />რომ ჰაერში სხვა სუნია<br />მთელი გზა ვტკბებოდი ამაზე ფიქრით, აი ახლა რომ ჩავალ ბებია იტყვის:<br />- ნენააა, ცა მევიდა ჩემი ბაღანე, ნენა ჩემი პირველი სიხარული, ნენა რაფერ მომენატრე ბები, შენი ჩამოსვლისას ცა იხსნება მგონია ჩემს თავზე, მოი ბები დამიჯექი კალთაში მოგეფერო.<br />ნენა ცა არ ჩამევიდაა ჩემი გოგო? ჩემი პირველი, პირველი, პირველი.<br /><br />პირველი შვილიშვილი ვარ.<br />უყვარს ბებოს როცა იცის, რომ თავის "მონაგარს" უყვარს იქაურობა.<br />სასწრაფოდ თოკი მომიძებნა და ჰამაკი გავაბით.<br />ვიჯექი და ღრმად ვსუნთქავდი.<br />მოვასწარი სანამ მთელი კუთხე არ შეიკრიბა ჩემს ეზოში.<br />იმ კითხვებს, რომლებსაც აქ უპასუხოდ დავტოვებ, იქ ხალისით გავცემ პასუხებს.<br />ვიცი რომ მართლა აინტერესებთ, ვიცი რომ არავინ გეკითხება ზერელედ.<br />დავრჩით საღამოს მე და ბებო. ვარჩევდით თხილს.<br />და ძველი თამაში გამახსენდა თხილის გარჩევისას, რომ ვთამაშობდით ხოლმე.<br />გოდორი მოშორებით დავდგი და თხილისგან გამორჩეული ჩენჩოს დამიზნებას ვცდილობდი მისთვის.<br />არაფერი შეცვლილა<br />10 დან 10<br />მერე ერთად მივდივართ და ვწვებით.<br />ლოგინთან სკამზე დიდი ჭიქით წყალს ვუდგამ ხოლმე.<br />როგორც ყოველთვის.<br />ყოველღამე ელავდა და ქუხდა.<br />როოოგორ მიყვარს ამ დროს ძილი.<br />იმ ღამით ცა ფეხად ჩამოვიდა.<br />ვგიჟდები წვიმიან დილაზე. შუადღემდე პიჟამოებით ვიარე ეზოში. ხან სავარძელი გამოვათრიე აივანზე,ხან სველ ჰამაკში ჩავწექი. ხან წიგნი ავიღე წასაკითხად.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TIQSkdohRDI/AAAAAAAAATw/RrFalRl7SNo/s1600/S6006144.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TIQSkdohRDI/AAAAAAAAATw/RrFalRl7SNo/s400/S6006144.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513552261447500850" /></a><br />მერე?<br />მერე კიდევ 3 კარგი დღე იყო<br />და აღმოვაჩინე, რომ ჩემი ყოველი სოფელში ჩასვლა ბავშვობაში დაბრუნებას უდრის.<br />რომ ყველაზე გემრიელი კიტრი ჩვენს ბოსტანში მოდის და ყველაზე გემრიელ ყველს ბებიაჩემი აკეთებს.<br />რომ ვცდილობდი გაცილებით თბილი ვყოფილიყავი იქაურებთან და მივხვდი რომ ჩემი ეს მცდელობა უკლებლივ ყველამ შენიშნა და შენიშვნაც მივიღე.<br />ჩვენ ისედაც ვიცითო. რატომ იღლებიო.<br />არადა მეშინოდა.<br />და ვფიქრობდი, რომ არ წამოსულიყვნენ ჩემები ქალაქში საცხოვრებლად იქნებ უკეთესი ყოფილიყო.<br />იქნებ ჯობდა მეზრუნა წიწილებზე, ცხოველებზე. უფრო ბევრი მეკითხა. მერე ჩამებარებინა ქალაქში და უფრო მეტი სიმძაფრით მომნატრებოდა სახლი და უფრო ხშირად მენახა სიზმრებში.<br /><br />კიდევ აღმოვაჩინე რომ ჩემი საწოლის თავზე, ჭერზე ფიგურებს ვეღარ ვარჩევ.<br />ჩემი ძაღლი დაბერდა.<br />მერცხლები დაბრუნებულან და<br />მივხვდი რომ მათი დაბლა ფრენა წვიმის მოსვლას კი არ მოასწავებს, ბარტყებისთვის საკვებს ეძებენ.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TIQR4odbU8I/AAAAAAAAATo/oqxXQmjZ8Ng/s1600/tumblr_l84rblKGXZ1qa1yb2o1_500.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TIQR4odbU8I/AAAAAAAAATo/oqxXQmjZ8Ng/s400/tumblr_l84rblKGXZ1qa1yb2o1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513551508439520194" /></a><br /><br />მერე იყო ზღვა.<br />სულ ვამბობ რომ თუ ჰორიზონტზე ზღვა არ ჩანს და რაღაც ეფარება, მაინც აუცილებლად მიხვდები რომ იქეთ ზღვა არის.<br />და კიდევ სულ ვაკვირდები შეგრძნებას მისი დანახვისას და ყოველთვის სხვადასხვანაირია.<br />რატომ არის, რომ როცა ცხელ ქვებზე წევხარ ყოველთვის კარგზე ფიქრობ და ყოველი მეცხრე ტალღა რატომ ჰგავს ერთმანეთს?<br />ხალხმრავლობა მხოლოდ ბათუმში მიყვარს.<br />და ვერ ვიტან გზას რომელიც უკან მაბრუნებს.<br />სულერთია სად მაბრუნებს.<br />ისევ გურიაში.<br />დილით ჩემი დიდი ჩანთა ჭიშკრის გარეთ, რომ ძვლივს გადმოვიტანე და გავხედე გზას ამას ტრასამდე რა ჩაიტანს-მეთქი,<br />აღმართზე თემურიაც გამოჩნდა.<br />თემურია ავადმყოფი ბიჭია.<br />ყოველ დილით უთენია ჩამორბის ხოლმე ტრასამდე და მერე ტრასას მიუყვება სირბილით ოზურგეთამდე. საღამოს უკან ბრუნდება ისევ ისე.<br />მომესალმა.<br />გაჩერდა. <br />წაგაღებინებო. <br />ღმერთივით გამომეცხადა.<br />მართალია თავპირისმტვრევით ჩამატანინა, მაგრამ მოასწრო ეთქვა, რომ ბებიაჩემი მისი პირველი მასწავლებელი იყო.<br />რომ მასწავლებლებზე და სკოლაზე გიჟდებოდა. <br />მოასწრო ეთქვა, რომ თემურიას უყვარს ადამიანები და პატივს სცემს მათ და რა უნდა დაუშავონ ადამიანებმა მას რომ შეიძულოს, ან თვითონ რა დაუშავა და რატომ უნდა ერიდებოდნენ და შორიდან ესალმებოდნენ.<br />თან ყოველ წუთას მეკითხებოდა ხომაა მართალიო.<br />კარგი ბიჭი ხარ-მეთქი შენ თემურია და შენ რა გქვიაო?<br />თამთა მეთქი<br />და წაიღიღინასავით<br />თამთა, მთამთა, თამთალოო.<br />მერე მთელი გზა თამთალოს მეძახდა და ყოველ კითხვას აყოლებდა <br />და დავიფიცებ რომ კარგა ხანია ასე თბილი ჟღერადობით ჩემი სახელი არ მომისმენია.<br />მერე დამელოდა ავტობუსი როდის მოვიდოდა.<br />გამომაცილა, ხელს მიქნევდა.<br /><br />კავკასონის დანახვაზე მივხდი ჯერ კიდევ ვერ გავარკვიე მთა უფრო მაღალია თუ ზღვა უფრო ღრმა.<br /><br />ან გურიაში რა მინდოდა უსიყვარულოდ.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TIQROACLaDI/AAAAAAAAATY/sYwZjLzEI0w/s1600/tumblr_l3bd2eiMlE1qzgczho1_400.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TIQROACLaDI/AAAAAAAAATY/sYwZjLzEI0w/s400/tumblr_l3bd2eiMlE1qzgczho1_400.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513550776033306674" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-6321038457731961697?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-41895053606624504342010-07-28T21:44:00.013+04:002010-07-29T00:06:53.909+04:00მეორე დღეს მახსენდებოდა კადრებად.<br />ძველებური ეზო.<br />აივანი.<br />სავარძელი.<br />გემრიელი ცივი ყავა.<br />ლურჯი სარაფანი.<br />მხიარული ადამიანები.<br />წიგნების სია.<br />ვიწრო ქუჩები და სიგრილე სახლში წამოსვლისას.<br />მიუხედავად იმისა, რომ ერთ წამს გამიელვა თავში იქ ხომ არა?<br />მაინც მოულოდნელი იყო.<br />მრცხვენოდა და მაინც ვაპარებდი ხოლმე თვალს შენსკენ.<br />თავიდან მაკვირდებოდი.<br />და უცებ შემეშინდა იმედგაცრუებული არ დამეტოვებინე.<br />უკან დასახევი გზა არ მქონდა. რაც ვიყავი, ის ვიყავი.<br />ჩუმად ყოფნა ჩემი ჩვეულებრივი მდგომარეობაა.<br />მოსმენა უფრო, ვიდრე ლაპარაკი.<br />ისე წამოვედი ფეხები უკან მრჩებოდა.<a href="http://asklypiodota.blogspot.com"></a><br />მერე რა ცოტაოდენი უხერხულობა და საშინელი დაღლილობა.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TFCCxUcTzUI/AAAAAAAAATI/dnDFWYf2hJ8/s1600/the_verand_ah_by_venaou.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TFCCxUcTzUI/AAAAAAAAATI/dnDFWYf2hJ8/s400/the_verand_ah_by_venaou.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499038928832023874" /></a><br />არ გავამხილე:<br />საზამთრო მეც დამიჭრია მურაბის გასაკეთებლად.<br />სიის დაახლოებით 4 ჩამონათვალი მეც არ მაქვს წაკითხული.<br />შენი ონკანის წყალი მაინტერესებდა.<br />გზაში:<br />-რა კაი რამე მოიფიქრა ე<br /><br />დილით:<br />-იმედია სიზმარი არ იყო<br />-რამდენი მწვანე იყო<br /><br />დაბადების დღეს გილოცავ ასკლი <br />მაგარია რო არსებობ <br /><br /><br />პ.ს შენსტრადიციასმივყევიდაბადებისდღისწერილებითმოლოცვისა<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-4189505360662450434?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-18157263824054345922010-07-20T21:44:00.020+04:002011-01-24T02:06:46.427+04:00რომ არ დავწერო გული გამისკდება<br />არსებობს "ბევრი" დღეები რომლებიც მიყვარს მხოლოდ იმ დღეს<br />და არსებობს ძალიან "ცოტა" დღეები რომლებიც მიყვარს სულ.<br />და ვამბობ რომ ასეთი დღეები უნდა იყოს ცოტა, რომ დავინახო რას ნიშნავს იყოს განსაკუთრებული.<br />-გზაზე მიდის 8 კაცი<br />-რათა 8?<br />-მაშ რამდენი?<br />-9<br /><br />დაიწყო.<br />მიყვარს საათები დაწოლიდან-დილამდე როცა ელოდები, ელოდები და არ თენდება.<br />დილით დგები ადრე და იწელება დრო საშინლად<br />ყველაფერი უცებ გამზადდა.<br />შენი თავით გაკვირვებული, თუ ასე სწრაფად როგორ და დიიდ ზურგჩანთა აკიდებული ადგები გზას.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXkwdZiAXI/AAAAAAAAARg/P8bz8adTxEg/s1600/35339_1451297516140_1044309520_31276133_6709427_n.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXkwdZiAXI/AAAAAAAAARg/P8bz8adTxEg/s400/35339_1451297516140_1044309520_31276133_6709427_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496050441452126578" /></a><br />იყო სიჩუმე და ჰაერი<br />და გზა ასეთი<br /><br />მერე ასეთი <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXk-P6grVI/AAAAAAAAARo/-MywOPPXZyM/s1600/35339_1451297636143_1044309520_31276136_2036431_n.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXk-P6grVI/AAAAAAAAARo/-MywOPPXZyM/s400/35339_1451297636143_1044309520_31276136_2036431_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496050678350523730" /></a><br /><br />ტბა ასეთი <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXlZm2pG6I/AAAAAAAAARw/wnmevqkos-4/s1600/34948_143197165693083_100000084027489_396069_4132510_n.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXlZm2pG6I/AAAAAAAAARw/wnmevqkos-4/s400/34948_143197165693083_100000084027489_396069_4132510_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496051148364782498" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXmW6Xl_oI/AAAAAAAAAR4/exrRlfhjUGw/s1600/34894_1451300116205_1044309520_31276153_5520007_n.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXmW6Xl_oI/AAAAAAAAAR4/exrRlfhjUGw/s400/34894_1451300116205_1044309520_31276153_5520007_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496052201575284354" /></a><br /><br />სიონია ხო.<br />ვიყავით 9-ნი ლაშქრობაზე.<br />და მივხვდი, რას განიცდიან ნარკომანები როცა წამლის ზემოქმედების ქვეშ არიან.<br />მივხვდი, რომ თუ ერთხელ დაიძინებ კარავში, შეუძლებელია კარვის ავადმოფობისგან განკურნება.<br />ვეხვეოდი საძილე ტომარაში და კარავზე წვიმდა.<br />ნირვანა.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXoKvOFTlI/AAAAAAAAASA/K0dA4RF9vOg/s1600/35158_143194762359990_100000084027489_395931_3935847_n.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXoKvOFTlI/AAAAAAAAASA/K0dA4RF9vOg/s400/35158_143194762359990_100000084027489_395931_3935847_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496054191447428690" /></a><br /><br />არა რა, სხვა გემო აქვს სიმინდს, კარტოფილს, ყველს, თევზს იქ<br />სხვა სუნი აქვს ცეცხლს, წყალს<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXpkItlFvI/AAAAAAAAASY/K8bs39l6M1E/s1600/S6005767.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXpkItlFvI/AAAAAAAAASY/K8bs39l6M1E/s400/S6005767.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496055727298778866" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXpjtQWZ6I/AAAAAAAAASQ/ZpzU7rC6_94/s1600/S6005753.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXpjtQWZ6I/AAAAAAAAASQ/ZpzU7rC6_94/s400/S6005753.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496055719928424354" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXpjRi2VYI/AAAAAAAAASI/GxsxIdDVMb8/s1600/35207_1451311956501_1044309520_31276218_28559_n.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXpjRi2VYI/AAAAAAAAASI/GxsxIdDVMb8/s400/35207_1451311956501_1044309520_31276218_28559_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496055712489821570" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXp2UbH-UI/AAAAAAAAASo/h2dbYWm7OTE/s1600/35292_1451320516715_1044309520_31276270_757583_n.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXp2UbH-UI/AAAAAAAAASo/h2dbYWm7OTE/s400/35292_1451320516715_1044309520_31276270_757583_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496056039680244034" /></a><br />და არ გახსოვს რომელი სიმღერა არ გიყვარდა, მღერი ყველას განურჩევლად.<br />არ გაინტერესებს რამდენმა ადამიანმა დალია ბოთლიდან წყალი და სვამ.<br />არ გაინტერესებს ვინ შეჭამა ნახევარი ტარო სიმინდი, ჭამ.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXuJS1VuPI/AAAAAAAAAS4/tdWJKB4Ip1s/s1600/34878_143194972359969_100000084027489_395942_3727207_n+(1).jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXuJS1VuPI/AAAAAAAAAS4/tdWJKB4Ip1s/s400/34878_143194972359969_100000084027489_395942_3727207_n+(1).jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496060763717351666" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXuAZzXKAI/AAAAAAAAASw/4bUGdFO46Zw/s1600/38097_143195265693273_100000084027489_395961_5429752_n+(1).jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/TEXuAZzXKAI/AAAAAAAAASw/4bUGdFO46Zw/s400/38097_143195265693273_100000084027489_395961_5429752_n+(1).jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5496060610969282562" /></a><br /><br />არ გაინტერესებს ვისი საძილე ტომარაა, წვები.<br />ვისი ჩუსტია, იცვამ.<br />არ გახსოვს და არ ფიქრობ, რომ 3110 დებეტში კი არა კრედიტში უნდა გაგეტარებინა.<br />რომ ხვალ ორშაბათია და წინ ძალიან ბევრი საქმე.<br /><br />და არიან კიდევ ადამიანები ვინც გიხარია.<br />და ვინც არიან იმ დღეების ნაწილი რომელიც, სულ გიყვარს.<br />ახანგრძლივებ შენ იქ ყოფნას.<br />თვალებს აქეთ იქეთ აცეცებ, რომ დაიმახსოვრო ყველა დეტალი, როგორი იყო.<br />ღრმად უნდა დარჩეს.<br />უკვე თბილისში ჩამოსული კი აცნობიერებ, რომ ყველაფერი უკან დარჩა.<br />და გეძალება სევდა.<br />ტირილამდე სევდა.<br />და ფიქრობ როდის გავა დღეები მომავალ ლაშქრობამდე.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-1815726382405434592?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-60006493928461788212010-07-03T19:55:00.010+04:002010-07-04T22:30:27.865+04:00ვამბობ არაფერი ხდება შემთხვევით<br />არადა არ მინდა გამიზნულად ხდებოდეს ეს "არაფერი"<br />ვამბობ ვერ გიტან_როცა მიყვარხარ<br />ვამბობ ცა ლურჯია და არა ცისფერი<br />ვამბობ "არასოდეს"-ს და ვერ ვასრულებ<br />ვამბობ რიცხვების სიყვარული არ ნიშნავს ვიყო პრაგმატული და პრაგმატულობა არ არის ცუდი<br />მიყვარს 9<br />მიყვარს როცა ზედმეტი არაფერი ხდება,<br />მიყვარს როცა არ არსებობს მიზეზები კარგად ყოფნისთვის,<br />მიყვარს როცა მამის სურათს მტვერს ვაცილებ, ასე მგონია კიდევ ერთხელ გავაცოცხლე,<br />მიყვარს წვიმა, თავსხმა<br />მიყვარს ყურება, როცა ეწევიან<br />მიყვარს როცა აღმოვაჩენ რომ ყველაფერი ისე არ ხდება როგორც მეგონა,<br />არადა არსებობს მიზეზები ცუდად ყოფნისთვის<br />არადა ჩარჩოებში ყოფნა მაინცდამაინც ჩაკეტილ სივრცეს არ გულისხმობს<br />არადა თავისუფლება რას არის ისევ არ ვიცი<br />არადა წვიმის ფერი ჯერ კიდევ ვერ დავადგინე<br />არადა აღარ ვარ სენტიმენტალური<br />არადა რადიკალურ გადაწყვეტილებებს ხშირად ვიღებ<br />არადა შეჩვევა კიდევ ერთი მავნე ჩვევაა<br />არადა ღმერთი მენატრება<br />არადა "ტკივილ"-ს სინონიმი არ გააჩნია<br />ნეტავ რა შეგრძნებები აქვთ წამალზე დამოკიდებულებს როცა წამალს იკეთებენ?<br />ნეტავ შემეძლოს ადვილად მიტევება<br />ნეტავ სად არის ძაღლის თავი დამარხული<br />ნეტავ ისევ ხომ არ მეშლება<br />ნეტავ მქონდეს ცოტა მეტი თავისუფალი დრო<br />რომ აქ უფრო ხშირად ვწერდე<br />რომ მოვასწრო თქვენი სიყვარული<br />რომ ისევ არსებობდეს მოულოდნელობები<br />რომ მხოლოდ დედა არ იღლებოდეს სახლში ტრიალით<br />რომ არ მოგცე დეპრესიის საშუალება და არ იყო "ლუზერი"<br /><span style="font-weight:bold;">რომ არ მიყვარდე</span><br />ისევ ვითვლი<br /><span style="font-weight:bold;">ვამბობ</span> 5-ჯერ, <span style="font-weight:bold;">მიყვარს</span> 7-ჯერ, <span style="font-weight:bold;">არადა</span> 10-ჯერ, <span style="font-weight:bold;">ნეტავ</span>-5 ჯერ, <span style="font-weight:bold;">რომ</span> 6-ჯერ<br /><br /><br />თავისით გამოვიდა დედასგეფიცებით<br />აი ხომ ვთქვი შემთხვევით არაფერი ხდება <br />:(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-6000649392846178821?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-16390058980953690222010-06-04T21:49:00.002+04:002010-06-04T21:55:49.720+04:00რატომ<br /><br />ვიცი, რაც არ ვიცი.<br /><br />არ ვიცი რაც ვიცი- რაც არ ვიცი იმის ნაცვლად,<br />უნდა ვიცოდე თუ დავივიწყო.<br /><br />არ ვიცი, რატომ არიან ანგელოზები<br />და ჩემი ოთახის ნათურა ყვითლები.<br /><br />ვერ ვხსნი, რატომ არის ჩუმად ჩემი მაგიდა,<br />როდესაც მე ამდენს ვესაუბრები. <br /><br />არ ვიცი, რატომ ჰგონიათ ახალ გაცნობილ ადამიანებს, <br />რომ ჩემს სახეზე დაკვირვებით <br />რაც კი მანამდე იყო ყველაფერს მიხვდებიან.<br /><br />არ ვიცი, ინტელექტუალურობა, სნობობა და სულელობა <br />რატომ გახდა ხალხისთვის პოზა; <br /><br />რატომ ჰგონიათ, რომ არსებობენ მარტივი ადამიანები;<br /><br />რატომ ვარ შენხელა, როდესაც ვიღაც <br />მემატიანემ სხვადასხვანაირად გამოგვთვალა; <br /><br />რატომ დადგინდა, რომ ცისარტყელის <br />ყურება არის ბანალურობა; <br /><br />ფეხით სიარული – წანწალი;<br /><br />თმის დავარცხნის დავიწყება, როდესაც რამე უფრო მნიშვნელოვანზე ფიქრობ – ბომჟობა;<br /><br />საკუთარი აზრის ქონა – პროტესტი;<br /><br />სახლიდან წასვლა – გაქცევა;<br /><br />გაღიმება - კარგად ყოფნა.<br /><br />არ ვიცი, რატომ უნდა მოიშუშო ყველა ჭრილობა;<br /><br />რატომ არ უნდა იტირო, რახან კაცი ხარ;<br /><br />რატომ არ ესმით რომ შეიძლება იყო იღბლიანი და უბედური.<br /><br />ვერ ვხვდები, რატომ არის სიყვარული<br />და ბოზობა ორივე წითელი .<br />და რატომ მოსწონთ ქალებს, როცა მათზე მბრძანებლობ.<br /><br />არ ვიცი, მე და შენი სარკე რატომ ვუგებთ ასე ერთმანეთს <br />და რატომ ვგავართ სანამ შენ მოხვალ.<br /><br />არ ვიცი, რატომ ვფიქრობ ამდენს,<br />და მით უმეტეს, ეს ყველაფერი რატომ მაწუხებს.<br /><br />ვიცი, რომ ერთხელაც ჩემი ოთახის ყვითელი განათებით <br />მოვიტყუებ ღია აივნიდან ყვითელ ანგელოზებს ,<br />და ერთი წუთით დავივიწყებ რომ ვარ კეთილი.<br /><br />და გავიხსენებ როგორ ვაცლიდი მტრედებს<br />ფრთიდან ბუმბულს, რომ <br />ისევ დაბრუნებულიყვნენ…<br /><br /><br />დავით ყანჩაშვილი<br /><br />პ.ს <br />აი ასე<br />კაი იყო შენთან<br />არ მეზარება დედასგეფიცები<br />უბრალოდ ეს უფრო კარგად ამბობს<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-1639005898095369022?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-78413937599398393642010-05-20T20:46:00.008+04:002010-05-20T21:58:45.028+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S_VtHaniHjI/AAAAAAAAARI/I-3qoldOiLU/s1600/grandfather.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 319px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S_VtHaniHjI/AAAAAAAAARI/I-3qoldOiLU/s400/grandfather.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473400896310353458" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S_Vs0oJ6E7I/AAAAAAAAARA/C3kkRYdqFhc/s1600/images.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 119px; height: 119px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S_Vs0oJ6E7I/AAAAAAAAARA/C3kkRYdqFhc/s400/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473400573526676402" /></a> <br />დიდი ხანია მინდოდა მეთქვა თქვენთვისაც და თავი ვერ მოვაბი<div> <br /></div><div>ისევ მოკლედ მოვალ</div><div> <br /></div><div>ჩემი ეს<a href="http://femaleee.blogspot.com/2009/12/blog-post_22.html"> პოსტი</a> ვისაც წაუკითხავს იცის ჩემი ომში დაკარგული დიდი ბაბუის ისტორია</div><div>ოღონდ ეს დიდედას მხრიდან</div><div> <br /></div><div>ახლა "დიმამას" მხრიდან მოვყვები ასე ვეძახდით ბავშვები </div><div> <br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#999999;"><i>ჩანართი:</i></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#999999;"><i>ფორუმზე ერთმა ბიჭმა დაწერა წერილების თემაში.</i></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#999999;"><i>დაკარგულების სია გამოქვეყნდაო, ბაბუის საფლავი აღმოვაჩინე და ჩემები ტირილით მოკვდნენო</i></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#999999;"><i>პირადი წერილი ვაფრინე საიტის მისამართი მითხარი მეთქი</i></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#999999;"><i>მითხრა </i></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#999999;"><i> <br /></i></span></div><div>ჩემი ბაბუ აპრილში წაუყვანიათ</div><div>მფრინავი ყოფილა</div><div>აუფეთქებიათ</div><div>თავის საყვარელი ხომალდიანად</div><div> <br /></div><div>რა ვიპოვნე ამ საიტზე? </div><div>ბაბუს ჯიბეში ნაპოვნი წერილები, რომლებსაც სურათი აქვს გადაღებული.</div><div>რაღაც საინტერესო დოკუმეტები მისი გადაყვანა-გადმოყვანის შესახებ</div><div>ვნახე როგორ წერდა ბაბუ და თითქოს მისი ხმაც მესმოდა.</div><div>საკმაოდ დალაგებულად ლაპარაკობს წერილებში და დიდედას აიმედებს, რომ მალე და აუცილებლად მოეღება ბოლო ამ ყველაფერს.</div><div> <br /></div><div>ეს ჩემს ბაბუზე</div><div>და თქვენს ბაბუებზე?</div><div> <br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px; "><b><i><span class="Apple-style-span" style="color:#000066;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><a href="http://www.obd-memorial.ru/">დაკარგული ბაბუები</a> <<</span><span class="Apple-style-span" style="color:#000000;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; font-style: normal; font-weight: normal;"> აქედან შეიტყობთ </span></span></span></i></b></span></span></div><div><i> <br /></i></div><div><i><blockquote></blockquote> <br /></i></div><div><span class="Apple-style-span" style="color:#999999;"><i> <br /></i></span></div><div> <br /></div><div> <br /></div><div> <br /></div> <br /> <br />შენიშვნა: სახელი, გვარი და მამის სახელი აუცილებლად რუსული შრიფტით უნდა ჩაწეროთ <br /> <br />თხოვნა: მეც მომიყევით რა თუ რამეს იპოვნით<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-7841393759939839364?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-76114180152229423932010-05-08T21:49:00.004+04:002010-05-08T22:04:15.894+04:00<img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S-Wly6Wy03I/AAAAAAAAAQ4/c0XYRZohLEo/s400/28758_1310656975221_1494521811_30863401_825329_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5468959616588239730" /><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: none; "><i><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><a href="http://lalena-lalena.blogspot.com/">ვაგრძელებ თაგ თამაშს</a></span></i><i><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><a href="http://lalena-lalena.blogspot.com/">:</a></span></i></span><div><i><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><br /></span></i></div><div><i><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;">ესეც არაფრით გამორჩეული მე</span></i></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>თუ სადმე გადამეყარეთ თამამად მოდით</div><div>ძალიან გამიხარდება</div><div><br /></div><div><br /></div><div>აი ისინიც</div><div><a href="http://dgiurebi.blogspot.com/">ბათუმელი ჟურნალისტი</a></div><div><br /></div><div><a href="http://donshakal.blogspot.com/">ბატონი დომენიკო </a></div><div><br /></div><div><a href="http://asklypiodota.blogspot.com/">ჭის წყლის მოყვარული ქალბატონი</a></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ლალენ მადლობთ რომ გახსოვარ</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-7611418015222942393?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-26885680087825642392010-05-02T22:34:00.005+04:002010-05-02T23:16:24.538+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S93PAVA7zjI/AAAAAAAAAQw/JHetdzMPPhA/s1600/120_hunts.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S93PAVA7zjI/AAAAAAAAAQw/JHetdzMPPhA/s320/120_hunts.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5466753127245663794" /></a><br />ყოველთვის ვიცოდი რომ ყველაფერი სწორედ მაშინ ხდება როცა საჭიროა რომ მოხდეს.<div>ასე იყო ცხვარზე ნადირობაც</div><div>საგონებელში ჩავარდნილმა მე-მ, ბევრი იფიქრა რა წიგნი აერჩია აპრილის წიგნად,</div><div>ბევრს ჰკითხა.</div><div>ჩემს მიერ უკვე წაკითხულის შემოთავაზება არ მინდოდა.</div><div>ამიტომ როცა სანდრომ მურაკამი მირჩია, სიმართლეს ვიტყვი და არ მსმენოდა ამ მწერალზე.</div><div>გვარზე მივხვდი იაპონელი იქნებოდა.</div><div>ბოლო დროს ძალიან ბევრ ვფიქრობდი წვრილთვალებიანებზე.</div><div>ხოდა მოვიტანე თქვენამდეც<b><i> "ნადირობა ცხვარზე"</i></b></div><div>წაკითხვას მხოლოდ მატარებელში ვახერხებდი ჩემი გადატვირთული გრაფიკის გამო</div><div><br /></div><div>გამიგრძელდა</div><div>წიგნი?</div><div>მომეწონა</div><div>რატომ?</div><div>1) ავტორი არ აკეთებს შესავალს, თხრობას პირდაპირ ამბით იწყებს</div><div>2) არ აქვს მოსაწყენი თხრობის მანერა, თუმცა ვერც იმას ვიტყვი რომ მძაფრ განცდებს მაწვდის კითხვის დროს</div><div>3) მიუხედავად მისი სისქისა, წიგნი ცოტასლაპარაკობს. სამაგიეროდ ბევრ საფიქრალს გაძლევს</div><div>4) მისტიკა</div><div>5) რა საჭიროა სახელები</div><div>და ა.შ</div><div><br /></div><div>ვფიქრობდი, რა შეგრძნებას მაძლევს ეს წიგნი</div><div>რატომ მომწონს</div><div>ვფიქრობდი ,ისეთი არაფერი მაგრამ მაინც მომწონს</div><div><br /></div><div>მერე ერთხელ გამახსენდა მთაში ცეცხლის გარშემო გატარებული ღამეები და შეგრძნებები</div><div>ჰგავს</div><div>ზიხარ, უყურებ ცეცხლს </div><div>გსიამოვნებს, თან ცოტა საშიშია, თან მშვიდად ხარ, თან თვალს ვერ წყვეტ, თან ბევრს ფიქრობ</div><div>და სულ გახსოვს.</div><div><br /></div><div>ყველაზე ბევრს ყურებიან გოგოზე ვფიქრობ</div><div>რატომ მაინცდამაინც ყურები</div><div>ხომ შეიძლებოდა ეს ყოფილიყო თმები, თითები, კბილები, ფრჩხილები ან რამე რამე</div><div>სანდრომ თქვა შეიძლება უბრალოდ იმიტომ იყო რომ მხოლოდ ესმინაო</div><div>შეიძლება</div><div>არადა ბევრს ამბობდა</div><div><br /></div><div>კიდვე მაქვს კითხვები</div><div>რატომ მაინცდამაინც ცხვარი</div><div>ვირთხა?</div><div><br /></div><div>მე ის გზა არ მომეწონა რომელიც მან ცხვარის დასამრცხებლად აირჩია</div><div>მე ავმბობ რომ უნდა დაემარცხებინა სისუსტე</div><div>ამ გზით არა</div><div>არ ვიცი რა გზით</div><div>მაგრამ არა ასე</div><div><br /></div><div>კიდევ მინდა რამე ამ ავტორის</div><div><br /></div><div>პ.ს ხისსუნი ჰქონდა წიგნს</div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-2688568008782564239?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-56920418285894378932010-04-25T23:20:00.001+04:002010-04-25T23:21:50.965+04:00<span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif;font-size:100%;color:#222222;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; ">ჯერ ყველაფერი რა რთულია.<br />ერთი შეხედვით. შენ: ადვილი.<br />მერე თანდათან რთულდები და გეჩვენება:<br />ის ადვილდება. და თუ თვალს აჩვევ. თუ ფიქრს<br />აჩვევ. როგორ იჟონავს. ინაწილებს<br />მეზობლის ზედა დავიწყებული ონკანიდან<br />ჩამოღვრილ შიშებს: დაკეტეს ან სავარაუდოდ:<br />წყალი შეწყდა. ფიქრმა შენზე უცაბედად<br />მოასუფთავა. ტერფის დამფარი ნაგუბარი<br />მარტო კედლებს გამო ელაქა. ერთი<br />უბრალო კოსმეტიკა. მაგრამ რაკი მაინც უკვე<br />გამოელაქა. როგორ დამალო! ამ კედლებში<br />შემოსვლის დღიდან როცა რთული ჩანდა<br />ერთად მომავალი დღეების რიგი:<br />რა დაალაგებს ამდენ დღეს და. დღეს<br />რა გარევხავს ამდენ თეთრეულს.<br />ხელსახოცს. ტილოს. ზოგჯერ სუფრას<br />სტუმრებისთვის ბებიას წესით რა გაახამებს.<br />რა მოწმენდს ყველა კაფელს. მეტლახს<br />ყველა მაკაგონს. ერთი ლაქაც აღარსად დარჩეს.<br />რა ადვილი ხარ! მოიცადე:<br /><br />თვალს შეაჩვევ: უფრო წასულებს ამ სახლიდან<br />ამ გულიდან. ამ სიტყვებიდან. და მერე ყველა:<br />თეთრეული. ხელსახოცი. ტილო. სახამი<br />თავისთავად გაკრიალდება. ვერც გაიგებ.<br />ყველა მეტლახი. მაკაგონი. თავისთავად მოიწმინდება.<br />სულერთია(დ): ერთი ლაქა სადმეც რომ დარჩეს.<br />მეგობრებიც მაინც წავლენ და დანარჩენი<br />ყველაფერიც მეტისმეტად გაიოლდება.<br />უფროც რომ გწამდეს. ღიმილადაც აღარ გეყოს:<br />უზიხარ ამ დღეს. ამ ჩანაწერს.<br />და ძველ შიშს აქცევ გრაფიკულ ფორმად<br />განივთებად. მოჩვენებიდან სიტყვებამდე:<br /><br />რომ ღრუბელივით ყველა შიში გააკრიალა.<br />რომ გართულდი.<br />რომ ცხოვრება გაადვილდა. უკიდურესად.</span></b></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif;font-size:100%;color:#222222;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; "><br /></span></b></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif;font-size:100%;color:#222222;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">დარეჯან სუმბაძე</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif;font-size:100%;color:#222222;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif;font-size:100%;color:#222222;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif;font-size:100%;color:#222222;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">შენიშვნა: დაკარგვაც ხელოვნებაა</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana, Tahoma, Arial, 'Trebuchet MS', sans-serif, Georgia, Courier, 'Times New Roman', serif;font-size:100%;color:#222222;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 12px; line-height: 19px; -webkit-border-horizontal-spacing: 1px; -webkit-border-vertical-spacing: 1px;">ხელოვანი არ ვარ </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-5692041828589437893?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-78162327068794793512010-04-17T00:20:00.002+04:002010-04-17T00:21:11.244+04:00ამბობენ დუმილი თანხმობის ნიშანიაო<div>არადა ისიც უთქვამთ ყველაზე საშინელი შეპასუხებააო</div><div>მე როცა ვდუმვარ შეგრძნება მაქვს,რომ ჩემს ორგანიზმში შევდივარ და ვათვალიერებ</div><div>როგორ მოძრაობს თითოეული ორგანო</div><div>საათივით აწყობილი მექანიზმი.</div><div><br /></div><div>ყველაზე უბრალო და დიდ პატივს მიცვალებულებს დუმილით მიაგებენ</div><div>მე მიყვარს სიჩუმე<br /><br /><b><span class="Apple-style-span" style="color:#666666;"><i>ეძღვნება დუმილს</i></span></b><i><br /><br /></i><span class="Apple-style-span" style="color:#999999;"><i>დუმილი გაიწელა თუკი, იცოდე, ყველაფერი რიგზეა; უკიდურეს შემთხვევაში,<br />შენ მოგეცა შესაძლებლობა გადაურჩე რამდენიმე ნაყალბევ სიტყვას,<br />ან იქნებ უკვე გადაურჩი, ვინ იცის. მაგრამ<br />თუ შენში მოზღვავდნენ სიტყვები, ესეიგი, ბედისწერის წიგნში გეწერა<br />აჟღერება, როგორც საათს - როცა დროა; და შენ აჟღერდი;<br />და თუ ასეა, რაღას ჩხაპნი თეთრ ფურცელზე? წამოდექი! უბრალოდ, ადექი!<br />გააგებინე ყველას, რომ თითოეული, საბოლოო ჯამში, თავისთავის გაგრძელებაა -<br />თავისთავის სახელია - ჩრდილია - შვილია; და გააგებინე, რომ თითოეული,<br />პირველ რიგში, დანაოჭებულ თეთრ ზეწარზე მიგდებული მომჩვარული სხეულია,<br />რომელსაც არ ახსოვს საკუთარი სუნი და ფორმა, მაგრამ შიგნით სულია, სული!ირგვლივ კი - საგნები. დუმილი გაიწელა თუკი, დაწყნარდი, ნუ ღელავ,<br />უბრალოდ, შეეხე უჩვეულებრივეს საგანს, იმას, რომელიც ხელთანაა - საათს -<br />(წიკ-წიკ!), და აუხსენი, შეაგნებინე საკუთარ თავს, რომ ჯერ კიდევ ცოცხალი და<br />ჯანმრთელი ხარ;<br />და შემდეგ იგრძნოს შენმა მაჯამ საათის ვერცხლის სამაჯურის სიგრილე, შემდეგ<br />გაგაჟრჟოლოს მთელ სხეულში; და მადლობა უთხარი გამჩენს<br />ყოველი დღისთვის, რომელიც მოგცა; ჩაიცვი შარვალი, ჩაიცვი პერანგი, სიცარიელე<br />შეავსე შენით,<br />გადადგი ნაბიჯი: შენგან შენკენ; შენგან შენკენ; ერთი - ორი, ერთი - ორი;<br />თითოეული, პირველ რიგში, საგანია, საკუთარი სამოსია. სარკეში მხოლოდ<br />თვალებიღა დარჩა იგივე,<br />სათვალიდან მომზირალი. თუ მოიხსნი, შენს გარშემო ყველაფერი დატრიალდება,<br />დატრიალდება სამყარო, საგნები, ყველაფერი ჩამუქდება. სხვა სიტყვები არ იციან<br />საგნებმა, გარდა<br />თავიანთი სახელების, მუდამ სდუმან, და არც ჩვენგან ითხოვენ სიტყვებს. გაიწელა თუკი დუმილი,<br />ნუ მოიწყენ. უბრალოდ, მოუშვი ონკანი, ყური მიუგდე წყალს.<br /><br />თარგმნა ზვიად რატიანმა</i></span> <i><br /></i><br />სწორი დუმილი ხმამაღლა ლაპარაკზე უფრო მეტყველებს.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>პ.ს წერილია ფაქტიურად</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-7816232706879479351?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-71805619988953741282010-04-10T00:06:00.001+04:002010-04-10T00:07:33.644+04:00<span style="font-style:italic;"><span class="Apple-style-span" style="color:#999999;">რა დავაშავეთ ჩვენ,<br />ვინც ვერ გავლოთდით, ვერც გავმდიდრდით,<br />ვერც დავიხოცეთ?<br /><br />ზვიად რატიანი<br />(მასვე) </span></span><br /><br /><br /><br /><br /><br />მინდოდა მეთქვა,<br />რომ ჰაერი განა გვამძიმებს,<br />უბრალოდ მჭიდროდ გვეხუტება, ასე სჩვევია,<br />რომ ტკივილებიც ბავშვებს ჰგვანან,<br />ტირიან მაშინ, როცა გარშემო<br />არავინაა მათი სურვილების გამზიარებელი,<br />რომ სხვაგან წასვლას, აქ დარჩენა<br />ყოველთვის არ სჯობს<br />და რომ სიტყვები,<br />სანაპიროზე, მზისგან გახურებული კენჭებივით,<br />ტანს რომ გიწვავენ,<br />მხოლოდ ცდილობენ გაათბონ შენი სველი ზურგი<br />და რა ქნან მათაც,<br />ასე მოსდით, გადამეტებით, განა განზრახ,<br />განა არ სწუხან..<br /><br />მინდოდა მეთქვა,<br />მირაჟია წვიმის წვეთები,<br />ხან თოთო ბავშვის თითებივით რომ გეფერება,<br />მზისგან დასიცხულ, გახუნებულ ხორბლისფერ კანზე,<br />ხან კი გისერავს სახეს ისე,<br />როგორც პარსვისას, ბლაგვპირიანი სამართებელი..<br />მირაჟია ყველა მდინარე<br />და რა თქმა უნდა, მათ ტალღებში,<br />დამცინავად არეკლილი უფიქრო მზერა,<br />შხეფებშეხსნილი ამაყად რომ გვადევნებინებს თვალს,<br />ყოველ ჯერზე, როცა ვცდილობთ თავი დავიხრჩოთ..<br /><br />მინდოდა მეთქვა,<br />არაყგამოცლილ, ჭუჭყიან ბოთლებსაც<br />ენატრებათ თავისი წარსული<br />და არასოდეს ჭახუნობენ იმაზე მეტად,<br />ვიდრე მათგან წამოსული სითხე – ჩვენს შიგნით,<br />ყველა მპოვნელი საბოლოოდ დაიკარგება<br />და ყველა კარი საბოლოოდ იქცევა ჩარჩოდ,<br />რადგან არასდროს გამწვანდება ხისფერი კუნძი,<br />რომელზეც ვჯდებით, ბოთლებს ვაწყობთ,<br />ანაც ბანქოს ვშლით..<br /><br />მინდოდა მეთქვა,<br />არ გახედო ჰორიზონტს მაშინ,<br />როცა არავინ იყურება შენს გარდა იქეთ,<br />როცა არავინ იყურება იქიდან შენკენ,<br />რადგან მზე რომ ჩადის,<br />ჩვენ ვაშტერდებით, ვხატავთ, ვწერთ, ვძერწავთ<br />და ვერასოდეს ვასწრებთ დავწეროთ,<br />როცა ჩვენივე მეგობრები ჩადიან დაბლა,<br />უფრო დაბლა, ვიდრე მზე, წვიმა,<br />ან მდინარე..<br />და ჩვენ კი ვიცით, რომ მოვილევთ დაგროვილ სათქმელს,<br />დავწერთ ან ვიტყვით, ავშარდებით, კედელს შევაყრით,<br />ამოვიხვნეშებთ, წყალს გავატანთ, ჩავიჩურჩულებთ,<br />მერე კი ტანჯვით დაღლილები ძილს მივეცემით,<br />სანამ მზე ისევ უკან არ ამობრუნდება<br />და ისიც ვიცით, რომ არასოდეს მობრუნდებიან უკან ისინი,<br />ვისზეც ძილის წინ,<br />მხოლოდ საბნის მიღმა თუ ვფიქრობთ..<br /><br />მინდოდა მეთქვა,<br />არ არსებობს დანაშაული,<br />არ არსებობენ მოპასუხე მხარეები<br />და მითუფრო არ არსებობს მოსამართლე,<br />რადგან ჩვენს ტკივილს ვერასოდეს სხვა ვერ აზიდავს,<br />მძიმე იქნება და ხმას ჩაუწყვეტს,<br />თვალებს დაჩიჩქნის და არასდროს მიუყვანს მშველელს,<br />რადგან ჩვენც ვიცით,<br />თუ ერთხელ მაინც ამოვარდა ქარი<br />და ვერ ვუშველეთ, ერთმანეთზე შემოჭიდებით,<br />მაშინ ყველანი გავჩუმდებით<br />და შინ მოსულნი, უსირცხვილოდ მოვიტყუებით,<br />რომ მთელი მტვერი, მთელი ჭუჭყი,<br />რაც კანზე აგვყვა,<br />იმის ბრალია, რომ შემთხვევით გზა აგვერია<br />და შუა გზაზე, უშნოდ დაგდებულ ქვას ფეხი წავკარით,<br />წავიბორძიკეთ და მტკივნეულად დავეცით დაბლა..<br /><br />მინდოდა მეთქვა,<br />რა ხანია სიცილს ვიკავებთ,<br />როცა მეგობრებს გულისყურით ვუსმენთ,<br />თუ როგორ მიატოვა ისინი ქალმა,<br />რომელიც მუდამ ანგელოზად ეჩვენებოდათ,<br />ჩვენ კი ვიცოდით,<br />ვიცოდით მუდამ, რომ ანგელოზი,<br />ბევრ სხვა მეგობარს, უფრო ადრეც მოლანდებია<br />და რა ხანია მხეცებივით ვხარხარებთ,<br />როცა თვითონვე ვყვებით მეგობრის ამბავს<br />და თავშესაქცევ ისტორიად ვაქცევთ ჩვენს წარსულს,<br />რომელმაც ერთხელ მიგვიყვანა მდინარის პირას<br />და ხიდის მერყევ მოაჯირზე გადაგვაბობღა..<br /><br />მინდოდა მეთქვა,<br />ასე არის,<br />ასე იქნება..<br />ჩამოგვენგრევა სხვენი თავზე,<br />ცა დაგვექცევა,<br />გამოიდარებს ნანგრევებზე და გამოჩნდება,<br />როგორც ნაომარ სველ მინდორზე,<br />მზე – ვალკირია..<br />მერე კი ისევ შემოვსხდებით ცეცხლის გარშემო<br />და ფიცსაც დავდებთ, რომ სიმართლეს ამოვთქვამთ ჩვენსას,<br />რომ აღარასდროს შევჭამთ ჰაერს, ზომაზე მეტად,<br />არ გამოვთვრებით მიწით<br />და ვეტყვით პირში, ცეცხლის ალს მიღმა მოკალათებულ<br />ჩვენს წარსულს, აწმყოს და თუ იქნა – მასაც, მომავალს,<br />ყველა ხარხარის, ყველა ძღომის დალექილ ამბავს..<br /><br />და ბოლოს მაინც,<br />ძილისწინა ლოცვების შემდეგ<br />და თბილ საწოლში, ემბრიონივით მოკუნტვის შემდეგ,<br />ყველა ფიცის, ყველა კოცნის და სიტყვის შემდეგ,<br />ჩვენივე თავსაც დავუმალავთ,<br />რომ ისევ არ ვთქვით,<br />ისევ არ ვთქვით, რაც უნდა გვეთქვა..<br /><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>სანდრო ლორთქიფანიძე</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-7180561998895374128?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-26801143498214328652010-03-16T02:12:00.002+04:002010-03-16T02:27:53.045+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S56qMbi3rbI/AAAAAAAAAQg/QJOD8szazvg/s1600-h/After_The_War_by_sabai.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S56qMbi3rbI/AAAAAAAAAQg/QJOD8szazvg/s320/After_The_War_by_sabai.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448979729694043570" /></a><br />ბოლო დროს ხშირად ვიხსენებ ბავშვობას.<br />დავაკვირდი და ბავშვობის მოგონებები სოფელს უკავშირდება.<br />არადა თბილისში წელიწადის უმეტესი ნაწილის გატარება მიწევდა.<br />ვქექე, ვქექე, ვქექე და<br />ეს ჰგავს სპეციალურად კარადის ყველაზე მიუწვდომელ კუთხეში გადამალულ ნივთს , რომელიც ცუდ რაღაცას გახსენებს.<br />მაშინ ვერაფერსაც ვერ ვაცნობიერებდი:<br />ვერ ვხვდებოდი რატომ ლაპარაკობდნენ დედაჩემი და მამაჩემი რუსულად.<br />რატომ სცემდა მამაჩემი ბოლთას სამსახურიდან რომ მოდიოდა.<br />რატომ ეცვა დედას ყოველ ზამთარს ერთიდაიგივე პალტო.<br />მიკვირდა რატომ ეუბნებოდა დედაჩემი ჩემს ძმას, რომ "მიყიდე" ცუდი სიტყვა იყო და მისი ხშირად წარმოთქმა არ შეიძლებოდა.<br />განვიცდიდი და არ ვიცოდი რას.<br />ვღელავდი და არ ვიცოდი რაზე.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://thumb10.shutterstock.com.edgesuite.net/display_pic_with_logo/57046/57046,1156450268,18/stock-photo-family-walking-in-a-street-in-denmark-1740206.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 450px; height: 367px;" src="http://thumb10.shutterstock.com.edgesuite.net/display_pic_with_logo/57046/57046,1156450268,18/stock-photo-family-walking-in-a-street-in-denmark-1740206.jpg" border="0" alt="" /></a>კადრი:<br />მე, დედა, მამა და ჩემი ძმა<br />მგონი რუსთაველზე<br />დედა ამბობს<br />-ვაიმე რა დღეშია აქაურობა<br />მამა ხმას არ იღებს<br />ვაკვირდები და საფეთქელთან რაღაც გამოებერა<br />ვერ მივხვდი რაზე ამბობდნენ<br />სხვანაირი ის შენობა ნანახი არ მქონდა<br />რა სჭირს მეთქი და დამწვარიაო<br />აბა საიდან მიხვდი-მეთქი<br />და ხმა არ ამოუღიათ<br />მერე ხიდზე გადავედით<br /><br /><br />მერე ღამით რო დავწექი, ვცდილობდი წარმომედგინა როგორი იყო არადამწვარი ის შენობა<br />მერე ჩამეძინა და ალბათ სიზმარში რამე სასიამოვნო ვნახე<br /><br /><br />მერე რა, რომ შუქი 7 სთზე მოდიოდა, სამაგიეროდ მეორე არხზე კინოსეანსის გასვლის მერე მულტფილმები იწყებოდა.<br />მერე რა, რომ ნავთქურას საშჲნელი სუნი ჰქონდა, სამაგიეროდ მე და ჩემს ძმას მამაჩემი კარტს გვეთამაშებოდა.<br />მერე რა, რომ ცივი წყალი მოდიოდა, სამაგიეროდ ეზოში დაკრეფილი,იმ წყლით გარეცხილ თუთას სხვანაირი გემო ჰქონდა.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S56t_vMqh1I/AAAAAAAAAQo/1UNKMVYl8uo/s1600-h/Mirror_by_Fallen_Ashes.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 247px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S56t_vMqh1I/AAAAAAAAAQo/1UNKMVYl8uo/s320/Mirror_by_Fallen_Ashes.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448983909677827922" /></a><br /><br /><br />და მაინც დღემდე მგონია რომ პირველ კლასში როცა სკოლაში მივედი ყვეეელაზე ლამაზი კაბა მეცვა. დედაჩემი კაბისგან გამოჭრილი,შეკერილი და მამიდაჩემის მიერ დაქარგული იის ყვავილით.<br /><br />სანამ მე მეძინა <br />იმ ღამით ძილისწინ ჩაფიქრებული ყველა ოცნება ამიხდა<br />არადა მიუწვდომელი მეგონა<br /><br /><br />პ.ს დიდი ხანია დაწერილი მაქვს და არქივში ინახებოდა<br />ეხლა მომინდა რომ გამომექვეყნებინა<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-2680114349821432865?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-15389407424686350062010-02-24T12:48:00.004+04:002010-02-24T12:55:34.031+04:001. <br />ჩემი ცხოვრების საზრისზე ფიქრები <br />ორმოცადაათი წლისამ დავიწყე.<br />ამის გამოა <br />რომ სიკვდილზეც ბევრს ვფიქრობ.<br /><br />8. <br />სინამდვილეში ახალბედა ვარ<br />განვიცდი განსწავლულობის ნაკლებობას<br />გულუბყვილო ვარ<br />მაგრამ<br />დანამდვილებით ვიცი<br />რომ ხელოვნებაც შეიძლება მომდინარეობდეს გულუბყვილობიდან<br />რომ ის შეიძლება იყოს უბრალო. <br /><br />12. <br />ახალგაზრდებმა უნდა დატოვონ აქაურობა<br />და თუ არ წავლენ<br />უნდა შეეგუონ.<br /><br />14. <br />მე არც ერთ კავშირს არ ვეკუთვნი<br />არავის მხარეზე არ ვარ<br />პრობლემები<br />რომელშიც პარტიულობამ ერთხელ უკვე გამხვია <br />უკვე აღარ შემიძლია სანაქებოდ წარმოვიდგინო. <br /><br />მე იქედან ამოვდივარ<br />რომ კონფლიქტის არსს ორივე მხარის სიმართლე წარმოადგენს<br />და კიდევ იქედან<br />რომ არაფერია ეგოიზმზე უფრო ბედნიერი<br />და კიდევ იქედან <br />რომ ყველანი კარგები არიან<br />რომ ყველანი კარგს ფიქრობენ<br />პოლიტიკოსების და მკვლელების ჩათვლით<br />რომ ბოროტება მხოლოდ შემთხვევითი მოვლენაა<br /><br />და ჩემს უუნარობას ხმამაღლა ვგმობ და ვუსწორდები. <br /><br />15. <br />დიდი ხნის მერე ისევ შემიყვარდა<br />რაც ძალზე მახარებს<br />მოვლენებსაც სხვა თვალით ვუყურებ<br />გაფაციცებით ვაკვირდები ტანსაცმლის ნაკეცებს მთელს ჩემს სხუელზე<br />საათობით უსაქმოდ ვზივარ<br />ნაცნობ ხმებს ჭკუიდან გადავყავარ<br />უფრო და უფრო ცუდად ვხედავ.<br /><br />16. <br />სულ უფრო ხშირად მიწევს ფიქრი თუ რამდენ ურთიერთგანსხვავებულ სიხარულს მოუყრია თავი ჩემში<br />მაგალითად ჩემშია სიხარული წყლის არსებობის გამო<br />სიხარული ჰაერის არსებობის გამო და სიხარული ქათქათა თეთრეულის არსებობის გამო <br />და კიდევ იმ საოცრების გამო რომ ვინმე ახლომხედველს ჩემთვის მანქანით ჯერაც არ გადაუვლია<br /><br />მე ცხოვრებაში უნდა ითქვას მხოლოდ ბედნიერება გამაჩნდა<br />ან მცირედი ბედნიერება უბედობაში<br />მე არ ვფიქრობ თითქოს რაღაც გამიფრინდა ან რომ ჩემს თავს რომელიმე <br />გზისკენ სავალი გადავუკეტე<br />ჩემი ცხოვრების მნიშვნელოვან მომენტებში ყოველთვის მქონდა შესაძლებლობა ამერჩია<br />მე არ ვფიქრობ რომ ამაოდ ვიცხოვრე<br /><br />ამიტომაც ვიცი რომ გლოვისა და სასოწარკვეთის ტრაგიკული განცდა<br />რაც ჩემთვის როგორღაც ყოველთვის იყო თანამდევი<br />და ჩემთვის როგორღაც თანამდევია<br />თავისი კერძო ცხოვრებით ცხოვრობს<br />ბედნიერებისგან თუ წარუმატებლობისგან დამოუკიდებლად. <br /><br />სიბერე ისეთი არაა როგორადაც წარმომედგინა<br />მე ვცხოვრობ დაძაბულად და ვიცდი. <br /><br /><br /><br /><br />2.<br />ე პ ი ტ ა ფ ი ა<br /><br />აქ განისვენებს კაცი, რომლის სხეული სხვების სხეულებივით სველი იყო<br />აქ განისვენებს კაცი რომლის სხეული მშრალ დროში მშრალი იყო იმ სხვების სხეულივით<br />აქ განისვენებს კაცი რომლის სხეული ლპება მსგავს სიტუაციაში მოხვედრილი ნებისმიერი ადამიანის სხეულივით.<br /><br />4. <br />ყოველდღიურმა სიმარტოვემ ცხოვრებისეული ჭეშმარიტება აღმომაჩენინა<br />საქმე ეხება იმ ადამიანებთან ხორციელ კონტაქტს რომლებიც გვიყვარს. <br /><br />5.<br />ჩემი ჯანმრთელობა მძლავრი საყრდენია ჩემი მწერლობისთვის<br />ჩემი უპრობლემო ფინანსური მდგომარეობა მძლავრი საყრდენია ჩემი მწერლობისთვის<br />ჩემი სულის კეთილი საწყისიც ასევე მძლავრი საწყისია ჩემი მწერლობისთვის. <br /><br />და ამასგარდა ჩემი სურვილიც თვითნგრევისა მძლავრი საყრდენია ჩემი მწერლობისთვის<br />და ჩემი ავადმყოფობებიც <br />და ჩემი მოსაწყენი პროფესიაც<br />და ჩემი მარტოობაც.<br /><br /><br /><br />7. <br />მე მსურს ასეთი წინადადება დავწერო:<br />არაფრის და არავის მიმართ ბოროტი არ ვარ<br />და ასეთი წინადადებაც:<br />ვერ ვიტან გადაჩვევას. <br /><br />შთაგონების შემოტევისას დავწერე ლექსი<br />რომელიც ზუსტად ისეთ ლექსებს დაემსგავსება<br />როგორებსაც ხანდაზმული პოეტები წერენ.<br /><br />ყველა ხანდაზმული პოეტი დაახლოებით ერთსა და იგივეს წერს<br />რომ მათში მშვიდობა დანავებულა<br />რომ მათ უყვარდათ და ისინი უყვარდათ<br />რომ ცოტაოდენ სიწყნარეს და ბედნიერებას შეიგრძნობენ<br />(ყოველ შემთხვევაში ერთხელ მაინც ასე წერს ყველა მათგანი)<br /><br />მეც მსურს რამე მსგავსი დავწერო<br />მაგრამ ამაში რაღაც ხელს მიშლის <br />არაფერი მომდის თავში ნამდვილად ორიგინალური<br />ის რაც თავში მომდის<br />ჩემი აზრით საკმარისად ორიგინალური სულაც არაა<br />ამასწინათ მაგალითად ასეთი წინადადება დავწერე:<br />ბედნიერი ვარ რომ ქიმწმენდის დაწესებულებასთან ლაქებზე ჩხუბი არ დამჭირდა<br />ან ასეთი წინადადება:<br />ლაქები არ მადარდებს<br />მაგრამ მე ვფიქრობ<br />რომ ეს ცოტაა.<br /><br />9. <br />ქვეყნად სერიოზული პრობლემები აღარ არსებობს<br />ყველაფერი მიედინება ისე თითქოს ერთ ადგილზე დგას<br />არაფერს ვუჯანყდები<br />არაფერს მოველი<br />არაფერი მინდა.<br /><br />10. <br />ორმოცდაათისამ დავიწყე წერა<br />ახლა სამოცისას წილად მხვდა მევე ვაღიარო<br />რომ მწერალი ვარ.<br /><br />მე მწერალი ვარ<br />მე უკვე დარწმუნებული ვარ<br />მე ვარ მწერალი პუბლიცირების შესაძლებლობის გარეშე<br />მე ვარ მწერალი რომელიც ამის შესაძლებლობას ანგარიშს არ უწევს <br />მე ვარ მწერალი რომელიც უთქმელად ახერხებს რომ თავისი სამუშაო დაიწყოს და თავისი ცხოვრება დაასრულოს.<br /><br /><br /><br />11. <br />ბოლო ორმოცი წლის განმავლობაში ძალიან მოვიწყინე<br />აღარც მოულოდნელობები მცემდა დიდად თავზარს<br />აღარც ახალი ინფორმაცია მაცვლევინებდა შეხედულებებს<br />აღარც მე განვიცდიდი რაიმე უცნაურს <br />ბევრი ვიძინე <br />და არც ის მაწუხებდა <br />იმ დროის დიდ ნაწილს მხოლოდ ჩემს თავთან ვატარებდი<br />საუბარია რაღაც ნაკლებად მნიშვნელოვანზე<br /><br />უპირველეს ყოვლისა ამიტომ მოვიწყინე<br />რომ ის<br />რაც ორმოცი წლის განმავლობაში მომისმენია ან წამიკითხავს<br />როგორღაც ყოველთვის წინდაწინ ვიცოდი.<br /><br /><br />13.<br />ვერ ვგრძნობ თითქოს სხვა ადამიანი ვიყო<br />ვიდრე ოცი წლის ასაკში ვიყავი<br /><br />მიუხედავად იმისა რომ ისეთმა შემთხვევებმა როგორიცაა ვთქვათ<br />წარმატება ჩემთვის ყოველგვარი ფასი დაკარგეს<br />მიუხედავად იმისა რომ უკვე არაფერი მაქვს საწინააღმდეგო ოპორტუნიზმის და სიმხდალისა <br />მიუხედავად იმისა რომ სადად და შეუმჩნევლად ვიცვამ<br />მიუხედავად იმისა რომ პოლიტიკა არ მაინტერესებს <br />და სხვა ადამიანი არ ვარ<br /><br />ჩემი რადიკალური შეხედულებები ჩემშივეა<br />ჩემი რადიკალიტეტი ჩემშივე დარჩა.<br /><br /><br /><br />18.<br />კედლები ჩემს ბინაში და ნივთები ჩემს ბინაში ზოგჯერ ისე უცხოა<br />რომ წინ და უკან დავდივარ როგორც ავეჯის გამოფენა-გაყიდვაზე<br />გარშემორტყმული ზედმეტი საგნებით რომელიც არც მსურს და არც მჭირდება<br /><br />მერე განსაკუთრებული სიამოვნებით ვუკვირდები ჩემს ხელებს<br />წინ და უკან სიარულისას კი მეტწილად ჩემს წინდებიან ფეხებს<br />თუ როგორ დააბიჯებენ და ჭკვიანურად მონაცვლეობენ<br />აი ასე დინჯად ვუბრნდები ჩემს თავს<br />ვირჯები<br /><br />მე ეს წამები ძალიან მიყვარს <br />ეს მიგნებული ხედვის და მიგნებული აზრის წამებია<br />წამები როცა პარალელურად და სამართლიანად შეგიძლია ივარაუდო<br />რომ მიგნებები უაზრობაა<br />ან ოდნავ მაინც მიუგნებადი <br />უპირველესად კედლების სიუცხოვე ქრება.<br /><br /><br />/იან ფაქტორი/<br /><br />p.s ვინც ბოლომდე ჩამოვა<br />ასე მგონია ასეთი მოხუცი ვიქნები<br />მინდა რომ აქ მენახებოდეს<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-1538940742468635006?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-87734656832772305572010-02-22T15:08:00.003+04:002010-02-23T00:26:12.387+04:00ფერები<br />ფერებმა<br />ფერებს<br />ფერების<br />ფერებით<br />ფერებად<br />ფერებო<br /><br />ჰოდა მითხარით რა ფერი ვარ?<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S4JnWp-FNoI/AAAAAAAAAQY/bAI0YJtPoEE/s1600-h/Colours__by_couuline.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 311px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S4JnWp-FNoI/AAAAAAAAAQY/bAI0YJtPoEE/s320/Colours__by_couuline.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441024938738005634" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-8773465683277230557?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-3613778516281006872010-02-15T21:10:00.001+04:002010-02-15T21:11:17.671+04:00სიყვარულის დღეს გილოცავ.<br />ვინ დაადგინა<br />ეს თვე,<br />ეს რიცხვი,<br />ეს საწოლი,<br />ეს ყვავილი,<br />ეს სუნამო<br />ვინ დამიწესა.<br />მაინც გილოცავ,<br />ამ ქუჩით.<br />ამ ავტობუსით,<br />ამ კაფეთი,<br />ამ ფინჯნით.<br />გილოცავ, გასესხებ, გჩუქნი,<br />სიყვარულის დღეს<br />წამში ასიათასჯერ გილოცავ,<br />ყველაზე პირველი გილოცავ<br />და ბოლოჯერაც მე გილოცავ.<br />დღის თორმეტ საათიან მონაკვეთში, <br />სანამ ეს დაწესებული დღეა,<br />მარტო ამ სიტყვებს გამოვუშვებ შენთვის ხორხიდან –<br />გილოცავ.<br />აღარ ყოფნას,<br />ცალკე ყოფნას,<br />მარტო ძილს და მარტო ჭამას,<br />თავისუფლებას გილოცავ.<br />მაგის დედაც!<br />წელიწადში ერთხელ აღნიშნე ხოლმე.<br /><br />/ეკა ქევანიშვილი/<br /><br /><br />დამაგვიანდა<br />მაგრამ მერე რა<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-361377851628100687?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-73500324782582572982010-02-09T13:57:00.005+04:002010-02-09T14:14:01.242+04:00მოვბრუნდი ახალი კითხვებით<br />ჩემთვის ახალი არ არის სადღაც გადავაწყდი და დიდი ხანია მიტრიალებს თუმცა მაინც<br /><br />და აი ისიც<br /><br />ბეტონით დაფარულ ზედაპირზე ყვავილი რატომ ამოდის?<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S3EztjZ9pjI/AAAAAAAAAQA/eHcuhh_9YLA/s1600-h/22342_1238898821312_1494521811_30711697_4876919_n.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S3EztjZ9pjI/AAAAAAAAAQA/eHcuhh_9YLA/s320/22342_1238898821312_1494521811_30711697_4876919_n.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436183082904167986" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-7350032478258257298?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-3299862024442676342010-01-28T12:27:00.032+04:002010-01-28T17:33:40.129+04:00””მუღამი ისაა, რომ ამ კარებებში შეხედვა შეგეძლოს ისე,<br />რომ იძულებული არ გახდე, შეხვიდე.”<br /><a href="http://literatura.lit.ge/html/index.php?page=15&amp;composition=23777">/ოკილა/<br /></a><br /><br /><br />მერე რა რომ დავიკარგე<br />სახლი ხომ მაშინ უფრო გიყვარს როცა ბრუნდები.<a href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S2GIr6HgcgI/AAAAAAAAAOg/T-_-0Nc4SCU/s1600-h/A_story_about_a_door_by_theflickerees.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; FLOAT: right; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431772913502024194" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S2GIr6HgcgI/AAAAAAAAAOg/T-_-0Nc4SCU/s320/A_story_about_a_door_by_theflickerees.jpg" /></a><br /><br />ჩემი სახლის კარის უკან ვიღაც დგას.<br />და გამალებით აკაკუნებს.<br />მე მეორე მხრიდან კარს აკრული ვუგდებ ყურს<br />მეშინია გაღების.<br />ვდგავარ და ვუსმენ<br />და მესმის გულისცემა და ვერ ვხვდები ჩემია თუ მისი<br />მეშინია რომ თუ შემოვუშვებ შეიძლება მოეწონოს და დარჩენა მთხოვოს და მე უარი ვერ ვუთხრა,<br />იმიტომ რომ მოლაპარაკე მჭირდება ხოლმე.<br />მეშინია რომ თუ შემოვუშვებ შეიძლება ნივთები გადაადგილოს.<a href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S2GB4CZ3z2I/AAAAAAAAAOQ/OeJ2sJPxEyw/s1600-h/Girl_Next_Door_III_by_autumncry.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 153px; FLOAT: left; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431765425303572322" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S2GB4CZ3z2I/AAAAAAAAAOQ/OeJ2sJPxEyw/s320/Girl_Next_Door_III_by_autumncry.jpg" /></a><br /><br />შეიძლება ჩემი კედლების ფერის შეცვლა მოინდომოს<br />და სულაც იქნებ და ზუსტადაც სჭირდება სახლს გადახალისება,<br />იქნებ და სჭირდება არევა რომ მერე უკეთესად დალაგდეს.<br />იქნებ ჯობია რომ დაემატოს რამდენიმე ოთახი და გაიზარდოს.<br />იქნებ და ზუსტადაც მჭირდება<br />ჯერ ისევ კარის აქედან ვდგავარ და ვუსმენ<br />კარს არ ვაღებ და ვფიქრობ<br />რატომ?<br />წარსულიდან აკიდებული ფობია ხომ არ არის<br />თუ სიახლის შიში<br />ან საერთოდ შიშია თუ უბრალოდ ეგოიზმი და საკუთარი თავის გადამეტებული სიყვარული?<br />კაკუნი ჯერ ფრთხილი იყო, მერე გაძლიერდა, გაძლიერდა და ეხლა ნელ-ნელა სუსტდება.<br />მე მაინც ვნერვიულობ იქნებ და თავშესაფარი სჭირდება?<br />არადა სულ ვოცნებობდი ბევრი მეხეტიალა და მგზავრი ვყოფილიყავი.<br />ვგრძნობ ერთხელაც არ მეყოფა მოთმინება<br />მომბეზრდება დალაგებული მყუდრო ცხოვრება და წავალ<br />თუნდაც მხოლოდ იმიტომ რომ დაღლილი ისევ დავბრუნდე სახლში.<br /><br />კაკუნი ჯერ კიდევ არ წყდება.<br />მე ისევ ვუსმენ.<br /><br /><a href="http://literatura.lit.ge/html/index.php?page=15&amp;composition=23777">literatura.ge<br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-329986202444267634?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-69334324453715544862010-01-22T22:01:00.003+04:002010-01-22T22:10:15.172+04:00<blockquote><p></p></blockquote><div align="right"><strong><span style="font-size:180%;">"</span></strong>გეომეტრიის აქსიომები ვინმეს ინტერესს რომ ეხებოდეს, </div><div align="right">მათაც უეჭველად უარყოფდნენ.<span style="font-size:180%;">"</span><br /><strong>აინშტაინი </strong></div><br /><a href="http://tinypic.com/" target="_blank"><img border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic" src="http://i50.tinypic.com/313qas1.jpg" width="389" height="629" /></a><br /><br />ეს ქანდაკება ჩემმა ძმამ ჩამოიტანა ეგვიპტიდან, მერე სადღაც წაიკითხა რომ როდესაც ეგვიპტის დედოფალს თავი მოკვეთეს დაიწყევლა, ამიტომ მისი სახლში გაჩერება არაფრით არ შეიძლება-<strong>ო.</strong><br />ფანჯრიდანაც უპირებდა მოსროლას თან რომ არ გადავყოლოდი ლამის.<br />ბევრი რამ მსმენოდა ეგვიპტის ამ ულამაზეს ქმნილებაზე თუმცა მისი წყევლის დეტალები არ ვიცოდი.<br />ამიტომ გადავწყვიტე უფრო მეტი გამეგო და შორეული დედოფლის საიდუმლოებათა გასაგებად გავემგზავრე შორეულ...<br />არა ეგვიპტეში არა... ინტერნეტში.<br />9 ზღვისა და 9 მთის გადამლახველი ბოლოს <a href="http://http//www.ntv.ru/novosti/155232/">ამ ვიდეოს </a>წავაწყდი<br />ვისაც ვიდეოს ნახვა დაგეზარებათ გეტყვით რომ საუბარია იმაზე რომ ეგვიპტის მომაჯადოებელი დედოფალი სულაც არ ყოფილა ასეთი მომაჯადოებელი<br />ნეფერტიტს სულაც არ ქონია ასეთი ლამაზი თვალები, სუფთა კანი, სწორი ცხვირი და იდუმალი სილამაზე არამედ, ჩვეულებრივი ქალი - მრავალი ნაოჭით, კარტოფილისებური ცხვირით, არაპროპორციული ნაკვთებით და უბრალო თვალის ჭრილით<br /><br /><br />აღნიშნული დასკვნის საფუძველი გახდა კომპიუტერული ტომოგრაფია ქანდაკებისა, რომელიც მისი გარეგნობის ერთადერთ წყაროს წარმოადგენს.<br />გამოკვლევამ აჩვენა რომ ქანდაკება გადაკეთებული ყოფილა, სავარაუდოდ მისი მეუღლის ეხნატონის ბრძანებით.<br />აღნიშნული სილამაზე რომ ხელოვნურად შექმნილი იყო მეცნიერებს ეჭვი ჯერ კიდევ 700 წლის წინ ჰქონდათ, თუმცა მხოლოდ ახლა გახდა შესაძლებელი მისი მეცნიერული დასაბუთება<br /><a href="http://tinypic.com/" target="_blank"><img border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic" src="http://i47.tinypic.com/2w4lpft.jpg" /></a><br />და აი ასე გაცვდა და დაპატარვადა ქურუმი<br />და გავბრაზდი, - პირველ რიგში საკუთარ თავზე ამდენი რომ ვიქექე 4 000 წლის წინანდელ მასალებში<br />და შემდეგ უკვე ამ უსაქმურ მეცნიერებებზე ყველას სულში რომ ურევენ ხელს.<br /><br />უი მე კი <a href="http://www.blogger.com/hexsus.blogspot.com">hexe</a> ვარ<br />ბლოგის გასაღები მეილზე მომივიდა<br />და მეც შემოვედი...<br />და რადგან შემოვედი ბევრი ვიფიქრე რა დამეწერა<br />ჯერ ვთქვი მოდი რამე ისეთ პირადულს დავწერ საკუთარ ბლოგზე რომ ვერ ვწერ<br />აქ ხომ მაინც ვერასდროს მიპოვიანთქო<br />თუმცა საკუთარ პრობლემებსა და გრძნობებზე ლაყბობას<br />მეცნიერული აღმოჩენის გაზიარება ვამჯობინე<br />თუმცა მაინც ჩემი გულისტკივილი გადმოვეცი.<br /><br />სიმწვანისა და ბილიკების მოყვარულ მასპინძელს კი ეს სურათი მოვუტანე საჩუქრად.<br /><br /><a href="http://tinypic.com/" target="_blank"><img border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic" src="http://i49.tinypic.com/334j09h.jpg" /></a><a href="http://www.ntv.ru/novosti/155232/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-6933432445371554486?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>ჰექსეnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-1384506505154268232010-01-06T11:39:00.009+04:002010-01-06T11:56:04.166+04:00პირველად რომ ვნახე მაშინ ახალი გამოსული იყო<br />ხოდა ახალ წელს შუშის ანგელოზი რომ მაჩუქეს გამახსენდა<br />სათაური არ მახსოვდა. <br />არც წელი<br />არც მსახიობები<br />და უცებ სრულიად შემთხვევით ვიპოვნე <br /><br />http://allmovies.ge/ge/movie.php?uid=HNPPQ<br /><br />ვისაც უყვარს თოვლი, საშობაო ამბები და სულ ცოტა მაინც სჯერა სასწაულების<br />მოკლათდით თბილად სავარძლებში<br />ჩაი დაიდგით<br />და უყურეთ <br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S0Q_wce5bwI/AAAAAAAAANA/vwjcq-LJnXQ/s1600-h/hearts7.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 238px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S0Q_wce5bwI/AAAAAAAAANA/vwjcq-LJnXQ/s320/hearts7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423529952772976386" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S0RBNlQTqZI/AAAAAAAAANQ/KAKkTTe0Nw0/s1600-h/hearts15.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S0RBNlQTqZI/AAAAAAAAANQ/KAKkTTe0Nw0/s320/hearts15.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423531552855533970" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S0RBEIQJQwI/AAAAAAAAANI/dnCVToGVQXI/s1600-h/hearts11.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 242px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S0RBEIQJQwI/AAAAAAAAANI/dnCVToGVQXI/s320/hearts11.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423531390451401474" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S0RBVjRg8LI/AAAAAAAAANY/vzKQkue-tX4/s1600-h/sarah_fruitman12.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S0RBVjRg8LI/AAAAAAAAANY/vzKQkue-tX4/s320/sarah_fruitman12.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423531689762681010" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-138450650515426823?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-38929599463005157262009-12-30T13:53:00.024+04:002009-12-30T15:53:31.302+04:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/Szszy0X2isI/AAAAAAAAAM4/6o0NRPpDhfk/s1600-h/2126892387_458c3f1f08.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/Szszy0X2isI/AAAAAAAAAM4/6o0NRPpDhfk/s320/2126892387_458c3f1f08.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5420983524615686850" /></a><br />ზუსტად არ ვიცი როდის მოხდა ეს ამბავი მე რომ ძალიან პატარა ვიყავი თუ პატარაზე ცოტა დიდი რომ ვიყავი.<br />ვიფიქრე დედას ვკითხავ მეთქი მაგრამ არ ვკითხე.<br />პატარა ვიყავი მამამ მე და დედა საახლწლოდ სოფელში რომ ჩაგვიყვანა და უკან დაბრუნდა.<br />თვითონ სამსახურიდან თავს ვერ ითავისუფლებდა. იმ წლის ბოლო დღეებში თუ მოახერხებდა ჩამოსვლას.<br />30 ში ღამე წამოვიდა მატარებლით. არეული დრო იყო. მატარებელმა ძვლივს ჩააღწია სადგურ ლანჩხუთამდე, ისიც დაგვიანებით და გზის გაგრძელება ვეღარ შეძლო.<br /><br />ასე აღმოჩნდა მამაჩემი 31 ში საღამოს ძალიან დიდ თოვლში ჩვენი სოფლიდან დახლოებით 50 კმ-ის მოშორებით.<br />ტრანსპორტი ახალი წლის ღამეს კი არა ისეც იშვიათად დადიოდა იმ დროს.<br />იძულებული იყო ფეხით წამოსულიყო.<a href="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SzsvvkjCFEI/AAAAAAAAAMY/P6Waw-fskJc/s1600-h/doshin_snow_neighbor%5B4%5D.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 241px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SzsvvkjCFEI/AAAAAAAAAMY/P6Waw-fskJc/s320/doshin_snow_neighbor%5B4%5D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5420979070781494338" /></a><br />მერე არ ვიცი როდორ და რა ძალით შეძლო ამხელა გზის ფეხით თოვლში ისე რომ 00:01 წუთს უკვე სახლში შეხვდა.<br />მე ვამბობ რომ მახსოვს როგორ ნერვიულობდა დედაჩემი სანამ მოვიდოდა.<br />როგორ ბორგავდა ბაბუაჩემი<br />როგორ ქოთქოთებდა ბებიაჩემი: დედა სად მოვნახო ჩემი ბაღანაო<br />ისინი მეუბნებიან, რომ შეუძლებელია მახსოვდეს და მხოლოდ მოყოლილი თუ წარმომიდგება თვალწინ.<br />მე მაინც ვიტყვი რომ მახსოვს როგორ გაიღო ჩემი ეზოს თეთრი ჭიშკარი. <br />როგორ ატეხა წითელმა ჯეკამ ყეფა. მერე როგორ მიჩუმდა და როგორ დავინახე ნაცრისფერი ქურთუკით მამაჩემი.<br />და ბებიაჩემის ლოცვაც მახსოვს ღმერთს მადლობას რომ წირავდა.<br />მახსოვს მახსოვს მახსოვს.<br /><br />ხოდა <br /><br />გილოცავთ დამდეგ შობა-ახალ წელს ყველას.<br />მე კი წინ მელოდება თოვლი რომელიც ჯერ არ მოსულა ,<br />საჩუქრები რომელთა საყიდლადაც ჯერ ვერ მოვიცალე,<br />ნამცხვარი რომელსაც პირველად გამოვაცხობ ცხოვრებაში<br />და გოზინაყი :ლოვე:<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SzszKxZONEI/AAAAAAAAAMw/D62hjEvNRVg/s1600-h/00024.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SzszKxZONEI/AAAAAAAAAMw/D62hjEvNRVg/s320/00024.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5420982836621358146" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-3892959946300515726?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-59217245872396743712009-12-22T12:31:00.031+04:002009-12-22T13:32:22.052+04:00ამსტერდამი-ბოსტონი. გადაფრენა. <a href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SzCPkShNlNI/AAAAAAAAAMA/2qMb4oIruo8/s1600-h/Grandmother_and_Me.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 278px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SzCPkShNlNI/AAAAAAAAAMA/2qMb4oIruo8/s320/Grandmother_and_Me.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417988205335909586" /></a><br /><br />შენ მეუბნები, <br />რომ სიყვარული ახლა უფრო გლობალურია, <br />ვიდრე მაშინ, <br />როცა ლამაზი, ჩემზე ბევრად უფრო ლამაზი, <br />თექვსმეტი წლის ბებიაჩემი, <br />მთელი ექვსი წლით უმცროსი ჩემზე, <br />ფარდის იქიდან უყურებდა ბაბუაჩემს, <br />შავი ულაყით მოჯირითეს სოფლის შარაზე, <br />და არ იცოდა, მალე სამ ვაჟს მისცემდათ ღმერთი, <br />დედასავით ხორბლისფერებს, <br />მამასავით მხარბეჭიანებს, <br />რომ მერე ისე წაერთმია, არც კი ეკითხა. <br />შენ მეუბნები, <br />რომ სიყვარულმა გემო გაუგო თავისუფლებას <br />და ახლა უფრო კარგად სუნთქავს, <br />ვიდრე მაშინ, <br />როცა ბაბუამ საამაყო შავი ულაყით <br />მოიტაცა ბებიაჩემი <br />და მაყრიონმა ოდოიას შემოძახებით <br />დაარღვია ჭაობიან სოფლის სიჩუმე. <br />მორჩილად იჯდა კერის პირას ბებია თურმე, <br />ბედისწერას თუჯის ქვაბში ჩუმად ხარშავდა, <br />რომ მერე წლები გასულიყო <br />და მე, ბებიის სიყმაწვილის ფოტოს ნეგატივს, <br />ერთ მშვენიერ დღეს ოკეანის თავზე მეფრინა, <br />ლურჯი ჯინსით და გლობალური პრობლემებით, <br />და ჩემოდანში დიდი წიგნით, <br />„საქართველო“ რომ აწერია გარეკანზე <br />და პირველ გვერდზე <br />ჩვენებური სიამაყით და თავმოწონებით <br />გამოსახულ ფერად რუკაზე, <br />ის მიწა არის ჩამოჭრილი, <br />სადაც თავისი წილი ჭაობები დაუზარლად ამოაშრო ბაბუაჩემმა, <br />სადაც იმღერა ოდოია, <br />სადაც სახლი ააშენა და მოყვრისთვის კარი გამოაღო, <br />სადაც ვენახი ჩაყარა და მსხალი დარგო, <br />სწორედ ის მიწა, <br />შვილების ხორცით და ცრემლით რომ ანოყიერა. <br />ჩაკეტილია სახლის კარი <br />და ამის შემდეგ შენ მეუბნები, <br />რომ სიყვარული გახდა უფრო გლობალური, <br />ვიდრე ოდესმე, <br />ჩვენს ებრაელ შვილებს რადგანაც <br />ქვიათ ბერძნული სახელები <br />და რადგანაც ქერა თმის გამო, <br />ბებიისგან რომ გადმომეცა გენეტიკურად, <br />ხანდახან პასპორტს არც მიმოწმებენ, <br />შენ მეუბნები, <br />რომ ბედნიერ ეპოქაში მიწევს ცხოვრება, <br />გამოდევნილს საკუთარი სიზმრებიდან, <br />საკუთარი ტკივილებიდან, <br />დაუმარხავს წინაპრების სასაფლაოზე, <br />ოკეანის ტალღების თავზე <br />უპატრონოდ გამოკიდებულს, <br />მკვებავს ჩემი და შენი <br />გლობალური სიყვარული.<br />/სალომე ბენიძე/<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SzCP3kW2ysI/AAAAAAAAAMI/Z_IsByNpfog/s1600-h/My_Grand_Mother_by_ictenbey.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 253px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SzCP3kW2ysI/AAAAAAAAAMI/Z_IsByNpfog/s320/My_Grand_Mother_by_ictenbey.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417988536541825730" /></a>როცა სალოს ამ ლექსს ვკითხულობ ჩემი დიდედა მახსენდება.<br />დიდედას 19 წლის გათხოვდა და 20 წლისას უკვე ქვრივი იყო.<br />გიორგი ბაბუ ომში წაუყვანეს და აღარც მობრუნებულა.<br />თვეების ბაბუაჩემი დარჩა დიდედას.<br />და კიდევ რწმენა რომ მისი ქმარი ცოცხალი იყო, სადღაც მაგრამ ცოცხალი.<br />მისი გარდაცავლების ცნობა არ მოსულაო.<br />დედამთილთან და მამამთილთან ერთად ცხოვრობდა.<br />როცა თვითონ გარდაიცვალა პანაშვიდზე ერთი ჩემთვის უცნობი ქალი მოვიდა და ჩემებს რაღაცას უყვებოდა.<br />ყური დავუგდე.<br />უცნობი ამბობდა, რომ ბაბუაჩემის ბაბუას მიუღია სამკუთხა ბარათი.<br />თურმე სასწრაფოდ უცნობის დედასთან გაქცეულა და ბარათი გადაუცია. შეინახეო.<br />არ მინდა გაიგოს მისმა ცოლმა რომ ქმარი აღარ ჰყავსო.<br />იმის მერე სულ ვფიქრობ რატომ გააკეთა ეს.<br />იმიტომ რომ დიდედას იმედი არ დაკარგვოდა<br />თუ ეშინოდა, რომ დიდედა მშობლებთან დაბრუნდებოდა.<br />მიზეზი არ ვიცი მაგრამ მახსოვს ზამთრის არდადეგებზე ჩემი თავი ღუმელთან მასთან მოსაუბრე <br />-დიდედა, გიორგი ბაბუ თუ გესიზმრება ხოლმე?<br />-კი ბებო<br />-როგორი იყო?<br />-ბაბუაშენი ჰგავს<br />სურათს ავხედე და მსგავსება ვერ ვიპოვნე.<br />მის სიკვდილამდე მეც მჯეროდა რომ დიდი ბაბუა ცოცხალი იყო და ვერ ახერხებდა ჩვენამდე მოსვლას.<br />და თვითონ როგორ მახსენდება ყველაზე ხშირად?<br /><br />დიდედა წელში მოხრილი.<br /><br />მისი დამჭკნარი და ოდნავ ხაოიანი ხელები 5 ჩხირით.<br /> წინდა ქსოვს.<a href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SzCQNXVRuTI/AAAAAAAAAMQ/sZdEpd_e6uI/s1600-h/My_grandmother__s_hands_by_bastienmillan.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 236px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SzCQNXVRuTI/AAAAAAAAAMQ/sZdEpd_e6uI/s320/My_grandmother__s_hands_by_bastienmillan.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5417988911002663218" /></a><br /><br />ვზივართ. მე მის კალთაზე მიდევს თავი,ძაღლისგან შეშინებული და ის რაღაცას ბუტბუტებს დაგამშვიდებსო.<br /><br />დიდედა ბალის ხეზე.<br /><br />დიდედა ნამგლით ხელში ჩაცუცქული და ბალახებს ჭრის.<br /><br />დიდედა ნემსში ძაფის გაყრას მთხოვს.<br /><br />დიდედა ბიჭებს ეძახის მსხალი მოგიტანეთ და გაურეცხავი არ ჭამოთო.<br /><br />დიდედა მპირდება პენსიას რომ აიღებს ლამაზ კაბას მიყიდის და გასაფერადებლებს.<br /><br /><br />კიდევ სულ ვფიქრობ სიყვარული მართლა ამდენს გაძლებინებს?<br />და მართლაც სიყვარული ახლა უფრო გლობალურია?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-5921724587239674371?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-56602876804228180462009-12-19T11:00:00.031+04:002009-12-20T00:27:52.942+04:00ერთ-ერთ ფორუმზე გამოკითხვაში გადავაწყდი ასეთ შეკითხვას "შენი აზრით რითია მეტი პოეტი პუტანკაზე?"<br /><br />ამ იუმორნარევიცინიზმით დასმულ კითხვის პასუხზე ბევრი არ მიფიქრია.<br />სამაგიეროდ ხშირად დავფიქრებულვარ მეძავების ბედზე.<br /><br />დავიწყოთ იქედან რომ როგორც ცნობილია უძველესი პროფესიაა.<a href="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SyyoehnDtcI/AAAAAAAAALw/CF0R7EI8snc/s1600-h/bakemonogatari-hentai-0062.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SyyoehnDtcI/AAAAAAAAALw/CF0R7EI8snc/s320/bakemonogatari-hentai-0062.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416889694191596994" /></a><br />ეს ის რაც მათ შესახებ გუგული(google) დეიდამ მომიყვა:<br /><br />"პირველი ქალი მეძავად ჩამოყალიბდა ქალაქურ საზოგადოებაში ,მას შემდეგ რაც განთავისუფლდა გვაროვნული წყობილების ზეგავლენისგან, შესაძლებლობა მიეცა სექს პარტნიორი თვითონვე აერჩია . პირველი "ისტორიული" მეძავის სახელი არ არის ცნობილი, მხოლოდ ბიბლიური _ძველი აღთქმიდან _ რააბი იერიჰოდან (רחב <--ივრითული, სავარაუდოდ ნიშნავს: რაავი ან რახაბი ან რაავ. ‏יְרִיחוֹ‎ _ ’Arīḥā -იერიხონ,Jericho გერმ.)<br /><br />მეძავობა შემოსავლის წყარო იყო უკვე სოლონის ეპოქის ათენში. სოლონმა დაწერა კანონი ,რომელიც ავალდებულებდა მეძავს გადასახადი გადაეხადა. აქვე დავწერ, რომ სოლონი ითვლება დემოკრატიის პირველ ფუძემდებლად. <br /><br />ბევრი ისტორიკოსი თანხმდება ,რომ თვითონ სოლონი ყიდულობდა ქალებს და სთავაზობდა საზოგადოებას (ეს საზოგადოება ბრბო იყო,მასა თუ პუბლიკა არ ვიცით და საზოგადოებაში მარტო კაცები არ იგულისხმება ვფიქრობ მე) მათ მომსახურეობას ერთი ობოლის( ბერძნული მონეტა _ οβολος,obolos- თუმცა წონის ერთეულიც იყო) ფასად. მან "ააშენა" პირველი საროსკიპო.<br /><br />მეძავობას ათენში ჩაეყარა საფუძველი _ განვითარება კი ჰპოვა რომში , რაც ტიტუს მაკციუს პლავტუსის (ძვ. წ. 254 უმბრია - ძვ. წ. 184 რომი) - რომაელი კომედიოგრაფი) კომედიებში კარგად ჩანს.<br /><br />ეს ყველაფერი თავისუფლად , მზის შუქზე ხდებოდა თუ გასაიდუმლოებული იყო უცნობია. <br /><br /><br />ბევრი ხალხის კულტურაში მეძავები განსაკუთრებული პატივისცემით სარგებლობდნენ . მაგალითად: ბუდა ინდურ ქალაქ ვაზალში მიღებულ იქნა კურტიზანების უდიდეს "უფროსად" (Spier. Life in Ancient India, XXVIII) , აბისინიაში (ეთიოოპიის არაოფიციალური სახელწოდება)მეძავები იკავებდნენ მაღალ მდგომარეობას სასახლის კარზე და არც ისე იშვიათად ხდებოდნენ ქალაქის თავები ან მთელი პროვინციიც განმგებლებიც (Combe et Tamisier. Voyage en Abyssinie, II, 116). . .<br /><br /><br />არადა 'თავიდან' არსებობდა მხოლოდ პოლიგამია , პოლიანდრია , პოლიგინია, სისხლის აღრევა ......<br />თავიდან კი არა 19 საუკუნეში ტიბეტში, სამხრეთ ინდოეტში და დღევანდელ ველურ ხლხებში (მაგ:შინუკები,კოხინხინები,კიუნკტები) გავრცელებულია ისეთი ცხოვრების წესი თუ კულტურა, რაც ჩვენი გადასახედიდან მეძავობაა."<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/Syyr9mUJkvI/AAAAAAAAAL4/czd1RywOkWQ/s1600-h/prettywoman5.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 246px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/Syyr9mUJkvI/AAAAAAAAAL4/czd1RywOkWQ/s320/prettywoman5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416893526565294834" /></a>სულ მაინტერესებდა რა ხდებოდა მიზეზი როცა ამ საქმეს პროფესიად ირჩევდნენ.<br />იძულებითი ნაბიჯი მათი ტრაგიკული ბედის გამო, სისუსტე, ფულის შოვნის მარტივი გზა თუჺრა თუ რა.<br />რა თქმა უნდა უკეთესი იქნებოდა პირადი ტრაგედია საერთოდ არ ჰქონოდათ, მაგრამ მირჩევნია ეს მათ ცხოვრებას დავაბრალო.<br />ვიდრე ის რომ "შრომის" ეს გზა გაცილებით იოლია და მოგებაც მეტია.მე მგონია რომ ეს უფრო დიდი ტრაგედიაა.<br />რაც არ ინდა იყოს და როგორც არ უნდა იყოს მაინც დიდი ტკივილია მათთვის ეს ყველაფერი.<br />ავიღოთ თუნდაც მარტო ის რომ საზოგადოებისგან ცალკე მდგომნი არიან.<br />მერე რა თუ ეს გზა თავად აირჩიეს. <br />ვიცი რომ რაღაც დოზებით ყველა ადამიანი უკმაყოფილოა საკუთარი პროფესიის, მაგრამ მეძავებისთვის რაღაც დოზები აღარ არსებობს ალბათ.<br />როცა მათ ვხედავ სურვილი მიჩნდება დაველაპარაკო.<br />ავუხსნა ის რაც ძალიან კარგად იციან და ამაზე არ ფიქრობენ, ან ცდილობენ არ იფიქრონ.<br />რომ მათი პიროვნული ღირსება ბევრად მეტი ღირს ვიდრე უხდიან.<br /><br />შენიშვნა: არ მეცოდებიან.<br /><br />შეკითხვა: "ბოზი"-სპასრსული სიტყვაა და ლამაზს ნიშნავს. მაშინ რატომ არის "ბოზი" უფრო შეურაცხმყოფელი სიტყვა ვიდრე "მეძავი"?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-5660287680422818046?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-45528657680417993502009-12-15T11:00:00.018+04:002010-02-24T11:28:01.561+04:00ყველაფერი აქედან დაიწყო.<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SydH8DynIPI/AAAAAAAAALg/16P0Nie11R0/s1600-h/KH.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 151px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SydH8DynIPI/AAAAAAAAALg/16P0Nie11R0/s320/KH.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415376174071619826" /></a><br /><br /><br />ერთ დღეს როცა უკვე სუვენირად ქცეული ჩემი მუყაოს კომპიუტერის ნაცვლად,ადგილი ჩვეულებრივმა პერსონალურმა კომპიუტერმა დაიკავა როცა უშუალო შეხების გემო გავიგე ინტერნეტთან გადავწყვიტე რომ აუცილებლად იარსებებდა საიტი www.literatura.ge<br /><br />საიტზე ჯერ კიდევ იქიდან ვარ როცა პრიმიტიული გარეგნობა ჰქონდა.<br />დღის განმავლობაში დადებულ ყველა ნაწარმოებს ვკითხულობდი.<br />მერე საყვარელი ავტორები გამოვარჩიე.<br />მერე მეგონა წერა მეც შემეძლო და რამოდენიმე დავდე.<br />მერე მივხვდი რომ სისულეები იყო ავიღე და ისევ კითხვა გავაგრძელე.<br />მერე ბევრი რამ შეიცვალა.<br />მერე ჩემი გემოვნებაც შეიცვალა.<br />მერე მკითხველთა კლუბში შემიყვანეს.<br />უკვე პასუხისმგებლობა გაჩნდა.<br />ჰოდა ერთხელ ჩემმა მეგობარმა ფორუმში დარეგისტრირდიო.<br />დავრეგისტრირდი.<br />თავიდან ვპოსტავდი ალაგ-ალაგ და ცოტას. <br />ვაკვირდებოდი(ჩემი ჩვეულებრივი მდგომარეობა.)<br />მერე ცუდი პერიოდი მოვიდა.<br />მე სულ ფორუმში ვიყავი.<br />დამეხმარა.<br />ბეევრი ადამიანი ერთად.<br />ისე რომ ვერც გაიგეს, ვერც მიხვდნენ.<br />შევეჩვიე.<br />როცა ცუდად ვიყავი, როცა კარგად ვიყავი იქ ვიყავი.<br />მერე პროტესტი გამიჩნდა, მივხვდი რომ ძალიან დამოკიდებული გავხდი, მე კიდე არ მიყვარს ზედმეტად შეჩვეული როცა ვარ რაიმეზე.<br />მალე დავბრუნდი.<br />ფორუმი რამოდენიმეჯერ გაითიშა. <br />ძველი განადგურდა კიდეც.<br />ახალი სახლი მოგვცეს_მეთქი ვამბობდი.<br />საშინელი შეგრძნება_თითქოს ორპირი იყო.<br />ისევ მოგროვდნენ.<br />ერთი რამდენიმე სართულიანი სახლია.<br />არის დიდების ოთახი, რომელსაც მე ყურს ვადებ ხოლმე და ვუსმენ, რომ ვისწავლო მათგან.<a href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SydKU7mQR_I/AAAAAAAAALo/omljc6hYwXg/s1600-h/writer.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 167px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/SydKU7mQR_I/AAAAAAAAALo/omljc6hYwXg/s320/writer.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415378800392292338" /></a><br />არის მოსაწევი ოთახი, სადაც იმაზე მეტ დროს ვატარებ ვიდრე სახლში მიუხედავად იმისა რომ არ ვეწევი.<br />წუწუნის ოთახი, საფოსტოყუთი , მინი ვირტუალური ბიბლიოთეკა ა.შ და ა.შ<br /><br />ძალიან ბევრი რამ ვისწავლე.<br />და ერთიორად დამეხმარა გაზრდაში ის ადამიანები ვინც იქ არიან.<br />და რაც ყველაზე მთავარია ვიცნობ ყველა იმ ადამიანს ვისი ნაწარმოებებიც მიყვარს და ვისაც ვაფასებ.<br />მოკლედ ასე.<br /><br /><br />პ.ს არ მითხრათ სამოთხე ყოფილაო.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4319406079298388451-4552865768041799350?l=femaleee.blogspot.com' alt='' /></div>xissunianisaxlihttp://www.blogger.com/profile/05321622563163251494noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4319406079298388451.post-20431578692586263392009-12-08T18:07:00.031+04:002010-03-16T02:11:41.858+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S56qMbi3rbI/AAAAAAAAAQg/QJOD8szazvg/s1600-h/After_The_War_by_sabai.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fGCRIFBenNE/S56qMbi3rbI/AAAAAAAAAQg/QJOD8szazvg/s320/After_The_War_by_sabai.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448979729694043570" />